Konu: Sensiz Yaşanan Sevda..

Gece, ışıl ışıldı gökyüzü. Önce her yıldıza senin adını verdim, yetmedi. Hiç biri
senin gözlerin gibi değildi. Ben yalnız senin gözlerini yıldız bildim. Herkes
altında sarhoş olacağı yıldızı ararken, ben senin gözlerinde sarhoş oldum.
Her şey siyah beyazken, ben mavi bir düşte gizlendim Konuk
oldum uykularına, gördüğün her rüyanın içindeydim.
Gördüğün denizmiydi ben

o denizin martısıydım.Bir ormanda mı yürüyordun, en ulu ağacıydım. Sen bir
dağın tepesinde görürken kendini , ben doruklarında beyazlığıydım. Sonsuz
hasret ateşiydim ben her gece kapında yanan. Sen bile söndüremezsin beni.
Çünkü hasretin sen varken bile dinmeyenindendi. Kolaydı sevmeler ben
imkansızı seçdim.

Ne kadar yakınsam o kadar uzaktın bana. Elimi uzatsam
ama bir o kadarda ulaşılmazdın. Kaçanlardan değildim ben, kaçmadım. Ne
zaman vazgeçmeye kalsam yüreğim o kocaman haliyle dikildi karşıma. Ben
yüreğimin sesini dinledim.

Ve yüreğim aslında sendin. Her sözcüğü denedim
aslında seni anlatmak için. Her sözcüğün üzerinde durup bin kere düşündüm.
Ya onlar anlatamadı seni ya sen onlara yetmedin. Sözcükler yetmedi ya,
renklere sarıldım bende. Bir tek mavi anlattı seni. Maviye yakışan yalnız sendin.
Ne kendimi sakladım ne de sözlerimi.

Duygularım içtendi. Seni kendimi seve
rgibi sevdim. Tutkuyla bağlıydım sana ama sevdam senin tutsağın değildi. Ben
ögürlüğüme düşkündüm ve özgürlüğümde sendin. Dinle ey yar, sana bağımlı
olmadan büyüttüm ben bu sevdayı içimde. Sen olsanda büyümeye devam
edecek olmasanda.

Sevmişim bir kere seni kurtuluşun yok sevgimden. Seni
özlemeyi en çok ben bilirim. Hiç yakınmadım seni özlemekten. Üsteklik
kavuşamama ihtimali işlenmemiş soğuk bir taş gibi önümde dikilip dururken.