Jump to content

Kutsal Kitaptan Çelişkler Değiştiğene Dair Kitap İçinden Örnekler


Guest jülide

Önerilen Mesajlar

Kutsal kitap anlamına gelen, iki kitaptan ( Eski ahit : Tevrat ve Zebur-Yeni ahit: İncil) ve toplam 66 ayrı bölümden oluşan Kitab-ı Mukaddes, ilahi (Allah'ın gönderdiği) bir kitap değildir. Yani K. Mukaddes ( Tevrat-Zebur ve İncil), K.Kerim gibi Yüce Yaratıcı Allah'ın sözleri değil, insanların yazdığı kitapların bir araya toplamış halidir. Bunu kendi yazmış oldukları (hıristiyan ve yahudi) kaynakları da itiraf eder: Pr.Dr. Richard Friedman'a göre, Tevrat'ı peygamber Yermiah ve havarisi Baruh ben-neriya yazmıştır. ( Yahudi yayın organı Şalom Gazetesi :13 Mayıs 1987). Ayrıca ,Tevratı yazdığı söylenen Hz. Musa'nın, yine Tevrat'ta öldüğü ve gömüldüğü yerlerden bahsedilmesi (Tesniye:34/6 ) Tevrat'ın daha sonra yazıldığının kanıtların-dandır .

 

Günümüzde İncil Matta, Markos, Luka, Yuhanna tarafından yazılmış, insan yazmalarından oluşan, Hz. İsa'nın hayatını anlatan tarihi bir eser görünümündedir : "İncil'i Allah indirmemiş, hatta onu değişik peygamberlere tek tek yazdırılmamıştır. ( Kur'an ve kutsal kitap, John Gılchrıst)". Hz. İsa'nın tebliğ ettiği İncil, günümüzde, elimizde bulunan İncil değildir. Bunun en büyük delili yine İncil'de bulunmaktadır.

 

".... İsa. Tanrının İncil'ini tebliğ ederek Galile'ye gelir..." (Markos : 1/14)

 

  1. H.z İsa hangi İncil'i tebliğ ediyor, anlatıyordu ? Matta 'yımı, Luka'yımı yoksa 300 sene sonra yasaklanacak İznik konsülünün reddettiği İncil'leri mi?
     
  2. Günümüzdeki İncil şu an Hz. İsa'nın hayat öyküsünü içerir. ( Matta, Hz İsa ile gezerken gördüklerini, Luka Hz. İsa ile başından geçen olayları, Yuhanna, Markos... yine Hz. İsa ile olan anılarını ,aynı olayı, birbirine zıt olarak İncil'de anlatırlar.). Hz. İsa halka neyi anlatıyordu, kendi hayat hikayesini mi, doğumunu mu anlatıyordu ?... Matta'ya göre İncil varda, "İsa'ya göre İncil neden yok ?" hala.
     
  3. Eldeki en eski İncil Yunancadır. Hz. İsa ise İbranice konuşurdu...

Tüm bunlar elimizdeki Tevrat ve İncil'in bozulduğunu gösteren delillerdir.

Tevrat 39, İncil 27 bölümden oluşur. Hıristiyanlar, K.Mukaddesin tamamına (yani sadece İncil'e değil, Tevrat, İncil, Zebur üçünü birden) inanırlar. Yahudiler ise sadece eski Ahit'e - Tevrat'a inanırlar :

 

K. Mukaddes'in tanrısı nasıl bir tanrıdır. Yahudi ve hıristiyanlar nasıl bir tanrıya inanırlar : Yorulan, pişman olan, acı duyan, güreşte yenilen, korkan, kinci... bir tanrıdır, K.Mukaddesin tanrısı.

 

Yorulan tanrı : "... Ve tanrı yaptığı işi yedinci günde bitirdi ve yaptığı bütün işten yedinci günde istirahat etti, dinlendi..." (Tekvin 2/2-3). Kim dinlenir, tabi ki yorulan tanrılar.

 

Pişman olan, acı duyan tanrı : " Ve Rab yeryüzünde insanı yarattığına pişman oldu ve yüreğinde acı duydu " (Tekvin 6/6).

 

Güreşte yenilen tanrı : " ... ve Yakup, seher sökünceye kadar bir adamla gü-reşti... (adamı yenince) adam Yakub'a dedi :

 

Adın nedir ? Yakup. Yine adam ona, "artık sana Yakup değil, ancak İsrail* denecek çünkü insanlarla ve Allah ile uğraşıp onları yendin. " (Tekvin : 33/24-29)

 

Korkak tanrı : " Ve rab... derede oturanlar, kovamadı, çünkü demirden savaş arabaları vardı." (Hakimler (1/19). Demirden savaş arabalarından korkan bir tanrı...

 

Kinci bir tanrı : " Rab diyor, seninle milletleri, atı ve binicisini, cenk arabasını ve binicisini, erkeği ve kadını, kocamış adamı ve genci, genç adamı ve ere varmamış kızı, çobanı ve sürüsünü, çiftçiyi ve çiftini, valileri ve kaymakamları... kıracağım..." (Yaremya : 51/20-26)

 

 

K. Mukaddesin peygamberleri nasıldır ?

 

Hz. Lut (A.S)'a iftira : Lut (A.S)'a iki kızı, şarap içirip sıra ile yanlarına girip, onunla yatıp, babalarından hamile kalırlar.(Tekvin : 33-36)

 

Yahuda peygambere iftira : Gelini ile yatıp , hamile kalınca onun yakılmasını emreden bir kayınpeder. (Tekvin : 38/15-25)

 

Davud (A.S) 'a iftira : Bir komutanın karısı ile yatıp hamile kalınca, kocasını savaşa gönderip ölmesi için tezgah hazırlayıp, sonra da dul eşi ile evlenir. (I. Samuel : 2-27). Oğlu Amnon kız kardeşi Tamar ile zorla yatıp onu "alçaltır" ( I. Samuel : 13/1-39)

 

K. Mukaddes nasıl bir kitaptır?

 

Kalça, karın, göbek yuvarlağı, göğüs, boyun, göz, saç, dudaktan... bahseden bölümleri ( Neşideler neşidesi 7:1-13) dışında, yahudi olmayanların yabani hayvan kabul edildiği ( Tesniye : 8/ 21-22), Fırat ırmağı civarının tanrı tarafından yahudilere verildiği ( Tesniye : 12/24), insanların kasaplık koyun gibi ölüm gününe hazırlanmayı emreden (Yaremya : 13/3), insanları delik deşik edip çocukların yere çalınıp, karılarının kirletilmesini emreden ( İşaya: 13/15-16) ... ayetleri bulunan bir kitap

K. Mukaddes insan mahsulü olduğu için, içinde birbiri ile çelişen pek çok ayet bulunmaktadır.

 

  • Şela kimin oğlu ? : Arpakşad'ın ( Tekvin: 11-12) - Kainan'ın (Lukas: 3-36)
     
  • Harun (A.S) nerede öldü ? : Hor dağında ( sayılar . 20-28) - Mosereya'da ( Tesniye :10-6)
     
  • Davud ( A.S)'u kim tahrik etti ? : Tanrı (II.Samuel: 21/1) - Şeytan (Tarihler : 21-8)
     
  • Yehoyakin kaç yaşında kral oldu ? : 18 yaşında (II.Krallar : 24-8) - Sekiz (II.Tarihler : 36-9)
     
  • Nuh (A.S) her canlıdan kaçar tane aldı ? : İkişer ( Tekvin : 6-19) - Yedişer (Tekvin : 7-2)
     
  • Ahazya kaç yaşında kral oldu ? : Yirmi iki ( II.Krallar : 8-26 ) - Kırkiki ( II.Tarihler: 22-7)
     
