Konu: Sebepsiz Düşünceler....

Ya çok güzel ,bu fotograflar nasıl yapılmış peki ? Bir bilgisi olan var mı?

devrikcumle Nickli Üyeden Alıntı

kabil doğunca ne hissetti havva...
ilk bebek...
emzirmeyi nasıl bildi...
doğumda nerdeydi adem...
yüzlerindeki ifade nasıldı...
--------------------



kabil...
ilk çocuk...
ilk oğul...
havva ile adem tartıştılar mı aralarında oğulları günah işleyince...
nasıl böyle oldu diye...

--------------------



havva,

ara bulmaya çalıştı mı eşi ile oğlu arasında...
--------------------



önce adem mi öldü, havva mı...
ilk ölüm...
gidenin yokluğuna nasıl dayandı kalan...
geceleri nasıl geçirdi...
Allahtan diledi mi gidenin yanına almasını kendini de...
eşsiz kalmak acı verdi mi...
--------------------




ilk yalnızlık...

--------------------



toprak.....

--------------------
fotoğraflar:mehmet özgür/smoke works

--------------------



......

insanın gençken kurduğu ölüm hayali bile sahte oluyor. Ölüm bile anlamını değiştiriyor zaman içinde. Gençken bir macera, kimsenin nasıl olduğunu anlatamadığı bir tecrübe gibi geliyor, yaşlandıkça ölüm de herşey gibi eskiyor. Gençken insanın çevresindekilerden birinin ölümü dünyanın sonuyken, yaşlandıkça Tanrı’nın zevksiz bir şakasına dönüyor ölüm.

Hayat da hakeza.

.....................

İnandığım zamanlarda secdede ölmek istemiştim. Annemin karnında geçirdiğim aylardaki duruşuma benzer bir duruşla terkedecektim hayatı. Geldiğim gibi gitmekti amacım. Sonra öyle ölenlerin büyük ölçüde yüksek tansiyonun başaşağı durunca beyin kanamasına yol açmasından öldüğünü öğrendim. Hiç bir büyüsü kalmadı. Secde gitti, tansiyon geldi, kahrolsun bilim.

.................



emre aydın (büyük yazarın son sayfası)

devrikcumle Nickli Üyeden Alıntı

hala oynarım

ben de...

‎



''Düşünceli insanlar, dünyadan götürecekleri her şeyi yanlarına alırlarken;

alçak adamlar, mallarını hasretle arkalarında bırakırlar.''

Bostan ve Gülistan - Sadi Şirazi

Ömrüm,
Betimleyemem seni üç beş satırla,
Ama ölüm,
Yakalayabilir beni üç beş adımda..
Hangi ipi denesem ince geliyor,
Dar geliyor boğazıma..

birbirlerine gülümserler miydi ikisi acaba...
akşamları konuşurlar mıydı...
şu eski cennet günlerimizdeyken diye başlayan sohbetler ederler miydi...
hasta olunca, ya da yaralınınca bir yanları gökyüzüne çevirirler miydi
bakışlarını...
Tesekkurler...

Yaşamı anlamaya başladığın andır durabilmek ayak üstünde...
Sorun bu zaten ...
Başkasıyla olmak, başkasının olmak değil.
Kendi başına başkasıyla, başkasıyla kendin olmak...

Savaş, Yaşanılmaması gereken…
Savaş, Ağır aksaklığın, hayat ile olan sözcük kaymaları…
Savaş, Her dilde aynı mahkûmiyetin zincir sesleri…

Savaş devam ediyor…
Yaşanan onca savaşın bedelini, yalnızca çocuklar ve ağıtları karanlıklara karışan anneler ödüyor. Zulüm, dört bir taraftan kuşatıyor tekrar bizi. Lal olmuş bir dilin cümlesini içimizde yaşarken, zorba bir dil hayatımız üzerinde egemenlik kurmaya devam ediyor.
Sebebini kendi vicdanlarına dahi anlatamayanlar, bu kâbusu masal tadında anlatıyorlar. Kanıksayanlar olarak bizler, birer birer kutsuyoruz yaşatanları ve buna göz yumanları…

Cihan Ülsen

Toprak, sevdiklerimizi aldığı için mi böyle güzel kokar..?

-Turgut Uyar-

çok ayrılık içtim ben,kalbim güzel hani...

özdemir asaf