Okul Korkusu

Bu durum çocuklar için önemli bir kaygıdır. Okula başlamak çoğu çocuk üzerinde büyük bir huzursuzluk , gerginlik ve tedirginlik yaratır. Kısa süreli uyum sorunu yaşamaları bir bakıma doğal kabul edilebilir. Annelerinden, ailesinden belki de ilk defa ayrılan minikler, ayrılma kaygısıyla karşı karşıya kalırlar. Anne yada bakıcı ile arasında geçen olumlu bağlılık, onları kaybetme korkusu olarak kendini gösterir.

Genellikle okula gitmek istemeyen çocuklar, korkularını farklı çeşitlerle gösterirler. Ağlamak, huzursuzlanmak, baş ağrıları ve en sık rastlanan karın ağrıları ile tepkilerini ortaya koyarlar. Yaşadığı ruh hali okula gitmesini daha da zorlaştırmaktadır. Verdikleri bu tepkiler tatil günlerinde ve okuldan sonra yüksek ihtimalle kaybolur. Anne ve baba çocuğun üstüne giderse, onu okula gitmekte zorlarsa tepkiler daha sık ve sürekli bir hal alır. Örneğin; okula yalnız gitmek istemez, ağlar, mide bulantısı ile kusar, okuldan geri dönmek ister, sınıfta annesiyle kalmak ister, annesi gittiğinde ise sınıfta yaramazlık yapar ve çıkmak ister. Bu durumlara sıklıkla rastlarız. Fakat ne olursa olsun çocuklarımız okula devam etmek zorundadır. Çocuğa yapılan zorlama sonucunda da neşesiz ve mutsuz günler aileyi bekleyen gelişmelerdendir.

Yaşayan aileler çok iyi bilirler ki böyle durumlar da çocuklarımız okulda verilen ödevleri yapmak istemezler, arkadaşlarıyla ilişki kurmaktan çekinir hatta öğretmeninin ve arkadaşlarının onu sevmediğini iddia ederler. Çocuklarımızın okula gitmeyi reddetmeleri, korku yaşamaları genellikle ailenin çocuğa olan tavır ve davranışları sebep olmaktadır. Anne ve babanın koruyucu ya da kaygılı tutumları bir başka sebeptir. Okul çağında olan çocuk kendi içinde fırtınalar yaşıyor olabilir. Eve gelen yeni bir kardeş, evde yaşanan yeni gelişmeler, belki kavgalar bunun nedeni olabilmektedir. Çocuklar aslında sandığımızdan da büyük insanlardır. Anlamadıklarını düşnmek, fark etmediklerini sanmak çok yanlıştır. Onun düşncelerini ciddiye almamak , okula giderken yaşayacağı kaygıların sebebi olabilmektedir ve bu durumu daha da ileri boyutlara taşıyabilir niteliktedir. Bu tip çocuklar daha çok sinirli, korku yaşayan, kaygılı , içine kapanık bireyler olabilir.

Bu durumu yaşayan veya yaşama ihtimali olan ebeveynlere verebileceğimiz bazı tavsiyeler şunlardır:

Her şeyden önce asla bu konuda çocuklarınızı suçlamayın.
Bu durumun olabilir bir sorun olduğunu ve geçeceğini ona anlatmaya çalışın.
Empati kurun ve onu anladığınızı çocuğunuza ifade edin.
Kendinizle yada çevrenizle ilgili benzer olaylar yaşadıysanız bunu çocuğunuzla paylaşın.
Kendini ifade edebileceği oyun ortamları oluşturun, ilişkiler kurmasında ona yardımcı olun.
Ä°lk zamanlar için bir anlaşma yapın ve onu okulda beklediğinizi anlatın, kademe kademe bu durumu azaltarak onu okula alıştırmaya çalışın.
Yapılan bu öneriler yüzeysel sorunları çözmek için kullanılabilir evet. Fakat çocuğumuz ilerleyen boyutlarda bir kaygı yaşıyorsa lütfen bir uzmana danışın. Psikoterapi sayesinde çocuklarımız kısa sürede okula alışacaktır.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here