  • Saulun kızı Mikal çocuk doğurdu mu ? : Çocuğu olmadı (I. Samuel : 6-23) - Beş çocuğu oldu ( I. Sauel : 21-8)
     
  • İnsan kaç yıl yaşayabilir ? : En çok 120 yıl: ( Tekvin 6-3) - 403 yıl ( Tekvin : 11-13)
     
  • Tanrı yorulur mu ? : Rab yorulmaz : ( İşaya : 40-28) - İstirahat eder.( Tekvin : 2-3)
     
  • Hz. İsa, Hz.Davud'un oğlu mu ? : Evet Davud'un oğlu (Luka : 18-38) - Hayır, tanrının oğlu (Matta : 22-45)
     
  • Yusuf (A.S) 'ın babası kim ? : Yakup ( Matta: 1-16) - Heli (Luka : 3-23)
     
  • İbrahim'den Davud'a kaç nesil vardır ? : 14 (Matta : 1-17) - 15 (Luka: 3-31-34)
     
  • Eriha'dan çıkarken İsa'dan kaç kör yardım istedi ? : İki : (Matta: 20-30) - Bir (Markos : 10-46)
     
  • H.z İsa ' nın şehadeti doğru mudur ? : Evet (Yuhanna: 5-31) - Hayır ( Yuhanna: 8-14)
     
  • Haçı kim taşıdı ? : Simon (Luka : 23-26) - İsa (Yuhanna : 19-17)
     
  • Yahuda İsa'yı öptümü ? : Öptü (Matta : 26-49) - Öpmedi ( Luka: 22-49)
     
  • Kabirden çııkan cinlenmişler kaç kişi idi ? : İki (Matta : 8-28) - Bir (Markos:5-7)
     
  • H.z İsa'yı kim kabre koydu ?: Yusuf ve Nikodimus (Markos: 15-46) - Sadece Yusuf: ( Yuhanna:19-42)
     
  • Mezarda kaç melek göründü ? : Bir (Matta: 28-2) - İki (Yuhanna : 20-12)
     
  • ... ..........................................? : ............................ - ..........................

K.mukaddes daha birçok katma ve çıkartmaları bünyesinde barındırmaktadır...

 

Hıristiyan teslise (Baba- Oğul- Ruhul Kudüs) inanırlar. Baba doğmamış, oğul ve ruh doğmuştur. Üçü her zaman bir arada idiler.

 

Morkos :( 13-32) :" Ne melekler, ne de oğul, babadan başka kimse bir şey bilmez."

 

Markos :( 10-18): " İsa dedi: ... birden başka kimse iyi değildir o da Allah'tır "

 

İsa, baba ile bir olsa onun gibi her şeyi bilmesi gerekmez mi ?

 

Baba, oğul mecazi anlamda kullanılmış olabilir mi ? Bu mecaz, zamanla asıl anlam gibi algılanmış olabilir mi :

 

Matta (5-9) : " Ne mutlu sulh edicilere, çünkü onlar Allah oğulları çağrılacaklar"

 

Matta (6-14): " İnsanların suçlarını bağışlarsanız , semavi babanız da size bağışlar."

 

I. Yuhanna (5-19) : "Biliriz ki biz Allah'tanız..."

 

Tanrı tüm insanların babası (Rabbi)'dir. Hıristiyanlar İsa(A.S) söz konusu olunca baba, oğul kelimelerini hakiki manalarında, diğer insanlar söz konusu olunca mecazi manalarda anlamaktadırlar. Bu ayırımın sebebi nedir?

 

K. Mukaddes'te tevhid- Allah'ın bir olması:

 

Tesniye (4-39) : "Yukarıda göklerde ve aşağıda yerde Rab, o Allah'tır başka yoktur"

 

Tesniye (6-4) : " Dinle ey İsrail : Allah'ınız Rab, bir olan Rabtir."

 

Tesniye (32-39) :" Şimdi görün ki , ben O'yum, katımda ilah yoktur"

 

I. Samuel (2-2) :" ... Senden başka ilah yoktur."

 

I. Krallar (8-60) : "... Rab, Allah olan odur, ondan başka yoktur."

 

İsaya (45-5,6) : " Rab benim ve başkası yoktur, benden başka Allah yoktur"

 

İsa (A.S) Allah'ın kulu ve Resulüdür:

 

Matta (12-18) : " İşte benim seçtiğim kulum"

 

Luka (24-19) : "... Kudretli bir peygamber olan Nasıralı İsa."

 

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sayin julide daha önce vermis oldugum cevaplardan hic bir sey anlamadiniz ve hic bir sey demediniz ki hala alinti yapip duruyorsunuz. Ben bunlari cevapliyacagim ve birde benim ekliyeceklerim olacaktir. Referans olarak yazdiklarinizi gösterecegim. Bu iftiralari deat in kitabindan alinmistir. Ve bunlarin hepsi cörütülmüstür. Bunlari en kisa sürede cevap verecegim.

 

Markos 10-18): " İsa dedi: ... birden başka kimse iyi değildir o da Allah'tır "

Bunlari cok aradin mi :) Markos tamam güzelde hangi bölümde diyor bunu. iznik konsili hakkinda yazdim ve tekrar yazacagim.

alinti yaptigin yeride göster bize bari neresi oldugunu bilek.

 

--- Sonraki mesaj ---

 

- Ayrica kimse benim cevap bitmeden bu konuya bir sey eklemesin. Sorularinizi ayri bölüme acin lütfen. Karismasin.

 

'' ne kadar çok şey bilirsen bil bildiklerin karşıdakinin anladığı kadardır'' Bu imzanizda yazili yani diyorsunuz ki. Bir kisi anlamazsa ben hic anlamam biri tam anlarsa tam anlarim. :)

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş
Sayin julide daha önce vermis oldugum cevaplardan hic bir sey anlamadiniz ve hic bir sey demediniz ki hala alinti yapip duruyorsunuz. Ben bunlari cevapliyacagim ve birde benim ekliyeceklerim olacaktir. Referans olarak yazdiklarinizi gösterecegim. Bu iftiralari deat in kitabindan alinmistir. Ve bunlarin hepsi cörütülmüstür. Bunlari en kisa sürede cevap verecegim.

 

Markos 10-18): " İsa dedi: ... birden başka kimse iyi değildir o da Allah'tır "

 

Bunlari cok aradin mi :) Markos tamam güzelde hangi bölümde diyor bunu. iznik konsili hakkinda yazdim ve tekrar yazacagim.

 

alinti yaptigin yeride göster bize bari neresi oldugunu bilek.

 

--- Sonraki mesaj ---

 

- Ayrica kimse benim cevap bitmeden bu konuya bir sey eklemesin. Sorularinizi ayri bölüme acin lütfen. Karismasin.

