Konu: Çocuklarımızı Yeterince Dinliyormuyuz?

Çok anlamlı nasihat niteliğinde bir yazı...Teşekkürler....Ben çocukları çok severim ve herzaman da söylerim bizim için anlık bir kelime onların minicik dünyalarında deprem niteliği taşıyabiliyor....Dünyanın en güzel hediyelerine hakkettikleri değerin verilmesi dileğimle...Minik kızınızı kocaman öpün benim için...

Beray. Nickli Üyeden Alıntı

Çok anlamlı nasihat niteliğinde bir yazı...Teşekkürler....Ben çocukları çok severim ve herzaman da söylerim bizim için anlık bir kelime onların minicik dünyalarında deprem niteliği taşıyabiliyor....Dünyanın en güzel hediyelerine hakkettikleri değerin verilmesi dileğimle...Minik kızınızı kocaman öpün benim için...

Teşekkür ediyorum size...Şimdi öpüyorum Beray ablası..

canım benim bende genç evlenen ve genç anne olan bayanlardanım seni en iyi ben anlarım geçen yaz başımdan geçen bir olayı bende anlatayım eşimle kavga ettik ama hiç yapmadıgımız bir şeyi yaptık kızımın yanın da yaptım bu kavgayı öyle bir gözlemliyolar ki olayı son noktayı çocuklar koyuyor eşimle evde ettiğimiz kavga yetmedi telefonda da ettik tabi ben telefonu kapadım ağlamaya başladım kızım yanıma geldi anne neden mutsuzsun diye sordu yok kızım bir şey dedim ama inanmadı tabi akşam yemeğinde hep birlikte masaya oturduk tabi eşim benim yüzüme bakmıyor ben ona ters cevap veriyorum bahane arıyoruz kavga edicez yemeklerden başladı eşim söylenmeye tabi bu arada bende tersliyorum sürekli bu yemeklerde bişi var tadı güzel olmamış her zamanki gibi değil dedi o arada kızım babasına baba annem bugün yemeklere sevgisini koymayı unutmuş çünkü bugün çok üzüldü ve ağladı bence o yüzden böyle oldu dedi çocuklar her şeyi anlıyor ve algılıyor her ne kadar çocuktur unutur desek de öyle olmadığı bir gerçek benim kızımın yaptıgı orda babasına bir ceza vermek di

şimâl Nickli Üyeden Alıntı

canım benim bende genç evlenen ve genç anne olan bayanlardanım seni en iyi ben anlarım geçen yaz başımdan geçen bir olayı bende anlatayım eşimle kavga ettik ama hiç yapmadıgımız bir şeyi yaptık kızımın yanın da yaptım bu kavgayı öyle bir gözlemliyolar ki olayı son noktayı çocuklar koyuyor eşimle evde ettiğimiz kavga yetmedi telefonda da ettik tabi ben telefonu kapadım ağlamaya başladım kızım yanıma geldi anne neden mutsuzsun diye sordu yok kızım bir şey dedim ama inanmadı tabi akşam yemeğinde hep birlikte masaya oturduk tabi eşim benim yüzüme bakmıyor ben ona ters cevap veriyorum bahane arıyoruz kavga edicez yemeklerden başladı eşim söylenmeye tabi bu arada bende tersliyorum sürekli bu yemeklerde bişi var tadı güzel olmamış her zamanki gibi değil dedi o arada kızım babasına baba annem bugün yemeklere sevgisini koymayı unutmuş çünkü bugün çok üzüldü ve ağladı bence o yüzden böyle oldu dedi çocuklar her şeyi anlıyor ve algılıyor her ne kadar çocuktur unutur desek de öyle olmadığı bir gerçek benim kızımın yaptıgı orda babasına bir ceza vermek di

Canım okurken gözlerim doldu...İşte çocukların iç dünyası..Her şeyi fakında ...İnce ayrıntılara bile dikkat ediyorlar..Bizim fark edemediğimiz ayrıntılara hatta..Ben geçenlerde yemek hazırladım o sırada başka işim vardı onu yaptım masada eksikler vardı..Eşim biraz yüksek sesle işini sonra yapardın masayı tamamlasaydın dedi.Masada kardeşim vardı misafir olarak.Bu benim için normal birşeydi ..Eşim haklıydı ..

Ama gece kızımı yatırırken kızım bana anne babam sana misafirin yanında öyle bağırdığı için üzüldünmü dedi...Ben üzülmedim dedim..Kızım bana anne ben çok üzüldüm dedi..Babam misafirin yanında sana bağırdı dedi sarıldı bana...

