Konu: Neden Ben?

Allah'a isyan etmekten başka ne yapıyoruz ki! Artık isyanı bir köşeye bırakmalıyız isteyen inanır isteyen inanmaz başımıza gelen her bir olayın bize katacağı bir şey var ve her kötü olayın sonunda bir hayır var. Bazen güçlü olmayı öğretir, bazen sabırlı olmayı bazen hayatı kısacası isyan etmek sadece başımıza gelen deneyimi kabullenmemizi ve ondan ders çıkarmamız anlamına gelir. Ve başımıza gelen bir deneyimden doğru dersi çıkaramazsak sürekli o şeyi deneyimler dururuz ta ki o deneyimden bir ders çıkararak bu döngüyü durdurabiliriz. Önemli olan suç işlemek yada acı şeyler yaşamak değil önemli olan onlardan ders çıkarmak.

evet bu oykuyu bılıyorum ama bır kere daha okudum aynı hevesle...belkı de obur dunya ıcın ya da baska yasamlar ıcın bunlar bır zemındır..ımtıhandır...sakıp sabancı nın ozurlu bır cocugu olmasa ozurlu cocuklar ıcın bu kadar hayır ısler mıydı mesela?

Efsane Wimbledon tenis oyuncusu Arthur Ashe AIDS'den ölmekteydi.
Dünyanın her köşesindeki hayranlarından mektuplar yağmaktaydı.
Bunlardan bir tanesi şöyle soruyordu:

"Neden Tanrı böylesine kötü bir hastalık için seni seçti?"


Arthur Ashe buna şu cevabı verdi:

"Tüm dünyada…

50 milyon çocuk tenis oynamaya başlar,

5 milyon tenis oynamayı öğrenir,

500,000 profesyonel tenisi öğrenir,

50,000 yarışmalara girer,

5,000 büyük turnuvalara erişir,

50'si Wimbledon'a kadar gelir,

4'ü yarı finale,
2'si finale kalır.

Elimde şampiyonluk kupasını tutarken Tanrı'ya "Neden ben?" diye hiç sormadım
.
Ve bugün sancı çekerken, Tanrı'ya "Niye ben?" mi demeliyim?

Mutluluk insanı tatlı yapar

Zorluklar güçlü yapar,

Hüzün ise insan yapar,

Yenilgi mütevazı yapar,

Başarı insanı ışıldatır

Ama yalnız Tanrı yolumuza devam etmemizi sağlar.

Tanrı'ya asla "Niye ben?" diye sormayın… Ne olacaksa olacak…

O'nun kendine has usulleri vardır… Herşey kendi İyiliği için olur…

İnancınızı koruyun."


ARTHUR ASHE

NİYE BEN DİYENLERE

Efsane Wimbledon tenis oyuncusu Arthur Ashe AIDS`den ölmekteydi.

Dünyanın her köşesindeki hayranlarından mektuplar yağmaktaydı.

Bunlardan bir tanesi şöyle soruyordu:

"Neden Tanrı böylesine kötü bir hastalık için seni seçti?"

Arthur Ashe buna şu cevabı verdi:

Tüm dunyada...

50 milyon çocuk tenis oynamaya başlar,

5 milyon tenis oynamayı öğrenir

500,000 profesyonel tenisi öğrenir,

50,000 yarışmalara girer,

5,000 büyük turnuvalara erişir,

50`si Wimbledon`a kadar gelir,

4`u yarı finale,

2`si finale kalir.

Elimde şampiyonluk kupasını tutarken Tanrı`ya "Neden ben?"
diye hiç sormadım.

Ve bugün sancı çekerken, Tanrı`ya "Niye ben?" mi demeliyim?

Mutluluk insanı tatlı yapar

Zorluklar güçlü yapar,

Hüzün ise insan yapar,

Yenilgi mutevazi yapar,

Başarı insanı ışıldatır,

Ama yalnız Tanrı yolumuza devam etmemizi sağlar.

Tanrı`ya asla "Niye ben?" diye sormayın... Ne olacaksa olacak...

O`nun kendine has usulleri vardır...

Hersey kendi iyiliği için olur...



----------------------------------


YATAGA CAKILDIGINIZ DA TANRI NEDEN BENI SECTI DIYE SORMAYINIZ!

güzel bir okadarda ince bir düşüncenin eseri

linergene Nickli Üyeden Alıntı

güzel bir okadarda ince bir düşüncenin eseri

katılıyorum.

ben hep niye ben diyorum güzel paylaşım teşekkürler jalinos

"Efsane Wimbledon tenis oyuncusu Arthur Ashe AIDS''den ölmekteydi. Dünyanın her köşesindeki hayranlarından mektuplar yağmaktaydı. Bunlardan bir tanesi şöyle soruyordu:
''Neden Tanrı böylesine kötü bir hastalık için seni seçti?''
Arthur Ashe buna şu cevabı verdi:

Tüm dünyada...50 milyon çocuk tenis oynamaya başlar,5 milyon tenis oynamayı öğrenir, 500,000 profesyonel tenisi öğrenir, 50,000 yarışmalara girer, 5,000 büyük turnuvalara erişir, 50''si Wimbledon'' a kadar gelir, 4''ü yarı finale, 2''si finale kalır. Elimde şampiyonluk kupasını tutarken Tanrı''ya ''Neden ben?'' diye hiç sormadım. Ve bugün sancı çekerken, Tanrı''ya ''Niye ben?'' mi demeliyim?
Mutluluk insanı tatlı yapar,
Zorluklar güçlü yapar,
Hüzün ise insan yapar,
Yenilgi mütevazi yapar,
Başarı insanı ışıldatır,
Ama yalnız "Tanrı" yolumuza devam etmemizi sağlar. Tanrı'' ya asla ''Niye ben?'' diye sormayın... Ne olacaksa olacak...
O''nun kendine has usulleri vardır...
Her şey kendi iyiliği için olur...
İnancınızı koruyun. "

