Konu: Sevgide Yok Olmak

Sevgi bizi birbirimize bağlayan müthiş dokumanın ipliği. Hissetmemek, yaşamamak mümkün değil. Sevgi her şeyde, her yerdeyken nasıl yaşamayız? Amacı, hesabı olmayan muhteşem his. Sevginin en yoğun, en delice, tutkulu halindeyim, aşktayım Tanrı’m. Aklın alamadığı duygu, tanımlanamayan, kalıplara sığamayan, sadece yaşanan, yeni duygular, müzikler, sanat eserleri, başyapıtlar ortaya koyabileceğimiz, gözün kör olduğu, beden kimyasının değiştiği sevgi yoğunluğu.

Her an şimdide, bu sonsuz anda yaşam! Bu olabilir mi? Böyle yaşanabilir mi? Geçmiş ve geleceğin olmadığı sonsuz şimdide. Aşk, sonsuzlukta yaşıyor! Onu geçmişte ya da gelecekte yaşamak, yaşamaya çalışmak, aşkı yok etmek yavaş yavaş. Severken, sevilirken, sonsuz yaşama dalmak, sonsuzlukta benliğin erimesi, geriye saf sevginin, aşkın kalması… Severken sevmek olmak, sevgi olmak, sevgili olmak! Yeni insan modeli bu! Sadece seven. Sevgi olan!

Severken, aşkı yaşarken, her gün, her an bir mucize, bir güzellik. Sevmek, sevginin içinde derinlemesine yüzmek ne büyük mutluluk. Sevgide olmak boyut atlamak. Başka bir boyutta yaşamak Sevgide sonsuz yaşama giriyorum Tanrı’m seninle. Her anım bir meditasyon… Aşk varsa, başka biri yok, iki kişi yok, iki ayrı bedende tek ruh…

Derin bir birlik hissi deneyimliyorum, o kadar yoğun ki, bedenimin titreşimi farklı, aşk halini yaşıyorum. Zamansız ve mekânsız bir alanda sevgiliyle olmak harika duygusunu yaşıyorum. Burada, bu alanda ego ve benliğimin yok olduğunu görüyorum. Egom yok. Olsa, sevgim olamaz. Yaşayamaz çünkü aşkı. Aşkın yoğunluğunu sonsuz güzel anlarda yaşamak güzel oluyormuş benliklerimizden sıyrılabilsek!

Bedenim aşkla besleniyor yemeğe gerek yok sanki aşkta. Aşkın tutkusu, biçimlendirdi bedenimi, güzelliğini bıraktı Kalp sever, kalp hisseder, kalp yaşar, kalp bilir. Kalbim aşkı yaşıyor, en tutkulusundan, en tatlısından. Her gün güneş başka güzel doğuyor.. Çiçekler daha güzel açıyor, kokularını salıyorlar yeryüzüne. Ay tepede daha güzel ışıklarını yolluyor geceye. Gökyüzü daha bir parlak. Yıldızlar bizimle dans ediyorlar her gece. Ve sevgilim sevgi sözcükleri fısıldıyor kulağıma, esen rüzgârla saçlarım okşuyor yüzünü, aşkla. Bir bakış geri dönüyor, gözlerim parlıyor sevgiyle. Bu hayal mi sonsuzluktan bana uzanan, ya da bir masalın içine girdim de oyun mu oynuyorum bir muhteşem anda? Onu seviyorum. Görmeden, bilemeden pek te… Anlamadan. Gerek var mı sevmek için anlamaya? Hiç te düşünmediğim bir anda bana gelen mucizeyi anlatmaya… Kendimi, beni aşkın içinde erittiğim anlarda, beni sende gördüğüm anlarda, sevgide yok oluyorum o an. İşte o an, sonsuzluğun kapısından içeri girdiğimi görüyorum. Orada Bir’iz sevgilim!

Hale Karaarslan