Jump to content

Susuyorum ve Bekliyorum..


Guest kara sewdam
 Paylaş

Önerilen Mesajlar

544de85969e1b745d0e7e07ah1-1.jpg

 

“Belki”ler.. Umutsuz bekleyişler…

Kimin canını yaktım, kimin ah’ını aldım bu denli?

Neden bu kadar acı çekiyorum her defasında?

İçimden ne ırmaklar geçiyor ama susuyorum..

 

Susuyorum ve bekliyorum.

Bir banka oturmuş, yalnızlığımla

sessizce dertleşiyorum.

İçimden geçen herşeyi yalnızca

 

ona anlatabiliyorum.

Tüm sırlarımı ona döküyor,

üç-beş damla gözyaşını avuçlarına

koyup oradan uzaklaşıyorum.

 

Beni takip ettiğini bilsem de

ondan uzaklaşmaya çalışıyorum.

Bir gün umutlu olabilmeyi bekliyorum.

Gülümsemeyi, o gün gülümsemesem

 

bile gülümsetecek bir melek bekliyorum..

Bekliyorum ve susuyorum.

Beni bulmasını umutsuzca bekliyorum.

Bazen göz yaşlarım isyan ediyor,

 

terk ediyorlar gözlerimi.

Ama aldırmıyorum.

Yine de bekliyorum.

Gelmeyeceğini bile bile yapıyorum bunu.

Belkilerimden sıyrılmaya çalışıyorum.

 

Her sıyrılmaya çalıştığımda,

uçurumdan düşüp tekrar

tırmanıyorum sarp kayaları.

Parçalanan ellerime, kalbime bakmıyorum.

 

Düşünmüyorum hiçbir yaramı.

Hissetmemeye çalışıyorum acılarımı;

kanayan derin yaralarımı.

Hem hızla kan kaybediyorum,

 

hem de susuyor ve bekliyorum…

Bir gün karşılık bulmayı bekliyorum.

Saygıma, sevgime, hislerime,

kendime yaptığım iyiliklere bile…

 

Hayatımı adamayı

Ve istediğim o kişinin hayatının

bana adanmasını bekliyorum.

Çok uzun olsa da bu bekleyiş,

 

hatta gerçekleşmeyeceğini biliyor

olsam da çaresiz bekliyorum.

Taklit ediyorum, diğer bekleyip

kavuşamadan toprağın olanları..

 

Sonum onlara benzemesin istiyorum.

Ama el mahkum, yıkılsam da

doğrulup bekliyorum.

Defalarca sarsılıyorum, yalpalıyorum.

 

Rüyalarımın gerçekle olan

mesafesini düşünüyorum.

Ama bu mesafe ürkütüyor.

Vazgeçiyorum..

 

Artık fazla bir şey değil;

sadece “yıkılmamayı” diliyorum.

Artık doğrulurken yorulduğumu

ve yıprandığımı hissediyorum.

 

Belki de yıkıldıktan sonra

yanlış doğruluyorum.

Yanlış yöne doğru açıyorum gözlerimi.

Ama nafile, kalbime söz geçiremiyorum.

 

Artık akan yaşların hesabını

bile tutmuyorum…

Yalnızca koca bir bekleyiş benimkisi.

Sadece bir “bekleyiş” ten ibaret

 

olduğunu bilsem de bekliyorum…

Bazen “boşver” diyorum.

Savuruyorum tüm dertleri.

Ama geri gelip buluyor beni

 

yine bumerang misali.

Olmuyor, boşveremiyorum..

Umutsuzluğu yeryüzünden

silmek istiyorum.

 

Ben üzülmeyeyim, kimse üzülmesin,

ulaşılmazlara ulaşılsın istiyorum.

Uzattığında elimi bir sevinç

yakalamak istiyorum.

 

Aklım ve yüreğim aynı kararda

buluşsunlar istiyorum.

Aklımdaki soru işaretlerinden

gemiler yapmak

 

Ve en derin okyanuslara salıp

benden uzaklaştıklarını görmek istiyorum.

Hiçbiri özlemeyeceğim, biliyorum…

Kalbime söz geçirmeyi diliyorum..

 

Dur dediğimde dursun,

bitirsin bu yaşamı istiyorum.

Yalnızlığımı hüznümle boğup yok etmek,

Sonra da hüznümü ortadan

 

kaldırmak istiyorum.

Gözümü açtığımda her şey

bambaşka olsun,

dertlerimi yazdığım duvar

 

beyaza boyanmış olsun istiyorum.

Çok şey mi istiyorum?

Gözümü açtığımda her şey

Aslında evet.. imkansızı diliyorum…

 

 

 

 

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Paylaş

×
×
  • Yeni Oluştur...