 

'' ne kadar çok şey bilirsen bil bildiklerin karşıdakinin anladığı kadardır'' Bu imzanizda yazili yani diyorsunuz ki. Bir kisi anlamazsa ben hic anlamam biri tam anlarsa tam anlarim. :)

sayın melkem ilk geldiğiniz günle bugün arasındaki fark baya bir artmış kendinizce ukala bir tavır takınmışsınız fakat tek değişmeyen kutsal kitabınızdaki bini geçen çelişkleri örtbas edemeşiniyzdir diğer arkadaşlarınız gib ki buda mümkün değil zaten :)

iftiramı diyorsunuz bu yazılanlara sevgili kardeşim bu yazılanlar kitabınızın içinden alınmış sadeleştirlmiş kısımlar tamaıyla kitap içinden sansürlemeden vermiş olsaydım bazı bölümleri kusura bakmayın ama +18 logosuyla vermem lazımdı

 

bana kaynak soruyosunuz kardeşim senin kitabının içinden bölümleri ayet sayılarıyla verdim gir o bölümlerde konuda olan iddlar senin kitabında varmı yokmu bak benim senin kitabın hakkında çok aramamma gerek yok çünki kitabın kendini ele veren çelişkileriyle en büyük kaynak benim için :)

ayrıca yukarda benim bu sözümden kendinizce böyle bir anlam çıkarmışsanız içinde peygambeleri karalayan tanrıyı bir gaddar bir sevgi tanrısı yapan kardeşi kardeşe aşık ettirp cinsellik dolu itiraflar içeren v.s v.s v.s bir kitabı kutsal kabul edip iman etmenizede şaşırmıyorum :)

 

iznik konsiline gelince ve daha fazlasına sevgili kardeşim bugünlerde fazla foruma giremiyorum ama fırsatını buldukça size kendi kutsal kitabınızı tarihizi konsüllerinizi pavlusunuzu ve onun sizi nasıl bir aldanışa sürüklediğini Allah rızası için size araştırmalarla koyucam :)

 

sizde bildikleriniz kadar anlayanlardanızın fakat tek eksiğiniz bildiğiniz şeylerin eksik ve az olmasıdır zaten uklaca tavrınızdanda bunu belli ediyorsunuz çünki çok iyi bilen insan ukala değil alçak gönüllü olur :)

 

sevgiler

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş
sayın melkem ilk geldiğiniz günle bugün arasındaki fark baya bir artmış kendinizce ukala bir tavır takınmışsınız fakat tek değişmeyen kutsal kitabınızdaki bini geçen çelişkleri örtbas edemeşiniyzdir diğer arkadaşlarınız gib ki buda mümkün değil zaten :)

iftiramı diyorsunuz bu yazılanlara sevgili kardeşim bu yazılanlar kitabınızın içinden alınmış sadeleştirlmiş kısımlar tamaıyla kitap içinden sansürlemeden vermiş olsaydım bazı bölümleri kusura bakmayın ama +18 logosuyla vermem lazımdı

 

bana kaynak soruyosunuz kardeşim senin kitabının içinden bölümleri ayet sayılarıyla verdim gir o bölümlerde konuda olan iddlar senin kitabında varmı yokmu bak benim senin kitabın hakkında çok aramamma gerek yok çünki kitabın kendini ele veren çelişkileriyle en büyük kaynak benim için :)

 

 

ayrıca yukarda benim bu sözümden kendinizce böyle bir anlam çıkarmışsanız içinde peygambeleri karalayan tanrıyı bir gaddar bir sevgi tanrısı yapan kardeşi kardeşe aşık ettirp cinsellik dolu itiraflar içeren v.s v.s v.s bir kitabı kutsal kabul edip iman etmenizede şaşırmıyorum :)

 

iznik konsiline gelince ve daha fazlasına sevgili kardeşim bugünlerde fazla foruma giremiyorum ama fırsatını buldukça size kendi kutsal kitabınızı tarihizi konsüllerinizi pavlusunuzu ve onun sizi nasıl bir aldanışa sürüklediğini Allah rızası için size araştırmalarla koyucam :)

 

sizde bildikleriniz kadar anlayanlardanızın fakat tek eksiğiniz bildiğiniz şeylerin eksik ve az olmasıdır zaten uklaca tavrınızdanda bunu belli ediyorsunuz çünki çok iyi bilen insan ukala değil alçak gönüllü olur :)

 

sevgiler

 

Sayin julide,

 

Ben kisinin söyledigi tavra göre tavir degistiren biri degilim. Ben eklediginiz tüm sorulara cevap verdim bu konu haric ama okumadiniz. Cok iyi bilen diye bir sey yok insan bilgisi sinirlidir ve sürekli ögrenmesi gerekir ve bunun bir ölcütü yoktur. Benim ne demek istedigimi anlamadiniz. Sayin julide, Kaynak istememin sebebi sizin alinti yaptiginiz yeri ögrenmek icindi. Yinede cevap verecektim. Bak simdi daha önce soru sormustunuz. Ben o kadar sizi ciddiye aldim ki sizin vermis oldugunuz sorularin altinda sorular söylendi ve ben sürekli dedim soru soruna saygisizlik olmasin cünkü o daha cevabini almadi diye ama hala yazdilar ve ben yinede onlarada cevap verdim. Hangi cevap size yeterli gelmedigini anlamadim. Burda hic kimse bir cevaba göre düsüncesnininde degisecegini sanmiyorum.

 

Markos 10-18): " İsa dedi: ... birden başka kimse iyi değildir o da Allah'tır "

Beni ukalalikla sucluyon kendin arastirma yapmiyon. Ayet veriyon ortada bölüm yok

Bu ayeti örnek olarak ekledim yani hangi bölümde gectigini yazmamissiniz cünkü söyleyen iddaa eden siz degil o alinti yaptiginiz yer hata yapmistir.

Tanri ile insan arasindaki iliskiyi Kurandada bakabilirsiniz.

 

iznik konsiline gelince ve daha fazlasına sevgili kardeşim bugünlerde fazla foruma giremiyorum ama fırsatını buldukça size kendi kutsal kitabınızı tarihizi konsüllerinizi pavlusunuzu ve onun sizi nasıl bir aldanışa sürüklediğini Allah rızası için size araştırmalarla koyucam

 

Arastirma yaptiginiz yok alinti yapiyorsunuz onu herkes yapar. Bahsettiginiz bölümleri sansörlemenize gerek yoktu.

 

Bende senin gibi yapacagim bakalim benim gibi sag doyulu kac kisi cikar. ve beni kafa karstirmakla suclayacak

 

Esenlikler

 

--- Sonraki mesaj ---

 

Sayın Ahmed Deedat ile Sayın Edip Yüksel'in yazdıkları Kitab-ı Mukaddes Allah Sözü Müdür? Kitabindan alinti yapmissiniz sayin julide.

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

sayın jülide bu yazıyı nereden aldıysan keşke önce okuyup anlasaydın ve buraya yalan yanlış şeyler koymasaydın.isa tanrının incilini degil müjdesini duyura duyura celileye gitti dogrusu bu önce incil ne anlama geliyor onu ögren bizi yeni yetme çocukmu sandın kimi kandıracaksın.tekvin 6/5-6 rab baktı yeryüzünde insanın yaptıgı kötülük çok aklı fikri hep kötülükte insanı yarattıgına pişman oldu yüregi sızladı anlatımlara takılma bunlar mecazi anlatımlardır nuh tufanını yaratması için bir neden rab hiç bir şeyi nedensiz yapmaz tanrı sözünün mutlaka bir nedeni vardır rab söylediginden dönmez. yakup peygamber tanrıyla degil kendisini tanrıdan ayıran iç dünyası ile savaştı ,güreşti mecazi anlatımları anlıyamıyorsan yazan şeyin ne ifade ettigini bilemiyorsan yazma hani bizim kitabımızı bizden iyi bildigini idda ediyordun ben senin kendi kitabını tam olarak okudugundan bile şüphe ediyorum.devamlı yanlış yazıyorsun bu senin tipik özelligin israil bir ırktır dogrusu İSRAEL olacak rabbe yürüyen demektir. hakimler 1/19 rab yahuda ogulları ile birlikteydi yahudaogulları daglık bölgeyi ele geçirdilersede ovada yaşayan halkı kovamadılar çünkü bunların demirden savaş arabaları vardı rab tanrı korkmuyor burada yazılanları neden çarpıtarak veriyorsun kitabı anlıyarak oku yeremya 51/20-26 burada bile yaremya diye yanlış yazmışsın çünkü aldıgın site yanlış yazmış dugrusu yeremya dır dikkat et yanlış bilgi veriyorlar buradada anlatım mecazidir anlamı tanrı kendisine hala inanmıyanları cezalandıracagını söylüyor.ve bunu nuh petgamberle yerine getirdi senin kitabındada var yanlış ve eksik yazma bir ayeti al tamamını yaz üzerinde anlatayım işi erbabından öğren.

birde şunu söyliyeyim iranda şia imamları peygamberinize ve eşi ayşeye hakaretler yagdırırken onlara cevap verin kutsalınıza camii minberinden saldırıyorlar hem de nasıl.yazdıklarının devamınada cevap verecegim hepsi sırayla.

