Jump to content

Ey Vav Vuslatıyla Yürüyen Sevgili,


uzel
 Paylaş

Önerilen Mesajlar

masastfg9-1.jpg

 

Ey Vav Vuslatıyla Yürüyen Sevgili,

 

‘Kün’ kaleminin ucundaki zerrelerle yazılmıstı kâinat... Galaksilerin kavislerinden, kelebeklerin kanatlarına kadar aynı mühür vurulmustu;’Vav’ Sen, kalbinin gözbebeginden, gögün gögsüne bir elif misali çekilen servi endamlı Hak peygamberi... Süleyman Mabedi'nin güvercin bakıslı küçük hizmetkârına ‘Hu’yu okutan ak saçlı muallimi… Su üzerine ak elleri degmeden yazı yazan sevgili... Sen dururdun; kalemler senin ‘Vav’ vuslatınla yürürdü…

 

Ey Vav Vuslatıyla Kelimelere Yürüyen Sevgili,

 

Eylül’ün kırdıgı bir gül gibiyim... Eylül’ün kırdıgı bir dal kalem… Kırık bir kalbin çatlak yakaza tüpünden sızan ilhamla kokunu duyuyorum Celile sokaklarından... Tas kapın sessizce aralanıyor ve sessizce kapanıyor sonra… Süleyman Mabedi’nin merdivenlerinden inisini, ayak seslerini duyuyorum, elinde asan… Yüregindeki sıkıntıyı, Meryem’in o ürkek yorgunlugunu, Kudüs’ün karanlık gögüne akan ruhunun telaslı sancısını hissediyorum… Bizim de sancılarımız var… Bizim de kalemlerimiz var... Yazarız, çizeriz karagülleri, ak gülleri… Biliriz kıssalarından Hz. Hacer’i, Hz. Ismail’i ve Hz. Ibrahim’i… Biliriz de, Ortadogu’nun kan kokan çöllerine kalemlerimiz yürür sevgili, biz gidemeyiz!..

Oysa sen Mesih’in sesini, besikteki sözlerinden bile önce, Meryem’in gözlerindeki o ıssızlıktan dinlemistin. Sonra, Meryem’e inen sofralara, Yahya’yı müjdeleyen mihraba ve sana;

"Sadece kalemlerimiz yürür sevgili, biz gelemeyiz!.."

 

 

Ey Vav Vuslatıyla Aska Yürüyen Sevgili,

 

Sevgili, senin vuslatınla yürümüyor bizim kalemlerimiz. Askımız korumuyor bizi. Eksik, kaçak, korkak mı yasıyoruz bilmem ki, birbirimizden bile gizli duygularımız… Yusuf’la kuyulara atılır, gömlegini Züleyha gibi kalbimizle yırtarız! Içimizde binlerce yüz olur Yusuf! Yasadıgımız hayat bize nasıl acımasız davrandıysa, biz de kendimize ve askımıza Züleyha’nın Yusuf’a davrandıgı gibi davranırız. Yusuf gibi zindana attıklarımız bir gün gelir bizi bagıslar sanırız! Bilsen ne kadar suçluyuz bunun için, bilsen nasıl acı çekeriz. Asklar sahiplerine, onların hikâyelerine benzer. Yusuf’un düstügü derin kuyulara ve kopkoyu zindanlara;

"Sadece kalemlerimiz yürür sevgili, biz gidemeyiz…"

 

 

Ey Vav Vuslatıyla Ölüme Yürüyen Sevgili,

 

Meger ‘Vav’ vuslat kristaliymis kalemlerimizin… Simdi kelimelerimizin tesellisiz hüznünden anlıyoruz bunu. Ölüm vuslatsa ve hazırsak o büyük mahkemeye; üzerine acılarımızın gölgesi vuran, dava ugruna yazdıgımız kalemlerimizle Hakk’a yürümek isteriz. Bir Ashab-ı Kehf gibi… Ölüm ki ah kar tanesi… Ölüm ki ah yalnızlık… Biz sehirden ayrılırken yanımızda götürdügümüz; oturdugumuz çay bahçelerinden, yürüdügümüz sokaklardan, ıslandıgımız yagmurun damlalarından topladıgımız ilhamlardır... Vitrinlerde unuttugumuz bakıslarımız ve hiç tanımadıgımız bir sevgilinin su yesili gözlerindeki mısralarımızdır... Arkada bıraktıgımız kitaplarda Ashabı-ı Kehf gibi magaralara biz degil;

"Yalnızca kalemlerimiz yürür Sevgili"

Biz gidemeyiz... Biz gidemeyiz... Yalnızca kalemlerimiz yürür...

Yalnızca kalemlerimiz... Kalemlerimiz… Biz yürüyemeyiz… Biz çigiz.

Utanıyorum Sevgili... Aglıyorum... Utanıyorum... Utanıyorum...

Uzat ellerini...

