Jump to content
BalveBadem

Biraz Duygusal, Biraz Hayatın İçinden, Buyrun Lütfen!

Recommended Posts

Hayal ettiğim şey oldu, 9 kişiyle, Deplasmanda ve son saniyede Beşiktaş'a gol atıp maçı 1-1 bitirdik:D

Büyüksün Fenerbahçe :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Niye yalniz ki insan..

Niye hep yapayalnız.

Dosttan uzak..

Aşk yok cismani.

Ruhani olana varmak zor.

 

Niye buradayım ki.

Neden çabucak varamıyorum sona

veyahut sondan sonraya

Kalbim kara mı oldu..

Neden işlemiyor içime çok şey..

Kulaklarıma çarpıyor emirler ve yasaklar.

 

Neden çaresiz ki insan bu kadar..

 

Ben karışsam gerçekliğe

Yetmez mi?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ben dünyaya böyle bir düş için gelmedim.

Ben dünyayı böyle düşlemedim.

Ben günahkar olmayacaktım.

Ben doğru insan olup doğru yaşayacaktım.

Ben bir düşümde pis bir suyun içinde boğuluyordum.

Sen benim elime uzanmadın.

Ben çıktım.. ve sen hala bana kızıyordun.

Ben kendi çabamla o pis sudan çıktım ve kimse bana yardım etmedi.

Sen bana söyleniyordun.

Benim kalbim alabildiğine kırık.

Ben kurtuldum..

Ben bu gün aydınlık görünen bir yerdeyim.

Bu gün mutlu olmak gerekirken gereksiz düşler peşindeyim.

Ama artık yaşamak istemiyorum.

Artık gitmek istiyorum.

Artık hiçbirşey düşünmeyeceğim bir yere

O aleme gitmek istiyorum.

Sizin olabilir artık çirkef dünyanız.

Zaten kendime ait olanı bile bana çok gördünüz.

Hepsi sizin olsun.

Kızım ağlama.

Oğlum sen de artık beni dinlemiyordun üzüyordun.

Eminim ki çabuk atlatırsın.

Diğerlerini de zaten tanımıyorum.

Geriye Rabbimin beni almasını beklemek kaldı.

Gerçekten yeşil yoldaki dev kadar yorgunum patron.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BalveBadem, 29.04.2017 - 11:54 yazdı:

"Artık bazı şeyler için çok geç, biliyorsun!" Dedim.

Sessizdi ama konuşuyordu;

Bana gel, dedi iç sesi.

Herşeyi bırakıp bana gel..

"Seni annen terketseydi dayanabilir miydin?" Dedim.

Terkedemem...

Artık nefsimle değil ruhumla konuşuyordum.

Artık perdelerin ötesini görebiliyordum.

Ne kadar devasa olsa da nefsim,

Ben varlığımı doğruya yönlendirebiliyordum.

Yüzüne bakmalara kıyamadım.

Saçları alnına dökülüyordu.

Sanki 15 sene geçmemiş gibi..

Gencecikti......

Uyandım.

İç çekiyordum.

Ama ağlamayacağım...

Ağlamadım.

Bu satırları okurken yeniden, yüreğim koptu sanki.. yeniden.. yeniden gömdüm kemiklerini.. kapattım taş lahitin kapağını. Seni özlemedim ki ben. Yemin ediyorum seni özlemedim. Sana verdiğim kalbimi özledim. Yıllarımı özledim. Gençliğimi güzelliğimi ve hayat dolu günlerimi özledim. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Satır satır yazacağım kendimi..

Ruhum akacak ellerime oradan kaleme oradan kağıda.. 

Satır satır yazacağım kederi.

Bir gün elime kağıt ve kalemi alıp yazacağım ihaneti.

Dünya kazanı kaynatırken içinde bizleri..

Ben de yazacağım azabımızı.

Düşleri çalınmış çocuk 

Senin yerine de ağlayacağım.. 

Sen ağlama.

Ben feda edeceğim canımı.. 

Bir kurtuluş için.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...