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş
Sayin julide,

 

Ben kisinin söyledigi tavra göre tavir degistiren biri degilim. Ben eklediginiz tüm sorulara cevap verdim bu konu haric ama okumadiniz. Cok iyi bilen diye bir sey yok insan bilgisi sinirlidir ve sürekli ögrenmesi gerekir ve bunun bir ölcütü yoktur. Benim ne demek istedigimi anlamadiniz. Sayin julide, Kaynak istememin sebebi sizin alinti yaptiginiz yeri ögrenmek icindi. Yinede cevap verecektim. Bak simdi daha önce soru sormustunuz. Ben o kadar sizi ciddiye aldim ki sizin vermis oldugunuz sorularin altinda sorular söylendi ve ben sürekli dedim soru soruna saygisizlik olmasin cünkü o daha cevabini almadi diye ama hala yazdilar ve ben yinede onlarada cevap verdim. Hangi cevap size yeterli gelmedigini anlamadim. Burda hic kimse bir cevaba göre düsüncesnininde degisecegini sanmiyorum.

 

Markos 10-18): " İsa dedi: ... birden başka kimse iyi değildir o da Allah'tır "

Beni ukalalikla sucluyon kendin arastirma yapmiyon. Ayet veriyon ortada bölüm yok

Bu ayeti örnek olarak ekledim yani hangi bölümde gectigini yazmamissiniz cünkü söyleyen iddaa eden siz degil o alinti yaptiginiz yer hata yapmistir.

Tanri ile insan arasindaki iliskiyi Kurandada bakabilirsiniz.

 

iznik konsiline gelince ve daha fazlasına sevgili kardeşim bugünlerde fazla foruma giremiyorum ama fırsatını buldukça size kendi kutsal kitabınızı tarihizi konsüllerinizi pavlusunuzu ve onun sizi nasıl bir aldanışa sürüklediğini Allah rızası için size araştırmalarla koyucam

 

Arastirma yaptiginiz yok alinti yapiyorsunuz onu herkes yapar. Bahsettiginiz bölümleri sansörlemenize gerek yoktu.

 

Bende senin gibi yapacagim bakalim benim gibi sag doyulu kac kisi cikar. ve beni kafa karstirmakla suclayacak

 

Esenlikler

 

--- Sonraki mesaj ---

 

Sayın Ahmed Deedat ile Sayın Edip Yüksel'in yazdıkları Kitab-ı Mukaddes Allah Sözü Müdür? Kitabindan alinti yapmissiniz sayin julide.

 

sayın melkem siz neyi anlamıyorsunuz yada itiraz ettiğiniz ne bir araştırmacının yazdıklarından alıntı yapmamımı yoksa araştırdığım bu yazıyı kutsal kitabınızla karşılaştırıp doğruluğuna ve tamamıyle sizin kitabınızın içeriğinden olduğuna emin olup bu konuyu buraya koymammı :)

 

siz daha neye itiraz edeceğinizi bilmiyorsunuz konuyu okuyun okumuşsunuzdurda peki konu içinde kutsal kitabınızda var olduğu belirtilen ayetlerin hangi ifitira hangisi sizin kitabınızın içinden alıntı değil söylermisiniz :)

davutun arkadaşının karısına yaptııklarımı lutun kızlarıyla yaptıklarımı yahudanın gelinyle birlikte olmasımı iftira yada hz musanın öldükten sonra tevratı yazmaya hala devam etmesimi yada konuda verdiğim gibi inciller arasında aynı konuyu sayı yer v.s gibi şeyleri faklı farklı yazmalarımı iftira

 

sayın şalom siz neye itiraz ediyorsunuz üstelikte islam denildiğinde ısrarla uydurma kuran içeriğinden uzak hadis adı altındaki uydurmaları pişirp pişirp önümüze getiren biri olarak

 

sayın melkem elbetteki güvendiğim kaynaklardan faydalanıp doğruluğuna emin olduğum yazıları buraya koyucam siz buna alıntımı diyorsunuz bu alıntı dediğiniz yazı ve yazılarda sizin kitabınızın ayetleri size verilerek eleştirlmiştir alıntı kısmını eletireceğinize içeriğindeki ayetlerdeki çelişklerin neden kaynaklandığına cevap verin

 

siz konular koyduğunuzda hiçbir kaynaktan yararlanmadan gece yatıp gündüz size gelen vahiylemi bu foruma konu koyuyorsunuz :)

 

benim gibi yapacağınızı yazmışsınız elbetteki benim gibi yapın islamı kuranla ele alın saçma sapan uydurma işinize gelen hadis adı altındaki iftiralarla değil çünki bende aynını yapıyorum direk kitabınızın içindeki ayetleri önünüze koyuyorum :)

 

bahsettiğim bölümleri sanrülememin sizce sakıncası yok ama burda bir çok insan tanrı sözüdür diye idda edilen bir kitabın içindeki ensest ilişkleri bu ilişkilerdeki diyalogları okuyup tanrı sözü bumudur dehşeti yaşamak istemez :)

 

çünki Allahın sözünde kardeşin kardeşe cinsellik dolu aşkı olmaz Allahın sözünde insanlara örnek ve ve elçi olarak gönderdiği peygambelerin Ahlaka aykırı ensest ilişkleri olmaz Allahın elçi gönderdiği insanların bunu yapmalarına Allah sessiz kalarak üstelik onlara oğlu rütbesi vermez böyle bir Allah Sizin deyiminzle tanrı olamaz fakat sizin kutsal kitap diye idda ettiğiniz kitapta bundan daha fazlası var tanrı profili çelişkler dengesizlikler yeri geldiğinde zina yapan peygamberini bile bağrına basan ona oğlum diyebilen ahlaki kavramlardan uzak bir tanrı bazen sevgili bazenöfkeli kıskanç korkak yada sevgi dolu veya sevgiden nasibini almamış onlarca tanrı profili var

 

sevgili kardeşim niyetim kimsenin düşüncesinde etkili olmak değil ama bugün kutsal kitap diye kabul ettiğiniz kitabınızın içeriğindeki akılalmaz ilginç ve bir birini tutmayan bölümleride belli bir sevye ve saygı çerçevesinde gerçekten bilen örtbas etmeye çalışmayıp komple bu durumları bilgili ve mantık dahilinde arkadaşlarla tartışmak isterim

 

ama eğer iş örtbas edilmeye çalışılarak kaynağı beğenmemek konuyu beğenmemek yada konuyu koyanı beğenmeyip kişilik haklarına saldırıya varacaksa benim bu gibi boş polemiklere harcayacak vaktim yok

 

zaten her insan ilmi ağırlığınca tevazu anlayış ve paylaşım içinde oluyor :)

 

sevgiler

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş
sayın melkem siz neyi anlamıyorsunuz yada itiraz ettiğiniz ne bir araştırmacının yazdıklarından alıntı yapmamımı yoksa araştırdığım bu yazıyı kutsal kitabınızla karşılaştırıp doğruluğuna ve tamamıyle sizin kitabınızın içeriğinden olduğuna emin olup bu konuyu buraya koymammı :)