 

Uzat ak ellerini Sevgili,

Koy mahzun basıma ki;

Hz. Meryem mahcubiyeti ilkem olsun

Iste sususum, susmalarım bu ugurda

Yazmak, beyazlar içinde bir yolculuk fakat

Kurtulmalıyım hayatımı ören siyah aglardan

Beyazdan da beyazları giyerek

Elimde bir beyaz gül

Gönülden duanı almak için

Celile sokaklarında Meryem gibi

Kosayım nur kucagına...

Isyansız, agıtsız masumca

Bir kaç damla gözyasım düssün

Burusuk akça ellerine

Beni beyazlar içinde terbiye et

Beyazlar içinde ugurla…

Kalemim; sabahın ilk beyazı gibi

Vav’ın vuslatına yürüsün Sevgili

Vav'ın vuslatına yürüsün...

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Ey Vav Vuslatıyla Yürüyen Sevgili,

 

 

Ey Vav Vuslatıyla Yürüyen Sevgili,

 

 

‘Kün’ kaleminin ucundaki zerrelerle yazılmıstı kâinat... Galaksilerin kavislerinden, kelebeklerin kanatlarına kadar aynı mühür vurulmustu;’Vav’ Sen, kalbinin gözbebeginden, gögün gögsüne bir elif misali çekilen servi endamlı Hak peygamberi... Süleyman Mabedi'nin güvercin bakıslı küçük hizmetkârına ‘Hu’yu okutan ak saçlı muallimi… Su üzerine ak elleri degmeden yazı yazan sevgili... Sen dururdun; kalemler senin ‘Vav’ vuslatınla yürürdü…

 

 

 

Ey Vav Vuslatıyla Kelimelere Yürüyen Sevgili,

 

 

Eylül’ün kırdıgı bir gül gibiyim... Eylül’ün kırdıgı bir dal kalem… Kırık bir kalbin çatlak yakaza tüpünden sızan ilhamla kokunu duyuyorum Celile sokaklarından... Tas kapın sessizce aralanıyor ve sessizce kapanıyor sonra… Süleyman Mabedi’nin merdivenlerinden inisini, ayak seslerini duyuyorum, elinde asan… Yüregindeki sıkıntıyı, Meryem’in o ürkek yorgunlugunu, Kudüs’ün karanlık gögüne akan ruhunun telaslı sancısını hissediyorum… Bizim de sancılarımız var… Bizim de kalemlerimiz var... Yazarız, çizeriz karagülleri, ak gülleri… Biliriz kıssalarından Hz. Hacer’i, Hz. Ismail’i ve Hz. Ibrahim’i… Biliriz de, Ortadogu’nun kan kokan çöllerine kalemlerimiz yürür sevgili, biz gidemeyiz!..

Oysa sen Mesih’in sesini, besikteki sözlerinden bile önce, Meryem’in gözlerindeki o ıssızlıktan dinlemistin. Sonra, Meryem’e inen sofralara, Yahya’yı müjdeleyen mihraba ve sana;

"Sadece kalemlerimiz yürür sevgili, biz gelemeyiz!.."

 

 

Ey Vav Vuslatıyla Aska Yürüyen Sevgili,

 

 

Sevgili, senin vuslatınla yürümüyor bizim kalemlerimiz. Askımız korumuyor bizi. Eksik, kaçak, korkak mı yasıyoruz bilmem ki, birbirimizden bile gizli duygularımız… Yusuf’la kuyulara atılır, gömlegini Züleyha gibi kalbimizle yırtarız! Içimizde binlerce yüz olur Yusuf! Yasadıgımız hayat bize nasıl acımasız davrandıysa, biz de kendimize ve askımıza Züleyha’nın Yusuf’a davrandıgı gibi davranırız. Yusuf gibi zindana attıklarımız bir gün gelir bizi bagıslar sanırız! Bilsen ne kadar suçluyuz bunun için, bilsen nasıl acı çekeriz. Asklar sahiplerine, onların hikâyelerine benzer. Yusuf’un düstügü derin kuyulara ve kopkoyu zindanlara;

"Sadece kalemlerimiz yürür sevgili, biz gidemeyiz…"

 

 

 

Ey Vav Vuslatıyla Ölüme Yürüyen Sevgili,

 

 

Meger ‘Vav’ vuslat kristaliymis kalemlerimizin… Simdi kelimelerimizin tesellisiz hüznünden anlıyoruz bunu. Ölüm vuslatsa ve hazırsak o büyük mahkemeye; üzerine acılarımızın gölgesi vuran, dava ugruna yazdıgımız kalemlerimizle Hakk’a yürümek isteriz. Bir Ashab-ı Kehf gibi… Ölüm ki ah kar tanesi… Ölüm ki ah yalnızlık… Biz sehirden ayrılırken yanımızda götürdügümüz; oturdugumuz çay bahçelerinden, yürüdügümüz sokaklardan, ıslandıgımız yagmurun damlalarından topladıgımız ilhamlardır... Vitrinlerde unuttugumuz bakıslarımız ve hiç tanımadıgımız bir sevgilinin su yesili gözlerindeki mısralarımızdır... Arkada bıraktıgımız kitaplarda Ashabı-ı Kehf gibi magaralara biz degil;

"Yalnızca kalemlerimiz yürür Sevgili"

Biz gidemeyiz... Biz gidemeyiz... Yalnızca kalemlerimiz yürür...

