Jump to content
SimqEE

İstanbul,Benim Gizli Sevdam

Recommended Posts

38524986kb7.png

 

Kim bilebilirdiki..

istanbul'un Hayatim olacagini..

Gönlümün $ehri oLup..

Beni benden aLip götürecegini..

kim bilebilirdiki...

 

11710682yu8.png

Yosun kokusuyla..

MartiLarin haykiri$iyLa..

ilk elini tuttugum..

ilk gözlerini tattigim..

ilk kokladigim..

ilklerimin $ehri olacagini..

kim bilebilirdiki..

46362991wo6.png

 

a$ki a$k gibi ya$ayacagimi..

Ona onunLa kavu$acagimi..

istanbulun yarinim olcagini..

kim bilebilirdi ki..

 

42007747hb7.png

 

Bekle beni istanbul..

Yosun kokunla bekle..

Martilarinla bekle..

kalelerinle bekle..

Sevdalarinla bekle..

Bekle Kavu$mamizi bekle..

 

89520500hs2.png

 

$ahit ol a$kimiza ey istanbuL..

Dört bir yaninla..

Ey a$kimin $ehri..

Bekle beni..

Tekrar Gelecegim!...

 

alıntı

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

galata.jpg

 

Ben anlatmayayım be İstanbul seni

Sen kendin anlat

Galata Köprünü anlat

İrili ufaklı canlı kanlı balık tutanları

Karanlık köşelerinde büzülüp yatanları anlat

Öte yakanı beri yakanı

Yakasına kırmızı gül takanı

Tarihin koynunda yatanı anlat

Ben anlatmayayım be İstanbul seni

Sen kendin anlat

Eminönü’ndeki, Sirkeci’ndeki

Mahmutpaşa’ndaki, Kapalı Çarşı’ndaki

Mahşeri kalabalık ne yana gider, ne yana döner

Kimi biner trenlere, nereye gider

Kimi iner trenlerden dikilir kalır

Niye kalır be İstanbul

Sen anlat

alıntı

Share this post


Link to post
Share on other sites

44806492021739446244741-1.jpg

Sensiz olduğu her halinden belli İstanbul'un

Herhangi bir sokağında ağladım bu sabah.

Doğsun mu doğmasın mı

sürencemede güneş? ..

Ve sırtında küfe ile ayva satıyor

Bir yaşlı adam

Hiç düşünmeden...

Kimsesizliği ağlamalarından belli bir çocuk

Adeta kendi kendine doğmuş

Bugün İstanbul...

 

teşekkürler simge:)hepsi birbirinden güzelll

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

istanbul-manzaralar%C4%B1-12-800x600.jpg

 

[TABLE]

[TR]

[TD=width: 100%, align: left]Konuşsana İstanbul

 

Ne olur sanki?

Bir gece usulca,

Seni bırakıp gitsem, seni

Kızarmısın, İstanbul bakarmısın ardımdan

Bir kere de benim için yanar mı Üsküdar?

Kadıköy yetim mi kalır?

Moda'mı dul,

Öyle sessiz kalma ne olur

Konuşsana İstanbul

İki yakan birbirine mi karışır?

Gelmez mi baharların,

Gökyüzün mü kararır?

Ortaköy susar, kalır mı öylece

Bebek mi ağlar gidişime

Biliyorum aslında

Olmaz hiç umurunda

Yine de, nedendir bilemem

Seni bırakıp gidemiyorum

İstanbul ben senin

Neyini seviyorum?

[/TD]

[/TR]

[TR]

[TD=width: 100%]

[/TD]

[/TR]

[TR]

[TD=width: 100%, align: left]

Metin Özturan

[/TD]

[/TR]

[/TABLE]

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

1.jpg

Ben anlatmayayım be İstanbul seni

Sen kendin anlat

Galata Köprünü anlat

İrili ufaklı canlı kanlı balık tutanları

Karanlık köşelerinde büzülüp yatanları anlat

Öte yakanı beri yakanı

Yakasına kırmızı gül takanı

Tarihin koynunda yatanı anlat

 

 

 

 

 