 

siz daha neye itiraz edeceğinizi bilmiyorsunuz konuyu okuyun okumuşsunuzdurda peki konu içinde kutsal kitabınızda var olduğu belirtilen ayetlerin hangi ifitira hangisi sizin kitabınızın içinden alıntı değil söylermisiniz :)

davutun arkadaşının karısına yaptııklarımı lutun kızlarıyla yaptıklarımı yahudanın gelinyle birlikte olmasımı iftira yada hz musanın öldükten sonra tevratı yazmaya hala devam etmesimi yada konuda verdiğim gibi inciller arasında aynı konuyu sayı yer v.s gibi şeyleri faklı farklı yazmalarımı iftira

 

sayın şalom siz neye itiraz ediyorsunuz üstelikte islam denildiğinde ısrarla uydurma kuran içeriğinden uzak hadis adı altındaki uydurmaları pişirp pişirp önümüze getiren biri olarak

 

sayın melkem elbetteki güvendiğim kaynaklardan faydalanıp doğruluğuna emin olduğum yazıları buraya koyucam siz buna alıntımı diyorsunuz bu alıntı dediğiniz yazı ve yazılarda sizin kitabınızın ayetleri size verilerek eleştirlmiştir alıntı kısmını eletireceğinize içeriğindeki ayetlerdeki çelişklerin neden kaynaklandığına cevap verin

 

siz konular koyduğunuzda hiçbir kaynaktan yararlanmadan gece yatıp gündüz size gelen vahiylemi bu foruma konu koyuyorsunuz :)

 

benim gibi yapacağınızı yazmışsınız elbetteki benim gibi yapın islamı kuranla ele alın saçma sapan uydurma işinize gelen hadis adı altındaki iftiralarla değil çünki bende aynını yapıyorum direk kitabınızın içindeki ayetleri önünüze koyuyorum :)[/B]

 

bahsettiğim bölümleri sanrülememin sizce sakıncası yok ama burda bir çok insan tanrı sözüdür diye idda edilen bir kitabın içindeki ensest ilişkleri bu ilişkilerdeki diyalogları okuyup tanrı sözü bumudur dehşeti yaşamak istemez :)[/B]

 

çünki Allahın sözünde kardeşin kardeşe cinsellik dolu aşkı olmaz Allahın sözünde insanlara örnek ve ve elçi olarak gönderdiği peygambelerin Ahlaka aykırı ensest ilişkleri olmaz Allahın elçi gönderdiği insanların bunu yapmalarına Allah sessiz kalarak üstelik onlara oğlu rütbesi vermez böyle bir Allah Sizin deyiminzle tanrı olamaz fakat sizin kutsal kitap diye idda ettiğiniz kitapta bundan daha fazlası var tanrı profili çelişkler dengesizlikler yeri geldiğinde zina yapan peygamberini bile bağrına basan ona oğlum diyebilen ahlaki kavramlardan uzak bir tanrı bazen sevgili bazenöfkeli kıskanç korkak yada sevgi dolu veya sevgiden nasibini almamış onlarca tanrı profili var

 

sevgili kardeşim niyetim kimsenin düşüncesinde etkili olmak değil ama bugün kutsal kitap diye kabul ettiğiniz kitabınızın içeriğindeki akılalmaz ilginç ve bir birini tutmayan bölümleride belli bir sevye ve saygı çerçevesinde gerçekten bilen örtbas etmeye çalışmayıp komple bu durumları bilgili ve mantık dahilinde arkadaşlarla tartışmak isterim

 

ama eğer iş örtbas edilmeye çalışılarak kaynağı beğenmemek konuyu beğenmemek yada konuyu koyanı beğenmeyip kişilik haklarına saldırıya varacaksa benim bu gibi boş polemiklere harcayacak vaktim yok

 

zaten her insan ilmi ağırlığınca tevazu anlayış ve paylaşım içinde oluyor :)

 

sevgiler

 

Konuyu begenmedigimi söylemedim. Sayin julide Bahsettiginiz Tanri profilleri hakkinda olsun Cinsel konular olsun yani aile ici cinsellik olsun bu yazdiklariniza cevap olarak en az 57 sayfalik yazi hazirladim. Ve icinde hadis örnekleri var fakat cok fazla degildir zaten o hadisleri diyanet isleri olsun herkes dogru olarak görmektediler. Halada yaziyorum ve bitirince ekleyecegim fazla acele etmeyin.

Sansürlemenizi anliyorum zaten Kimsenin benim inandigim ve iman ettigim kitabi okudugu yok. Türkiyede %20 si Kuran okuyor ise %1 bile benim kutsal kitabimi okumus diyemem.

 

sizin bir sey eklediginiz yok baskasinin hazirladigi ve sundugu seyleri ekliyorsunuz yani sizin sordugunuz kisisel sorular yoktur. Benim icin farketmez.

 

Sayin julide arastirdiginiz filan yoktur. Bir arastirmaci böyle olmaz yani ayni konu Bir arama motorona yazin yine kac sayfada cikar bunu rahatlikla bulabilirsiniz. Vahiy konusunda dalga geciyorsunuz. Nasil olurda beni bununla suclarsiniz. Allahi insan gibi görmeyiniz.

 

Biraz daha bekleyin cevaplarimi ekliyecegim.

 

esenlikler.

 

--- Sonraki mesaj ---

 

ayrica bir konu eklerken

 

sayin mira eklemis oldugu maddelere bir bak:

 

15. Herhangi bir din veya inanış aşağılanamaz, karşılaştırılamaz ve biri diğerinden üstün tutulamaz. İnsanların inanışları veya dinleri hakkında yorum yapılamaz. Lahuti herhangi bir inancı savunmamaktadır. Bu unutulmamalıdır.

 

 

16. İlgili ilgisiz her konuyu kendi inançları doğrultusunda bir yerlere çeken, kendi inanışı ile ilgili alıntılar dolduran şahıslar hakkında dini propaganda yapma gerekçesi ile ilgili gerekli yaptırım uygulanır.

sayin mira, islam bölümü alintilarla dolu. Tabi bu forumda.

 

 

17. Irkçı ve nefret içerikli mesajlar yazmak yasaktır.Etnik kökenlere dayalı ve tartışmaya müsait konular... Herhangi bir ırkın aşağılanması yada hakarete uğraması Lahuti içerisinde söz konusu olamaz.

 

Ama izninle ben bu konuyada cevap vereyim.

 

tskler

 

--- Sonraki mesaj ---

 

- Ne yazık ki, birçok kişi mevcut Kutsal Kitap'ın sahte olduğu saplantısından kurtulamayarak onu okumak istemez. Hatta bilgi edinmekten bile çekinir. Oysa önyargısız olarak ellerine alıp okurlarsa Tanrı'nın gerçeğini görebilirler. Birçoğu bunu yapmaz çünkü kulaktan dolma öğrendiklerine göre Tevrat ve İncil değiştirilmiştir.