Yalnızca kalemlerimiz... Kalemlerimiz… Biz yürüyemeyiz… Biz çigiz.

Utanıyorum Sevgili... Aglıyorum... Utanıyorum... Utanıyorum...

Uzat ellerini...

 

 

Uzat ak ellerini Sevgili,

Koy mahzun basıma ki;

Hz. Meryem mahcubiyeti ilkem olsun

Iste sususum, susmalarım bu ugurda

Yazmak, beyazlar içinde bir yolculuk fakat

Kurtulmalıyım hayatımı ören siyah aglardan

Beyazdan da beyazları giyerek

Elimde bir beyaz gül

Gönülden duanı almak için

Celile sokaklarında Meryem gibi

Kosayım nur kucagına...

Isyansız, agıtsız masumca

Bir kaç damla gözyasım düssün

Burusuk akça ellerine

Beni beyazlar içinde terbiye et

Beyazlar içinde ugurla…

Kalemim; sabahın ilk beyazı gibi

Vav’ın vuslatına yürüsün Sevgili

Vav'ın vuslatına yürüsün...

 

alıntı

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

"Yalnızca kalemlerimiz yürür Sevgili"

Biz gidemeyiz... Biz gidemeyiz... Yalnızca kalemlerimiz yürür...

Yalnızca kalemlerimiz... Kalemlerimiz… Biz yürüyemeyiz… Biz çigiz.

Utanıyorum Sevgili... Aglıyorum... Utanıyorum... Utanıyorum...

Uzat ellerini...

 

 

Uzat ak ellerini Sevgili,

Koy mahzun basıma ki;

Hz. Meryem mahcubiyeti ilkem olsun

Iste sususum, susmalarım bu ugurda

Yazmak, beyazlar içinde bir yolculuk fakat

Kurtulmalıyım hayatımı ören siyah aglardan

Beyazdan da beyazları giyerek

Elimde bir beyaz gül

Gönülden duanı almak için

Celile sokaklarında Meryem gibi

Kosayım nur kucagına...

Isyansız, agıtsız masumca

Bir kaç damla gözyasım düssün

Burusuk akça ellerine

Beni beyazlar içinde terbiye et

Beyazlar içinde ugurla…

Kalemim; sabahın ilk beyazı gibi

Vav’ın vuslatına yürüsün Sevgili

Vav'ın vuslatına yürüsün...

 

:) teşekkürler...........

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Uzat ak ellerini Sevgili,

Koy mahzun basıma ki;

Hz. Meryem mahcubiyeti ilkem olsun

Iste sususum, susmalarım bu ugurda

Yazmak, beyazlar içinde bir yolculuk fakat

Kurtulmalıyım hayatımı ören siyah aglardan

Beyazdan da beyazları giyerek

Elimde bir beyaz gül

Gönülden duanı almak için

Celile sokaklarında Meryem gibi

Kosayım nur kucagına...

Isyansız, agıtsız masumca

Bir kaç damla gözyasım düssün

Burusuk akça ellerine

Beni beyazlar içinde terbiye et

Beyazlar içinde ugurla…

Kalemim; sabahın ilk beyazı gibi

Vav’ın vuslatına yürüsün Sevgili

Vav'ın vuslatına yürüsün...

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Meger ‘Vav’ vuslat kristaliymis kalemlerimizin… Simdi kelimelerimizin tesellisiz hüznünden anlıyoruz bunu. Ölüm vuslatsa ve hazırsak o büyük mahkemeye; üzerine acılarımızın gölgesi vuran, dava ugruna yazdıgımız kalemlerimizle Hakk’a yürümek isteriz. Bir Ashab-ı Kehf gibi… Ölüm ki ah kar tanesi… Ölüm ki ah yalnızlık…

 

*

Harika mısralar..Duru duru akıyor gönle

 

Teşekkürler

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Paylaş

  • Benzer Konular

    • Vav Vuslatıyla Yürüyen Sevgili…

      “ İş bu yazı, Kalem’in dirilişi ve Hz. Zekeriya Peygambere kanlı gözyaşları içinde yürüyüşünün yorumudur…”       Ey Vav Vuslatıyla Yürüyen Sevgili,   ‘Kün’ kaleminin ucundaki zerrelerle yazılmıştı kâinat... Galaksilerin kavislerinden, kelebeklerin kanatlarına kadar aynı mühür vurulmuştu;’Vav’ Sen, kalbinin gözbebeğinden, göğün göğsüne bir elif misali çekilen servi endamlı Hak peygamberi... Süleyman Mabedi'nin güvercin bakışlı küçük hizmetkârına ‘Hu’yu okutan ak saçlı muallimi… Su üzeri

      , Yer: Tasavvuf Edebiyatı

×
×
  • Yeni Oluştur...