Hayat insanoğluna sunulmuş bir sınama defteri gibi. Mutluluğu da tadıyoruz hüznü de, başarıyı da başarısızlığı da, sevgiyi de görüyoruz nefreti de, iyi de var hayatımızda kötü de. Ve bunun gibi çoğaltabileceğiniz bir çok olumlu ve olumsuzlukları yaşıyoruz. Aslında bu olumsuzluklar hayatımızda iyi ki var, öyle olmasa olumluların kıymetini anlayabilir miydik? Bir çoğumuz yaşantımızda dönem dönem tatsız tartışmalarla karşı karşıya geliriz. Gerek iş gerekse özel yaşantımızda beklemediğimiz olaylar bir anda gününüzü, haftanızı hatta ve hatta hayatınızı bile olumsuz etkileyebilir. Yapmış olduğunuz bir anlık tartışma olayları içinden çıkılmaz hale getirebilir. Karşılıklı söz düelloları sonrasında durum aşikar; kırgınlıklar, küskünlükler, huzursuzluklar, yanlış anlamalar vs. vs..

Bana göre böyle durumlarda yapılacak en doğru seçim o anda tartışmayı körüklemek yerine sessiz kalmayı tercih ederek eleştirileri daha dingin süreçte karşınızdakiyle paylaşmak olacaktır.
Eğer bunu o an başaramamışsak sonrasında mantıklı düşünerek olayları tartıp, kendimizi doğru dile getirebilmek, karşımızdakine verdiğimiz değeri doğru zaman ve yerde ifade etmek, hatalıysak "özür dilemek" erdemdir anlayışıyla karşımızdakinden özür dilemek, karşımızdakinin hatalı olduğunu düşünüyorsak kendisine özür dileme şansı vermek en büyük olgunluk ve profesyonel bir yaklaşım olacaktır. Tek taraflı "ben haklıyım" diyip karşınızdakini alt etme tavrı, kendinizi o an iyi hissetmenizi sağlayarak, sonrasında sizi iç dünyanızda sorgulamaya davet etmekten başka bir işe yaramayacaktır. Böyle zamanlarda benim nacizane önerim elinizden geleni sonuna kadar yapın. "Niye böyle yaptım?" pişmanlığını içinizde yaşamaktansa "Elimden geleni yaptım" dediğinizde göreceksiniz ki iç huzurunuz daha rahat olacak ve kendinizi daha hafiflemiş hissedeceksiniz...
Yaşam hepimize sunulmuş en güzel hediye. Kıymetini bilen ödülünü alıyor, bilmeyen ise kocaman bir sıfır. Aşağıdaki alıntı ise bir şeylere daha duyarlı olmamız sinyalini veriyor.

"Öyle sabah uyanır uyanmaz yataktan fırlama
Yarım saat erkene kurulsun saatin
Kedi gibi gerin, ohh ne güzel yine uyandım diye sevin.
Pencereni aç, yağmur da olsa, fırtına da olsa nefes al derin derin
Yüzüne su çarpma, adamakıllı yıka yüzünü serin serin
Geceden hazır olsun, yarın ne giyeceğin
Ona harcayacağın vakitte bir dilim ekmek kızart
Çek kızarmış ekmek kokusunu içine
Bak güzelim kahvaltının keyfine.
Ayakkabıların boyalı olsun, kokun mis, önce sana güzel gelsin aynadaki siluetin
Çık evinden neşeyle, karşına ilk çıkana gülümse, aydınlık bir gün dile
Sonra koş git işine, dünden, önceki günden, hatta daha da eskiden yarım ne kadar işin varsa hepsini tamamla, ohhh şöyle bir hafifle

Bir güzel kahve ısmarla kendine, seni mutlu eden sesi duymak için alo de
Hiç işin olmasa da öğle üzeri dışarı çık
Yağmur varsa ıslan, güneş varsa ısın, hatta üşü hava soğuksa
Yürü, yürürken sağa sola bak, öylesine değil, görerek bak
Çiçek görürsen kokla, köpek görürsen okşa, çocuk görürsen yanağından makas al.
Sonra, şöyle bir düşün, kimler sana yol açtı, sen çok darda iken kimler seni ferahlattı,
hani kapını kimsenin çalmadığı günlerde kimler kapını tıklattı?
Ne kadar uzun zamandır aramadın onları değil mi?
Hadi hemen uğrayabilirsen uğra, arayabilirsen ara
Hatırlarını sor, öyle laf olsun diye değil, kucaklar gibi sor..
Bu sadece onların değil, senin de yüreğini ısıtacak, yüzünde güller açtıracak.
Günün güzeldi değil mi? Akşamın da güzel olsun..
Yemeğin ne olursa olsun, masanda illaki kumaş örtü olsun..
Saklama tabakları, bardakları misafire
Sizden ala misafir mi var bu dünyada

Alıntı..

Çok güzelmiş sağol paylaştığın i.in. Bana iyi geldi bugün... Çünkü neden ben demek üzereydim yine...