Ve şuna inanıyorum ki çocuklarımız en ufak ayrıntıları inceliyor..Bizim göremediklerimizi bile..

cok güzel bir yazi...bugun bende cok dolmusdum ortanca cocuguma biraz sert cikisdim. oysaki cocuklarim cok sakin sessiz cocuklardir cok konusur birisi ama bos konusmaz.. ama ben bazen onu dinlemekden yoruluyorum desem yeridir..ve bugün ses tonumu yükselterek yalvariririm kizim susssssssss biraz yaaa dedim. o an onu dinlemek istemedim bir yandan emziriyordum dier yandan büyük kizim bir seyler istiyordu dier yandan esim birseyler söledi onuda anlaamadim ortanca cocuga cikisdim. ki beni böle tanimaz sesimi yükseltince ayni anda hem ben kendime dedim hoppp ne oluyor sana demem le hem minigimin gözleri doldu hem benim gözlerim doldu.. emzirdigim cocugu birakdim yatagina dierini kucagima aldim özür diledim o ve ben sarilarak agladikve yine basladi konusmaya.. annecim bana kizdin ama ben sana dicekdim ki bebegimizin emzigi yere düsmüs kakarken bak yere ....basma veya bana ver yikar getiririm geri sana demek istemis veeeee o an daha cok bittimmmmm........tekrar sarildim kuzumagenellikle cocuklarimi dinlerim ..yapptigi ilk resimleri hala saklarim. ilk saclarini herseylerinin ilkini saklarim.her gün 30 dakika illaki muzik acar hep beraber dans ederiz ) biri sakira ben ajda pekkan birisi ismail yk dinlemek istesekde ortak bir yerde bulusuruz)cocuklar harika seydir anlamaliyiz onlari

cocuklarimi dinlerim ..yapptigi ilk resimleri hala saklarim. ilk saclarini herseylerinin ilkini saklarim.her gün 30 dakika illaki muzik acar hep beraber dans ederiz ) biri sakira ben ajda pekkan birisi ismail yk dinlemek istesekde ortak bir yerde bulusuruz)cocuklar harika seydir anlamaliyiz onlari

Ne mutlu size güzel bir annesiniz..Çocuklarla kaliteli vakit geçirmek çok önemli...

çocuklar çok iyi algılarlar, sadece sözlerinizi değil tüm duygularınızı çekerler.. bu özellikle anneleriyle aralarındaki görünmez bir bağ gibidir. Üzgünseniz, kızgınsanız -öyle görünmeseniz de- hissederler, özellikle daha küçük yaşlarda.. mutsuz çocuklar yetiştirmek istemiyorsak, evet onları dinleyelim ama kendi söylediklerimize, hissettiklerimize ve hatta bakışlarımıza bile dikkat edelim... Onlar çevremizdeki herkesten daha "bireydir", çünkü herşeyi daha iyi görürler..

Her bir mesaj gözlerimi doldurdu benim...Unuttuğumuz birşey var yanlız.Diyoruz ya çocuklar herşeyi algılıyorlar Tabi ki algıyacaklar çünkü ''ruhlar aynı yaşta bedenleri küçük olsa da''
Bende anlatsam şimdi sayfalar dolusu çıkar.En basitini yazayım şuraya genellikle kaşlarım çatıktır benim.O da öfkeden değil,fazla ışık,güneş hatta kar bile rahatsız eder.Şu anda da düzelmiyor işteOğlum suratıma bakar durur.Öfkelimiyim yoksa normal bir çatış mı bu diye...Oğlum ne oldu derim gelir sarılır niye kızdın anne diye

lalyüreğim Nickli Üyeden Alıntı

Her bir mesaj gözlerimi doldurdu benim...Unuttuğumuz birşey var yanlız.Diyoruz ya çocuklar herşeyi algılıyorlar Tabi ki algıyacaklar çünkü ''ruhlar aynı yaşta bedenleri küçük olsa da''
Bende anlatsam şimdi sayfalar dolusu çıkar.En basitini yazayım şuraya genellikle kaşlarım çatıktır benim.O da öfkeden değil,fazla ışık,güneş hatta kar bile rahatsız eder.Şu anda da düzelmiyor işteOğlum suratıma bakar durur.Öfkelimiyim yoksa normal bir çatış mı bu diye...Oğlum ne oldu derim gelir sarılır niye kızdın anne diye

su kas catmayi bana da ögretin ya )
inan bazen lazim oluyor ama ben kaslarimi catamiyorum sadece gözlerim büyük oldugundan gözlerimle anlatirim cogu seyibakisim yeter ama en kas catmayi cok istiyorum ama inanin ki yapamiorum
( helede en cok istedigim sey bir kasinin agasiya bir kasinin yukariya kaldiranlar varya inanin yapamiom