Jump to content

Bîilaç


devrikcumle
 Paylaş

Önerilen Mesajlar

Ben o mevsime uyandım-

 

Çekiç sesi kederdir, acı sular içtim

Vuruyor döşüme kırbacın bir yerden rüzgâr

Yaralı göz bu susar çoğu zaman

Karanlığın gölgelediği yazgı sokağında

Bana adımı soruyor şehirli bir kız

N’aparsın, hayat gelmiyorsa içinden

...

Kemiklerimi ayrıştırıyorum sıyırıp kumaşından

Ay göynüyor durmadan, acı yüreğime urgan

Suyunu yükseltiyor içimdeki ısrarlı deniz

Yer kaysın istiyorum kayacaksa o an

Kumlu haritaların ve karıncaların

Filizlenen imgelerin ve gömülü yıldızların

Ses veren anıların yurt bildiği bedende

 

Şimdi bir âteşin yakınlığına eriyorum

Buğdaya yürüyen annelerin uzağından

Tanrım, nasıl bir ilaç ki zehr ile mutlak

Oturup söyleniyorum huysuz bir ağızla:

Olağan değildir kanaması kelebeklerin

Olağan değildir infilaktaysa diğer elim

 

Bir yangından düştüm aranıza, orası öyle

Bir söğüt ağacının dibinde hayal idim

Üflediğim kaval tutuştu, çoktandır yankım kül

Şehrin dumanı, yaprağın alevi, amenna evet

Evet, bir ayet, bir ayet ki oyuklar dolsun diye

Kömürü kömür bildim, güzelliğe de inandım

İnandığım gibi, Tanrıya heveslendi kalbim

 

Bana yalnızlığı soruyor şehirli bir kız

Durup yalnızlığına bakarak istasyonun

 

 

 

 

 

 

Mehmet S. Fidancı

[Kurgan Edebiyat, Mayıs-Haziran 2011, s. 1]

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Paylaş

×
×
  • Yeni Oluştur...