İsa Mesih'ın doğumundan önce kaleme alınan kutsal yazılar,

"ESKİ ANTLAŞMA"(TevratveZebur)

Tekvin

II. Tarihler

Danyel

Çıkış

Ezra

Hoşeya

Levililer

Nehemya

Yoel

Sayılar

Ester

Amos

Tesniye

Eyüp

Obadya

Yeşu

Mezmurlar

Yunus

Hakimler

Süleyman'ın Meselleri

Mika

Rut

Vaiz

Nahum

I. Samuel

Neşideler Neşidesi

Habakuk

II. Samuel

Yeşaya (İşaya)

Tsefanya

I. Krallar

Yeremya

Hagay

II. Krallar

Yeremya'nın Mersiyeleri

Zekeriya

I. Tarihler

Hezekyel

Malaki

 

İsa Mesih'in doğumundan sonra kaleme alınan kutsal yazılar,

"YENİ ANTLAŞMA"(İncil)

Matta

Efesliler

İbraniler

Markos

Filipililer

Yakup

Luka

Koloseliler

I. Petrus

Yuhanna

I. Selanikliler

II. Petrus

Elçilerin İşleri

II. Selanikliler

I. Yuhanna

Romalılar

I. Timoteyus

II. Yuhanna

I. Korintliler

II. Timoteyus

III. Yuhanna

II. Korintliler

Titus

Yahuda

Galatyalılar

Filimun

Esinleme

 

Kutsal Kitap'taki vahiy kavramı Kuran'dakinden çok farklıdır. Kutsal Kitap'a göre Tanrı'nın Sözü olan kitaplar İbrahim'in soyu olan Yahudilere emanet edildi (Bkz. Romalılar 3:2). Bu vahiy (yani Tanrı tarafından bildirilen gerçek) kat kat gelişir. Şöyle ki ilk yazılarla temel konur. Ondan sonra gelen kitaplarla bu yapı kat kat yükseliyor, önceden açıklanan gerçekler daha derinlik kazanıyor. Yani sonradan gelen bölümler önceki bölümleri geçersiz kılmadığı gibi yerini de almıyor. Tersine yan yana durup bir bütün olarak Tanrı'nın planını açıklıyor. Hatta bunlardan bir tanesi bile eksik olsa planın bütünlüğünü kavramamız mümkün değildir.

Halbuki Kuran'dan kaynaklanan vahiy kavramı çok farklıdır: Bütün milletlere ayrı ayrı peygamberler gönderilmiştir (Bkz. Fâtır/35:23-24). Bu nedenle gelen kitaplar aynı genel mesajı tekrarlıyor. Öyle ki, son kitabı bildikten sonra hepsini öğrenmiş oluruz. Bu mantığa dayanarak İslam alimleri, Kuran'ın önceki kitapların hükmünü ortadan kaldırıp onları geçersiz kıldığını ileri sürerler.

Fakat böyle bir kuram, insanı başka çıkmazlara sokmaz mı? Örneğin:

· Yahudilere neden bu kadar çok sayıda peygamber ve kitap gönderilmiştir?

· Zebur ve İncil neden Tevrat'ın hükmünün ortadan kalkmadığını söylüyor?

· Neden Yahudilere gelen peygamberler dışında diğer kavimlere gelen semavi kitapların izi kalmadı? Yoksa çoktanrılı Hindu dininin kutsal kitapları olan "Veda" ile "Bhagavad Gita" da mı Allah'tan geldi?

· Sonradan gelip Allah'ın Sözü olduğu iddiasında bulunan kitaplara ne diyelim? Örneğin Bahaî veya Mormon kitapları...

· Araplara gelen son bir peygamber kavramı doğruysa sonradan ortaya çıkan kavimlere peygamber gelmeyince bunlar haksızlığa uğramıyor mu? Yoksa herkes Arapça mı öğrenecek (Bkz. Yûsuf/12:2)?

Eğer Kuran'ın önceki kitapları korumak ve doğrulamak için verildiği söylenmeseydi bir sorun kalmazdı. Onu yeni bir din kitabı kabul eder veya kabul etmezdik. Ama Kuran'da şunları okuyoruz:

"Doğrusu Biz yol gösterici ve nurlandırıcı olarak Tevrat'ı indirdik... (Maîde/5:44)

"Tevrat'tan sonra Zebur... Dâvûd'a da Zebur'u verdik..."

(Enbiyâ/21:105; Nisâ/4:163)

"Meryem oğlu Îsâ'yı, ondan önce gelmiş bulunan Tevrat'ı doğrulayarak gönderdik. Ona, yol gösterici, aydınlatıcı olan ve önünde bulunan Tevrat'ı doğrulayan İncîl'i sakınanlara öğüt ve yol gösterici olarak verdik." (Maîde/5:46)

"Kur'ân'ı önce gelen Kitâb'ı tasdik ederek ve ona şâhid olarak gerçekle sana indirdik." (Maîde; 5:48)

Böylece Kuran, önce gelen Kitab'ın doğrulayıcısı olarak tanıtıldığı için, biz onu önceki kitaplarla karşılaştırarak hükmetmek zorundayız. Hatta Kuran'da bile bu konuyla ilgili olarak şöyle yazıldı: "İncil sahipleri, O'nda indirdikleri ile hükmetsinler. Allah'ın indirdiği ile hükmetmeyenler, işte onlar fâsık olanlardır" (Mâide; 5:47).

Bu Sorunun Önemi

Bu bölümde karşılaştırmamızın sonucu olan bu ciddi farklılıkları düzenli bir şekilde ortaya koymaya çalışacağız. Bunu yapmadan bu araştırmanın hayati önemini göremeyiz. Tevrat'ta iki kere tekrarlanan şöyle bir ayet vardır:"Yol var ki, adamın önünde doğru görünür; Fakat onun sonu ölüm yollarıdır."

(Süleyman'ın Meselleri 14:12; 16:25)Lütfen, Tanrı'nın önündeki sonsuz durumumuzu belirleyecek kadar ciddi konular hakkındaki bilgimiz kulaktan dolma olmasın. Bizlerin ahretteki sonsuz utancı veya sonsuz mutluluğu söz konusudur. Asıl kaynakları biraz da olsa incelemeyelim mi? En azından onları bir kere bile okumadan peşin hüküm getirmeyelim!

Kitap'ın değiştirildiğine dair hiçbir tarihsel kanıt yoktur. Üstelik Kuran'da bile Tevrat veya İncil'in değiştirilmiş olduğunu ileri süren hiçbir ayet de yoktur! Tersine "Allah'ın sözlerini değiştirebilecek yoktur!" (En âm/6:34) ve "Allah'ın sözlerinde hiçbir değişme yoktur!" (Yûnus/10:64) diye ayetler vardır.Gücü her şeye yeten ulu Tanrı, kendi kutsal Sözünün diğiştirilmesine izin vermez. Tersine, onu korur ve yerine getirir. "Allah, sözünden asla caymayacaktır" (Hacc/22:47). Elimizdeki Tevrat'la İncil sağlam ve güvenilirdir. Onları incelemekle bunu açıkça görebiliriz.

Buyurun, bu karşılaştırma işine başlayalım:

1 - Tanrı Kavramı

İlk önce belirtmeliyiz ki birçok konuda Kuran'daki Allah, Kutsal Kitap'ın bize tanıttığı Tanrı'dan pek farklı değildir. Şüphesiz Allah kavramında kitaplar arasında önemli ortak noktalar vardır. Bu gerçeği inkâr etmek istemeyiz. Dahası bizce bu ortak noktalar Mesih İnanlıları ile Müslümanların birbiriyle anlaşabileceği bir diyalog zemini oluşturmalıdır.

Örneğin Kuran'a göre Allah her şeyden önce tektir. "Eşhedü en lâ ilâhe ill'Allah" ifadesi, "Allah'tan başka tapacak yoktur" anlamına gelen kelimei şahadetin ilk bölümü, İslamiyet'in bu temel inancını dile getirmektedir.

Allah'ın tekliğini vurgulayan İhlas sûresi şöyle yazar:

"Ey Muhammed!

De ki O Allah birtektir.

Allah her şeyden müstağnî (doygun, bağımsız, mağrur)

ve her şey O'na muhtaçtır.

O doğurmamış ve doğmamıştır.

