Jump to content
Sign in to follow this  
logos

Kara Göründü!

Recommended Posts

sunrise-1.jpg

 

Günün ilk ışıklarıyla uyanan bir güne kulak kabarttınız mı hiç?Her şey o kadar yalın ve berraktır ki,henüz hiçbir leke düşmemiştir güne .İnsana dinginlik verir..Sabahın bu ilk ışıkları ve kuş sesleriyle uyanan gün sizi kucaklar.

 

Eğer aşkın bir tablosu istenseydi;bu, ağaç dallarındaki kuş sesleriyle ve güneşin ilk ışıklarıyla uyanan günün ilk saatleri olur..

 

 

Şimdi burada ,kalemin itkisinde ürperiyorum;yazmak başka şey;benden sonraya,susabileceğimden öteye!

abileceğimden öteye!

 

 

Eskinin içinde eksilmişizdir;tamamlanmak için yürürüz..Eskinin içinde incitilmişizdir;teselli bulmak için yürürüz..Eskinin içinde sevgisiz kalmışızdır;sevgiye yürürüz..Eskinin içinde yıkılmışızdır;dinlenmek için yürürüz..

 

Yaşam,bütün yolculukların toplamıdır insan için;yazgılar iç içe birikmekte..

 

Bitti diyemediğim tek yer..Yüreğim nerelerde buğulanırsa buğulansın..

 

Ben de ağaç kovuklarında sözcüklerimi saklıyorum..

 

Ancak yürekte yazılanları bir dile;bir sese;bir yazıya dönüştürmek,bazen derinliğine ulaşılamayan bir kuyudan su çıkarmaya benzer.Yürekte yazılı olanları anlayabilmek için,bir kez olsun o dili kendi içimizde taşımış olmamız gerekir..

 

...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Her şeye rağmen ,beni usunda ,yüreğinde bir yerlere kozala !Çünkü ben de seni kozalayacağım..

 

Gün bitti..

Bitti mi?Mesaisi biten bir işçi gibi ;torna tezgahını kapatıp eve gitmek isterdim.Çünkü kendimi kendime kapatmak istiyorum.Ya da bir kitabı kapatır gibi,çekilip evime gitmek istiyorum..

Saçmalıyorum.Çünkü torna tezgahını kapatıp gidebileceğim bir evim yok.Kapattığımda da,açtığımda da ben hep kendime gidebilirim ancak..

Üstelik bitti dediğim yerde başlangıç yapmışımdır ya da başladığım yerde de nokta koymuşumdur..Ve işin ilginç yanı ,karmaşıklığımı düzenleyebileceğimi sandığım tek yerde,yazıyla boğuşuyorum;yazıyorum..

 

Sessiz ve sıcak bir gece!Kimseler yok ,kendimden başka.Fotoğrafı çerçevesine yerleştiriyorum.Mor zambaklar işli eski bir örtünün durduğu sehpanın üzerine koyuyorum..Artık her şeyin yerli yerinde olduğunu düşünmek ve buna inanmak istiyorum.

Sus!Sus yüreğim!Denizin sesini işiteyim biraz..ya da biraz uyku..

Hayır!Hiç bir şey uyumaz;tek uyuyan ölümdür..Olsa olsa;tenin gölgesine çekiliyorum,kitabı kapadım..

Share this post


Link to post
Share on other sites

sualtiyasam702g-1.jpg

 

Yaşam..Kendimi gecenin sessizliği ile harmanlıyorum.Sessizliğe ve dinginliğe boğmalı beni bu gece!Çünkü bu kez daha yoğun ;daha güçlü ve her şeyi içinde toplayan bir yerindeyim yaşamla sözcüklerin kesişme noktasında;yaşam..

 

Bir yandan içinde yürümekte olduğum ;didişip durduğum ,yaşamak için uğraştığım,savaştığım yaşamı,yaşadıklarımın farkındalığında yazıyla buluşturmaya çalışıyorum.Yazmak yaşamımsa ;yazarak yazarak yaşıyorsam;yazı içinde yürüyorsam ,yaşamı sözcüklerin dünyasına başka nasıl taşıyabilirim ki?

Her şeyi yazıya dönüştürmek de ;insanın kişisel yolculuklarıyla ya da yürümeleriyle sürekli değişkenlik göstereceği bir farkındalıklar toplamıdır..Doğmak,büyümek,sonra yaşlanmak ve ölmek olgusunda değil,burada yazıya taşımak istediğim yaşam..

 

Beni kesişme noktasında yaşamla buluşturan ;yazmaya iten;üzerinde düşündürten ,ömrümü geçirdiğim yıllardan sonra,bütün farkındalıklarımın bende bıraktığı derin izleri;tortuları yazıya taşıma tutkusudur.Kendimi ararken bir iz brakmak gibi..Ya da buradayım diyen bir ses gibi,yazıda kalmak düşüdür..

 

 

Ve yaşamak anı,sihri,sözcüklerin sihriyle dansetmek ve sihrin kendisi olabilmek için..

 

Hala içinde çırpındığım bir yaşam olduğunu da düşünürsek,hala kendi karanlıklarımı aşmaya çalışıyorum;kendime yeni kapılar ,yeni pencereler açıyorum;yeni anlamlar yüklüyorum da demektir..

 

Yaşam bir mağara..Ancak mağara ile yüzyüze geldikçe ;mağaranın içindeyürüdükçe kazandığım her deneyim,ilk anlardaki bakışlarımı da ,görüşlerimi de etkileyecektir.Belli mesafeler kat ettikçe mağara ile ilgili düşüncelerim,bilgi birikimlerim,hatta duygularım değişerek çoğalacaktır..

 

Kilitsiz kapının kilidi,zincirli kapının anahtarı oluverir sözcüklerin sihri.Sseven gönüller için büküldükçe açar,düzleştikçe büker,uzadıça kısaltır,kısaldıkca uzatır zamanı.Anlayamazsınız bile zamanın nasıl geçtiğini.

 

 

Kapıldığınızda ise o sevgiye(sözcüklerin sevgisine) hep o zamanı çeker durursunuz.Buluşmak için zamanı büker,darltır,uzatırsınız..

Bugün de öyle bir gün dü benim için.Gittiğim yerden gelebilmek için neler yapmadım ki..Hep o sözcük sihrini yaşakmak içindi bahanelerim.

 

Mağaranın içinde bir süre sonra bütün bu deneyimler,karanlıkta her şeyi görebilen,hissedebilen,işittiklerini,kokladıklarını tanıyabilen konumuna taşıyacaktır beni..

...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...