Jump to content

Eski Gunler.Biz mi istedik?


ReYHaN

Önerilen Mesajlar

HaYaLGöZLüM
mağaza vitrinlerinde yaşar gibiyiz artık, tek boyutlu ve plastik kokulu...

 

emeğinize sağlık ..

 

galiba öyle olduk aylin.....eskiden belki yoktu bu kadar şey belki para bile...ama sağlam dostuklar ve komşuluklar vardı..hiçbir değerle kıyas edilemeyen....ne yazık ki çoğunu kaybettik....

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Benim çocukluğumda annem mecburen çalışırdı...

Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla hep kapıyı açtım ev buz gibiydi.

Hatta babamı o evde hiç görmedim

Ama yine de çok güzel günlerdi o günler. İçim burkularak, o günleri tekrar yaşadım.

Sırf bu yüzden kızım aynı şeyleri yaşamaması için bakıcıya emanet ettim. Allah yüzüme baktı o sıcacıcık bir evde yaşadı.

 

Çok teşekkürler Birsır kardeşim. Herşey eskiden Çok güzeldi ama artık değil..

...

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş
ALACAKARANLIK

Benim çocukluğumda annelerimiz çalışmazdı.

 

Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.

 

Hatta babanım bile anahtarı yoktu.

 

Annem evimizin bir parçası gibiydi,hep evdeydi.

 

Heryere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.

 

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.

 

Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.

 

Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.

 

Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.

 

Servis falan yoktu.

Ayakkabılarımız eskirdi.

 

Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.

 

Annelerimiz bu durumu bildiklerinden, kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.

 

Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi.

 

Susayınca girer evlerine su içerdik.

 

Ya da pencereden bir sürahi bir bardak uzatır, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.

Kısacacı evine girip gelen (ki sadece çişi gelen giderdi evine) elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.

 

Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.

 

Bu bazen bir kurabiye bazen bir meyve olurdu.

 

Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.

 

Çok garip ama kimse almazdı.

 

Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.

 

Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştılırdık.

Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.

 

Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.

 

Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.

 

Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.

Azar işitip, acillere taşınmazdık.

 

Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik.

 

Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.

 

Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.

 

Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki.

 

Komşumu tanımıyorum ama evinin camında temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.

 

Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.

Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ; bilmem kaç kuruşhepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.

 

Evlerimiz var içinde yaşayan yok.

 

Parklarımız var içinde oynayan çocuk yok.

 

Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar…

 

Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz.

 

Tahta iskemlelerimiz de oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.

 

Ben kapılarında "vale"' lerin, "bady"' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.

Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.

 

Benim değildir bu kültür.

 

Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.

 

Nedir bunlar?

 

Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.

Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.

 

İyi de neden böyle olduk?

 

Biz mi istemiştik?

 

"Her toplum hakettiği gibi yönetilir" derler ya,

 

Yoksa hak mı ettik?

 

Ya sizce ?

 

 

alıntıdır....

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

sonuna kadar okudum abi gerçekten çoğu zaman kurulan cümleri yansıtan bir yazı olmuş...

Hani deriz ya her şey eskisi gibi, değil hiçbir şeyin tadı çıkmıyo,hani o eksi bayramlar vs...

Bunları hak ettiklerimiz mi şimdi..?

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

yüreğim cız etti oğul. Ben bunların hepsini birebir yaşayanlardanım. Ve ben hala eski yaşadıklarımı yaşatmaya çalışıyorum. Ve ben hala kızım düştüğünde ekmek çiğneyip basıyorum,

Heee bide ne var biliyormusun oğul kapılarımız hep açıktı :((( şimdi ki gibi kilit üzerine kilit vurulmazdı :(

 

Teşekkür ederim oğul. Ellerine sağlık.

 

Ama biz bunu haketmedik, fakat işteee...

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

İlkokula giderken okuldan döndüğümde annemi evde bulamasam saatlerce ağlardım.Kadın beş dk komşuya girmiş yani.Sen beni bırakıp gittin diye ağlar naz yapardım.Şimdiki anneler çalışıyor.İşi gereği eve herkesten sonra gelen anneler var.Yaşam şartları böyle ne yapsın insanlar?Şimdilerde anne olmak da zor,çocuk olmak da,hatta yaşamak zor.Yaşam yükü,geçim sıkıntısı herkesin sırtında kambur:)

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Yeni Oluştur...