Hiçbir şey O'na denk değildir." (İhlas sûresi/112)

Yine Kuran'ın başka bir yerinde buna benzer sözler yer almaktadır:

"Allah, O'ndan başka tanrı olmayan, kendisini uyuklama ve uyku tutmayan, diri, her an yarattıklarını gözetip durandır. Göklerde olan ve yerde olan ancak O'nundur. O'nun izni olmadan katında şefaat edecek kimdir? Onların işlediklerini ve işleyeceklerini bilir, dilediğinden başka ilminden hiçbir şeyi kavrayamazlar. Hükümranlığı, gökleri ve yeri kaplamıştır, onların gözetilmesi O'na ağır gelmez. O yücedir, büyüktür." (Bakara/2:255)

Burada önemli bir tartışmamız yoktur. Yaradan Tanrı, tektir, kendiliğinden var olandır, eşsizdir ve benzetilmezdir. Kuran'ın yazılışından bin yıl önce Kutsal Kitap'ta Allah hakkında aynı görkemli gerçek şöyle yazıldı:

"Rab Benim, ve başkası yoktur; Benden başka Allah yoktur"

"Rabbın Ruhuna ölçü koyan, ve öğütçüsü olup ona öğreten kimdir?... O'nun önünde bütün milletler bir hiç gibidir; O'nun için hiçten az ve boş şey sayılır. Öyle ise, Allahı kime benzetiyorsunuz? Ve hangi benzeri onunla denk tutuyorsunuz?"

"Beni kime benzeteceksiniz ki, ben ona musavi olayım?" Kuddûs diyor. "Gözlerinizi yukarı kaldırın, ve görün, bunları (yıldızları) kim yarattı; O ki, bunların ordusunu sayı ile çıkarır; onların hepsini adları ile çağırır; kudretinin büyüklüğünden ötürü onlardan hiçbiri eksilmez. Ebedî Allah, Rab, dünyanın uçlarını yaratan, zayıflamaz ve yorulmaz; onun anlayışının derinliğine erilmez." (Yeşaya 45:5; 40:14, 17-18, 25-28)

Görüyoruz ki Allah'ın tekliği, gücü, yaratıcılığı v.b. konularında Kuran ile Kutsal Kitap arasında büyük bir fark yoktur. Ancak bu gerçekler Tanrı'ya imanın sadece bir temeli olup insanı Tanrı katında aklamaz. "Sen, Tanrı'nın bir olduğuna inanıyorsun, iyi ediyorsun! Cinler bile inanıyor ve titriyorlar" (Yakup 2:19).

Daha esaslı bir soruya gelmemiz gerekir: Bu tek Allah nasıl bir Tanrıdır? O'nun sıfatları nedir? İslamiyet'te Allah'ın sıfatları genellikle iki gruba ayrılır:

Allah'ın ne olduğunu (Sübûti) dile getiren sıfatlar şunlardır:

· Hayat - Allah, "Diri"dir

· İlim - Allah, "Bilen"dir

· Semi - Allah, "İşitici"dir

· Basar - Allah, "Gören"dir

· İrade - Allah, "Dileyen"dir

· Kudret - Allah, "Güçlü"dür

· Kelâm - Allah, "Konuşan"dır

Allah'ın ne olmadığını (Selbi) dile getiren sıfatlar şunlardır:

· Kıdem - Allah, "Öncesi olmayan"dır

· Bekâ - Allah, "Sonrası olmayan"dır

· Kıyam Bi Nefsihi - Allah, "Yeri-yurdu ve dayanağı olmayan"dır

· Vahdâniyyet - Allah, "Hiçbir şeyi başkasıyla paylaşmayan, ortağı olmayan"dır

· Muhalefetun Lil Havâdis - Allah, "Kendisinin dışındakilere hiçbir biçimde benzemeyen"dir

Tanrı'nın ne olduğunu dile getiren sıfatlara dikkatle bakacak olursak, açıkçası bunlar, en üstün manada kullanılsa bile, sadece çok büyük bir varlığı tanımlamaktadır. Aralarında çok güçlü ve akıllı her hangi bir varlığa atfedilemeyen bir sıfat var mı? Ama bu sıfatların ahlaki bir yönü yoktur. Gücü sınırsız olan bir varlıkla karşı karşıya olduğumuz kesindir. Ama bu varlık kesinlikle şu veya bu şekilde davranacak diyemezsin. İsterse yapar, istemezse yapmaz. Çünkü gücü herşeye yeten bir padişahtan çok farklı değildir. Her şey O'nun mutlak ve keyfi iradesine bağlıdır. Kuran bu kavramı şöyle dile getirir:

"Dileyen, Rabbine giden yolu tutar. Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz. Doğrusu Allah, bilendir, Hakîm'dir. Dilediğine rahmet eder." (İnsan/76:29-31)

"Allah'ın izni olmadan hiç kimse inanamaz" (Yûnus/10:100)

Kuran'da sözkonusu olan bu kader kavramının başka bir yönü de çok önemlidir. İslamiyet'in çoğunluğu olan Sünnet Ehli'nin (Sünnîlik) benimsediği genel görüşe göre Allah, hem iyiliğin hem de kötülüğün kaynağıdır. Aşağıdaki alıntı "Hak-Batıl mücâdelesi" konusunda bu düşünceyi çarpıcı bir şekilde ifade eder:

"Gereği gibi düşünüp ibret almamız için Cenab-ı Hak her şeyi karşılıklı olarak çift yaratmıştır (Zâriyat/51:49). Yerle gök, hayatla ölüm, tatlı ile acı, aydınlıkla karanlık, hidayetle sapıklık... Bugün dünyanın neresine giderseniz, iki şeyin, birbirine zıt iki kuvvetin şiddetle çarpıştığını görüsünüz: hak ile bâtıl!"1

Demek oluyor ki hayır ve şer Allah'tandır: "Size iyilik ve kötülük veririz" (Enbiyâ/21:35). Kuran'da şöyle ayetler yer almaktadır:

"Şüphesiz Allah dilediğini saptırır, dilediğini de doğru yola eriştirir. (Fâtır/35:8)

"Allah dileseydi, sizi tek bir ümmet yapardı. Ama O, istediğini saptırır, istediğini doğru yola eriştirir." (Nahl/16:93)

"Allah'ın fitneye düşmesini dilediği kimse için, Allah'a karşı senin elinden bir şey gelmez. İşte onlar Allah'ın, kalplerini arıtmak istemediği kimselerdir... Onlara âhirette de büyük azâb vardır."

(Maîde/5:41)

(Ayrıca bkz. En'âm/6:35; İbrâhîm/14:4; Nahl/16:107-108; Nûr/24:35, 46; Şûrâ/42:44; Münâfikûn/63:6; Müddessir/74:31). Allah'ın verdiği karara göre cehennem dolmalı. Bu nedenle Allah cinleri ve kâfirleri yaratmıştır:

"And olsun ki, cehennem için de birçok cin ve insan yarattık... işte bunlar gâfillerdir" (A'râf/7:179)

"O gün cehenneme: 'Doldun mu?' deriz, o: 'Daha var mı?' der." (Kaf/50:30)

"Biz dilesek herkese hidayet (doğru yol) verirdik, fakat cehennemi tamamen cin ve insanlarla dolduracağıma dair Benden söz çıkmıştır." (Secde/32:13)

İslam dünyasında günde milyonlarca kez kullanılan "İnşallah" sözcüğü bu kader kavramını ifade ediyor. Allah'ın isteği kaderdir. "Müslümanlar için Allah'ın iradesi mutlak, keyfi, karşı koyulmaz ve kaçınılmazdır... Bir melek, bir katil ve bir sinek, yaşamlarının her saniyesinde, aynı derecede Allah'ın isteğini yapmaktadırlar!"

