Jump to content

Yetim Yalnızlığım/ Yalnızlığın ardındaki Ölüm


umay
 Paylaş

Önerilen Mesajlar

0060pf1si1-1.jpg

Suskunluğum yine bürünmüş,

katran karası elbisesine,

ölümün son damlalarıyla

öperken gece kokulu

 

yalnızlığım dan varlığını unuttuğum

kelimelerimle eskitiyorum bu şehrin

çıkmayan sokaklarındaki ölümsüz

hasretimi. Dirilir içimdeki uyumayan

 

ses,sancılarla söktüm inancımdan

harfleri gökyüzünü tutmaya

çalıştımezik avuçlarımda, Ve

seni yazan her harf can buluyordu

 

daklarımda,küsüyorlar bana

uzakta olsa da ölüm dün gibi

kulaklarımda, Cesedim ismini

ezmişken kirleniyor dilimdeki

 

adın çamura bandırıp yaralarım

ıgömüyorum içimdeki o

susmayan küçük kız çocuğuna

boynu bükük gölgelerimle ,

 

çiz beni sonsuzluğa,yakama,

yapıştı yine ölüm,Azrail yine

aç ve ben yine belalardayım,

Gizlenirim karanlık gecelerin

 

koynuna,yine adını kusan

bos sokaklar yanı başımda,

söküp bir mezar taş içimdeki

serçelerin gözüne gömüyorum

 

aşkıve yarısı yanık yüreğimi…

Yüzüme saplanan yalnızlıkve

hıçkırıklar içimde doğmayan umutlar,

yoksul parmaklarımda cam kırık

 

sevdalar. Yusuf yüzlü yalnızlığım

yine,kör kelimelerimle keserler

parçalarımı,yokluğunda her bir

kuyuyu tapınak yaptım,gecelerin

 

arsızlığında, mülteci yalnızlıklarıma

sığındım. Beynimden kan damlıyo

r sensizliğin siluetine,eskimeyen

gülüşlerimle,basıyorum bir mayın

 

tarlasınave her bir umudum

parçalanıyorgecenin kekeleyen

mısralarında Yalnızlık pusu

kurmuş yanan köprülerde,

 

namusunu kaybeden çocuklar

gibi kinim sensizliğe,asil sancılara

karışıp bedenim alev alıyor ve

kinim gölge düşürüyor yanan

 

gözbebeklerindeki ölümün

ninnisine Gecenin ortasına

saplanır haykırışlarım,isyanlarım

şahit bir tek yalnızlığıma bana

 

bıraktığı hançer izlerine,içimdeki

renkler solarkendeğiştiriyor

benliğim bin bir çeşit isimlere

Hâlâ yaşıyor adın dudaklarımda,

 

acılar nöbet tutuyorlar kâbuslarımda,

her bir zerremle birlikte eskiyor

ve küçülüyorum,bitiyorum heyhat

yalnızlığınlasonsuzlukta d/üşüyorum,

 

yürüyorum Acılar ki yalnızlığımın

her gecedoğuşlarına müjde!

kıyametlerime bir gölge düşer,

beşiğime verilen bir hüzün ve efkâr,

 

yine sabah küsmüş yarınlara.

güneş yine doğmamış yıkık

bakışlarıma Yamalı ceplerimde

sana yazılan bir kaç cümle

 

Dudaklarında rehin kaldım,

sisler içinde bir ağıt kulağımda,

avucumun içindeki kokunu

salıyorumve tüm şehir sen oluyor.

 

ama ben; ama ben yine yetim!

yalnızlığımla seyrediyorum

bu şehrin gölgelerinde seni...

yine sabah küsmüş yarınlara.!

 

 

 

 

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Paylaş

×
×
  • Yeni Oluştur...