Ziyâ-yı şemse kapanmış bütün derîçeleri
Bir öyle hücreye benzer ki ömrümün kederi.

Gubâr-ı ye's ü fenâ sinmiş orda elvâna
Emel, heves bırakılmış sükut u nisyâna.

Bütün hadâyık-ı histen o toplanan ezhar
Uyur mekâbir-i mînâda bî-ümîd-i bahâr.

Bu penbe gül, bu gül ağır ağır erimiş
Üzerlerinde değiştikçe her mükedder kış.

Ocak harab ü tehî, lamba kimsesiz, a'mâ
Bu samt-ı haste eder hüzn ü uzleti îmâ.

Soluk cidâra asılmış, durur garîk-i melâl
O çehreler ki uyur gözlerinde eski hayâl...

O eski hücreye benzer ki ömrümün kederi
Çekilmiş ufk-ı tesellîye karşı perdeleri...



Şairin Adı : » Ahmet Hâşim
Şiirin Ölçüsü : Aruz
Şiir Türü : Tesdis
Kitabın Adı : » Piyâle