Ben anlatmayayım be İstanbul seni

Sen kendin anlat

Eminönü'ndeki,Sirkeci'ndeki

Mahmutpaşa'ndaki,Kapalı Çarşı'ndaki

Mahşeri kalabalık ne yana gider,ne yana döner

Kimi biner trenlere,nereye gider

Kimi iner trenlerden dikilir kalır

Niye kalır be İstanbul

Sen anlat

 

 

 

 

 

Boğaz hattına,Adalar'a giden vapurlar

Kadıköy'e,Üsküdara giden vapurlar

Kaç yolcu taşır

Kaçı gençtir,kaçı ihtiyardır bunların

Kaçı sevdalı,kaçı bahtı karalı

Kaçı işli,kaçı işsiz,kaçı ayık,kaçı sarhoştur

Kaçı umutlarını yitirmiştir bir yerlerde

Kaçı umut yolculuğuna yeni çıkmaktadır

Sen iyi bilirsin be İstanbul

Sen anlat

 

 

 

 

 

Ben anlatmayayım be İstanbul seni

Sen kendin anlat

Kaç babayiğidi un ufak ettin sokaklarında

Kaç çocuğu ağlattın

Kaç körpe kızı telef ettin

Kaç delikanlıyı kirli meydanlarında

Anasından doğduğuna pişman ettin

Anlat be İstanbul

Sen anlat

 

 

Güvercinler doluşur cami avlularına

Tabak tabak atılan yemlere üşüşür

Bir hile sezdiler mi hemen kaçışır

İnsanlar bağrışır

İnsanlar çağrışır

İnsanlar sarılmış birbirine ağlaşır da ağlaşır

Niye ağlaşır be İstanbul

Sen anlat

 

 

Ben anlatmayayım be İstanbul seni

Sen kendin anlat

Taşın toprağın altın mıdır

Yüreğin yufka mı,yoksa katı mıdır

Nedir be İstanbul

Sen anlat

 

 

 

 

 

Niye sever seni insanlar

Niye bağlanır kalır sana

Niye ayrılamaz,niye ayrılmak istemez senden

Ayrılsa da bir parçası sen de kalır

Büyü mü edersin

Ne edersin be İstanbul

Sen anlat

 

 

 

 

 

Ağacında ne öter

Toprağında ne biter

Fırınlarında pişen ekmekler kime yeter

Yeter be İstanbul yeter

Sen anlat

 

 

 

 

Ben anlatmayayım be İstanbul seni

Sen kendin anlat

Anlat

Hazır bir dinleyicin varken karşında

Kaçırma

Anlat

Nuh Keniş

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

İstanbul’dan yüzlerce kilometre uzakta İstanbul’a dair

Kurduğum hayallerim gelir aklıma…

Okuduğum şiirlerden, gördüğüm filmlerden ne

Kaldıysa… Çamlıca tepesindeki fıstık çamlarının

Bedenlerinde cilveleşen iki sevgili, diyelim ki Hülya

Koçyiğit Ediz Hun gelir…

Erguvanlar gelir aklıma, mimozalar, laleler, ulu

Çınarlar gelir… Kimsenin farkında olmadığı “ceviz ağacı

Gelir Gülhane Parkın’daki”… Geçmiş sonbaharları

Hüzünle hatırlayan “ihtiyarları Kanlıca’nın”…

Üsküdar’ın eski mahalleleri… Sis içindeki Kandilli,

Göksu, İstinye gelir aklıma ve sisin içindeki vapur

Düdükleri… Yahya Kemal gelir aklıma İstanbul

Deyince, Cihangir’deki gün batımı gelir, Tanpınar’ın

“Huzur”u gelir… Eski ve yeninin, değerli ve değersizin

Tuhaf ve hüzünlü bir karışımla üst üste yığıldığı

Bedesten gelir… Ve Bedesten’de cılız bir ampülle

Aydınlatılan yıpranmış bir gelinlik, artık yok olmuş

Hayallerden, aşklardan imandan ve küfürden arta

Kalan kırık bir yelpaze, şimdilerde yüksek paralara

20110627__9684564471.jpg

Satılan ama döneminde ihmal edilmiş bir “hat” gelir

Aklıma İstanbul deyince… “Bu da geçer ya Hu”…

“Mümtaz” gelir aklıma sanki kendimmişim gibi…

İbrahim Zarifoğlu gelir

aklıma İstanbul deyince…

Süleymaniye gelir, Koca Sinan… Kubbeler, minareler,

Mahyalar, şadırvanlar gelir ve Fatih Sultan Mehmet

Gelir aklıma, kırmızı bir gülle… Ve Eyüp Sultan’daki

Dua sesleri…

İstanbul deyince, sonra:

Bıyıkları yeni terlemiş delikanlılığım gelir aklıma…

Boğaz köprüsünden ilk geçişim gelir, şaşkın ve

Büyülenmiş… Emirgan’daki 40 metrakarelik ilk

Evim… Terasına abanmış kestane ağacının çiçeklerinin

Ardından görünen çeşmesi, çay bahçesi

Emirgan’nın…

Boğazdan tiyatroya gidişlerim,

Gelişlerim… Boyacıköy, Bebek, Arnavutköy, Ortaköy…

Balıklar gelir aklıma… Lüfer, çinekop, tekir, palamut

Her daim bereketli, alçakgönüllü hamsi, sofralarımızı

Terk eden nazlı uskumru ve barbunya…

Atilla İlhan, Orhan Veli gelir aklıma İstanbul

Deyince… İstanbul orta yerindeki sinemalar, tiyatrolar

Gelir… Sahneye çıkan ilk Müslüman Türk kızı bahtsız

Afife Jale gelir… “Bir bahar akşamı” Afife’yi görüp,

Ona sevdalanan Selahattin Pınar, “Lüküs Hayat” gelir,

Cemal Reşit Rey… Ertuğrul Muhsin, İ.Galip Arcan,

Hazım, Dümbüllü gelir… Ortaoyunu gelir aklıma…

20110627__2574731708.jpg

Rumu, Yahudisi, Ermenisi, Lazı, Kürdü, Acemi, Rumelisi

İle cümbür cemaat İstanbul gelir aklıma…

Beyoğlu gelir aklıma İstanbul denince… Balık

Pazarı, Asmalımescit, Pera Palas ve Pera Palas’da

Kahvesini içerken, “vatanın bağrına hançerini dayamış”

Düşmanı nasıl alt edeceğini düşünen Mustafa Kemal

Paşa gelir…

Namık Kemal, Halide Edip… Şeyh Galip gelir

Aklıma Galata Mevlevihanesi’nin oradan geçerken:

Sultan III. Selim, Tanbur ve Suzidilara Ayini… Ve taht

Kavgaları gelir aklıma… Yıkılış gelir…

Hüzünlenirim… İstanbul deyince…

“Ay bir ser-i sinin olunca sularda”… Kız Kulesi’nde Ada

Açıklarında…

İstanbul deyince:

Asırlar dolaşmış bedeninde, bütün coğrafyaları, o

Coğrafyaların bütün kültürlerini barındıran bir cümbüş,

Bir senfoni gelir aklıma…

Dede Efendi ve Debussy…

Bir ihtişam…

Bir duygu…

Bir şiir…

“Nice revnaklı şehirler görünür dünyada

Lakin esrarlı güzellikleri sensin yaratan

Yakışmıştır derim en hoş ve uzun rüyada

Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan”…

 

Kenan IŞIK

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

kizkulesi2fe8.jpg

 

 

Gözünü sevdiğimin İstanbulu

 

Kalsam da seviyorum seni

 

Gitsem de seviyorum seni

 

Boğazdan seyretmek seni

 

Sultan Fatihin gözüyle

 

Çok ihtişamlı, çok başkasın

 

Ah İstanbul ah

 

Seyrederken özledim seni

 

Kiminin rüyalarını süslersin

 

Kiminin anılarını

 

Çok can yakarsın

 

Çok naz yaparsın be istanbul

 

Seyrederken özledim seni

alıntı

 

_________________________

 

72401691.jpg

 

Topladım bütün hayal kırıntılarımı, hayat sofrasından.

Günah dedi annem, atma kırıntıları.

Kuşlara ver.

Serdim güneşe aç kuşlar yesinler diye.

Bir şehrin eline iplerimizi verip bırakıyoruz kendimizi boşluğa.

Hayallerimizi yalandan bir evde büyütüyoruz, fazlaca sahiplenerek.

Yine aynı biz, aynı hayalleri aynı yalandan ateşe atıyoruz.

Kırık dökük kalplerin yosun tutan gözleriyiz.

Böyle zamanlarda dile geliyor geceler.

Masumiyet katlanıp itina ile sandalyeye bırakılıyor sabah giymek üzere.

Çaresiz çareler giyiniyoruz.

Son kez görecekmişcesine, gözlerimizi deniz kokan rüyalara kapatıyoruz.

Düşüncelerimiz, gururlarımıza hapisken;

Acılarımızı da yaralarımız ile kapatmaya çalışıyoruz.

Sevmek bir şehri sevmekle başlayabiliyor; ben hiç şehirleri sevmedim,

Sevdiklerim şehirlerim oldular.

Ben Orhan Veli’nin dediği gibi hiç dinlemedim İstanbul’u;

Ona ait olan havayı içime çekerken gözlerimi kapatmadım hiç.

İstanbul; kırılan hayalleri eminönünde balıklarla, kuşlara paylaştırabilirdi.

Günahları boğazın suyuna bırakıyordu farkettirmeden.

Çaresiz çığlıklar, haydarpaşada treninin sesine karışırdı istanbulda.

Gülhane, son vedaları sakladı usulca.

Gözyaşlarını topladı kız kulesi; ve daha bir çokları…

Bir şehirden gitmek ile başladı özlemler.

Ben hiç terk etmedim şehirleri.

İstanbul hep bana bırakıldı gidenlerce.

Bakışları, gülüşleri, sesleri alıp gittiler

Bende çok daha fazlasını bırakarak.

Ben hiç bırakmadım Dolmabahçe’nin kokusunu,

Yedikule Zindanları’nın esaretini.

Yalnız kalmayı öğretti bana İstanbul; düşüp kalkabileceğimi,

Dizlerimin acısına alışmayı, tutacak bir el aramamayı öğretti.

Gözlerim yosunluyken kahkaha atabilmeyi İstanbul’dan öğrendim ben.

İstanbul insana duyu organlarını kullanmayı öğretir acımasızca.

Bütün derdi yalnızlığıdır İstanbul’un; nazı da,

Acımasızlığı da, hainliği de…

Kendine bencilce oynayacak arkadaşlar arar.

Siz oynamak istemezsiniz zaman zaman; ama

İstanbul hayır kelimesinin ne demek olduğunu bilmez.

Bir de bakmışsınız İstanbul olmadan yaşayamıyorsunuz.

İstanbul süslü bir kadındır;

Aşık olursunuz, nefret edersiniz, peşinden koşarsınız, sarhoş olursunuz…

Ama asla vazgeçemezsiniz…

alıntı

Share this post


Link to post
Share on other sites

2346884bx5.jpg

 

''İnanıyorum ki, İstanbul’ a ya bir şeylerden kaçarak varılır,

ya da gün gelir ondan kaçılır...''

Share this post


Link to post
Share on other sites

8son.png

Yazdıklarınızı dönüp okumamak ve canınızı daha fazla yakmamak için kapalıdır gözleriniz.

Yazabilirsiniz. Bu masalın okuru siz değilsiniz…

Seni yazarken kendimi nerde unuttum yar? Nasıl oldu da kendime “siz” oldum?

Güneş suya düşüyor, titriyor varlığı.

Gece doğuyor şehrime. Maviler kararıyor. Vapurlar denizi parçalarcasına geçiyor karşı kıyıya. Ortaköy’ e uzanıp gidiyor gözlerim.

Serseri adımlarımı özlüyorum, sahil boyu düşülmüş.

Ve SoN diyorum içimi yararcasına.

Kız Kulesi şaşkın.

Ve SoN diyorum.

Kule ağıtlar iğneliyor masalımın sonuna...

Share this post


Link to post
Share on other sites

istanbul1453pl6.jpg

 

Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde

Sonra seni kaybetmek hemen her yerde

Ne güzel bineceğim vapurları kaçırmak

Yapayalnız kalmak iskelelerde.

Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik,

Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden.

Martılar konuyor omuzlarıma,

Gözlerin -İstanbul- oluyor birden.

 

Yavuz Bülent Bakiler

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...