Bu noktada kimi okurlarımız "eğer Kuran'daki Allah gerçekten dediğiniz gibi ise Allah'a aşık olmuş olan Mevlana, Yunus Emre, ve benzerlerine ne dersiniz?" diye sorabilir. Şunu belirtmemiz gerekir ki Tasavvuf, yani Tanrı'nın niteliğini ve evrenin oluşumunu varlık birliği (vahdet-i vücut) anlayışıyla açıklayan İslam mistisizmi, büyük ilâhiyatçıların (örneğin Gazzâlî, Bedevî, Zamakhshari) Kuran tefsirlerinde kaydettikleri Allah kavramına karşı bir nevi isyandı. Çünkü insanın yüreği, yaşayan ve seven bir Tanrı'yı arar. İnsanla yakın ilışkide bulunan kişisel bir Tanrı'yı, zayıflıklarımıza yakınlık duyabilen, ve dualarımızı işitip cevaplayan bir Tanrı'yı arzular. Oysa Kuran'da açıklanan Allah böyle değildir. Bu eksikliğin en şaşırtıcı kanıtı da, sofilerin en hararetli şiirlerinin ortodoks İslâm tarafından kaba kâfirlik olarak reddedilmesidir. Bu yüzden büyük sofiler mistik uygulamalarını Hep Kuran'la bağdaştırmaya çabalamaktadırlar. Kuran'ın ayetlerini sürekli çok mecazi bir şekilde yorumlamak zorundadırlar.

Ama bu kısa bölümde amaçladığımız, bu yorumlara bakmak değildir. Kuran ve Kutsal Kitap'ın açık ifadelerini ele alarak iki kitabın ana hatlarını çizerek aralarındaki farklılıkları ortaya koymak istiyoruz.

Allah'ın ne olmadığını dile getiren sıfatlara gelince insanın O'nu kişisel bir şekilde tanıyamayacağı ortadadır. O'nun hakkında ne düşünürsen Allah kesinlikle o değildir. Hiçbir benzetme kabul edilmez.

Kutsal Kitap'a göre ise insan Tanrı'yı tanımaya ve O'nunla beraberliğe çağrıldı. İnsan bu amaçla yaratıldı. "Sonsuz yaşam, tek gerçek Tanrı olan seni ve gönderdiğin İsa Mesih'i tanımalarıdır" (Yuhanna 17:3). Tanrı, her şeyden çok üstün olduğu halde kendini ve amaçlarını bize açıklamaya razı oldu.

Bu bölümde Kuran'da hemen hemen hiç bulunmayan, Kutsal Kitap'taki Tanrı'nın birkaç sıfatına bakabileceğiz.

1) İlk önce Tanrı'nın eşsiz sevgisi ve lütfu gözümüze çarpar. Kutsal Kitap'a göre "Tanrı sevgidir" (I. Yuh. 4:8, 16). "Tanrı'nın bize olan sevgisini tanımış ve buna inanmışızdır" (I. Yuh. 4:16) diyebilenlere ne mutlu! Bu gerçek, Kutsal Kitap'ın sayısız ayetlerinde açıkça yazılıdır. Örneğin:

"...seni yaratan, sana şekil veren Rab şöyle diyor: Korkma, çünkü seni fidye ile kurtardım; seni adınla çağırdım, sen benimsin... gözümde değerli oldun, ve seni sevdiğim için..." (Yeşaya 43:1,4)

"Evet, seni ebedî sevgi ile sevdim; bundan dolayı seni inayetle kendime çektim" (Yeremya 31:3)

"Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki..." (Yuhanna 3:16)

"Tanrı'nın sevgisi yüreklerimize dökülmüştür." (Romalılar 5:5)

"Merhameti bol olan Tanrı bizi çok sevdiği için... bize gösterdiği iyilikle, lütfunun sonsuz zenginliğini sergilemek için..."

(Efesliler 2:4-7)

"Kurtarıcımız Tanrı, iyiliğini ve insana olan sevgisini açıkça gösterdi." (Titus 3:4)

Ama Tanrı'nın bize olan sevgisi sadece yazılı olarak açıklanmadı. Kutsal Kitap, Tanrı'nın, sevgisini nasıl eylemle kanıtladığını kaydeden açıklamadır. Yüce Tanrı karşılıksız sevgisini büyük fedakârlıkla kanıtlamıştır:

"Tanrı bize olan sevgisini şununla kanıtlıyor: biz daha günahkârken, Mesih bizim için öldü. " (Romalılar 5:8)

İşte bu gerçeğin en hayranlık uyandıran yönü budur: Tanrı günahkârları da seviyor. O'nun sevgisi hak edilmez, hatta O'nun sevgisi, O'nun yasalarını ayak altına almış olanları dahi kapsıyor!

Kuran'da ise Allah'ın merhametinin sürekli geçmesine rağmen, sevgisinden çok az söz edilir. Allah sadece kendisini seven mü'minleri sever (Bkz. Mâide/5:54). Fakat "müsrifleri," "zâlimleri," "bozguncular;" "âhiret gününe inanmayanları" vesaire "sevmez" (Bkz. A'râf/7:31; Âl-i İmran/3:57; Mâide 5:64; Nisâ/4:38). Burada çok esaslı bir farklılık vardır.

2) Bundan sonra Kutsal Kitap'taki yaşayan Tanrı'nın Güvenilirliği ve Değişmezliğini sıralayabiliriz. O, "Sadık olan Rab"dir (Yeşaya 49:7). Söz verip de yerine getirendir: "Vaadeden Tanrı güvenilirdir" (İbr. 10:23). O hiçbir zaman sözünden caymaz, değişmezdir. Onun inayeti hiçbir zaman azalmaz, tükenmez. Şu ayeti okuyalım:

"Her nimet, her mükemmel armağan, kendisinde değişkenlik ya da döneklik gölgesi olmayan Işıklar Babası'ndan, yukarıdan gelir." (Yakup 1:17)

Halbuki Kuran, bir yandan "Allah, sözünden asla caymayacaktır" (Hacc/22:47) derken, diğer yandan "bir ayetin yerine başka bir ayetle değiştirdiğimizde..." (Nahl/16:101) ve "her hangi bir ayetin hükmünü yürürlükten kaldırır veya unutturursak, onun yerine daha hayırlısını veya benzerini getiririz" (Bakara/2:106) diyor. Acaba Allah'ın kendi mükemmel vahyinden "daha hayırlısı" ne olabilir? "Allah dilediğini siler, dilediğini bırakır" (Ra'd/13:39; Ayrıca bkz. İsrâ/17:86). Jalalu'd Din, İtkan adlı kitabında bütün yorumcular tarafından ilga edilmiş olarak kabul edilen 20 ayet veriyor (s. 520). Aşağıdaki listede sekiz örnek vereceğiz:

Değişen buyruk örnekleri

ilga edilen ayet

yerine inen ayet

1. Kıble Kudüs'ten Mekke'ye değişti

2:142-144

2. Miras yasası değişti

4:7

4:11

3. Gece yarısı ibadet zorunluluğu kalktı

73:1-4

73:20

4. Şarap yasağı kesinleşti

2:219

5:90

5. Zinakâra uygulanan ceza değişti

4:15

24:2

6. Kısas izni değişti

2:178

17:33

7. Hürmetli aylarda cihad yasağı kalktı

9:5

9:36

8. Oruca dayanamayan için fidye kalktı

2:184

2:185

9. İmansızlara tolerans yerine cihad

2:256

9:5, 29

Kutsal Kitap'a göre ise Tanrı'nın sözü sonsuza dek kalıcıdır (I. Petrus 1:25). "Gök ve yer ortadan kalkmadan, her şey gerçekleşmeden, Kutsal Yasa'dan ufacık bir harf ya da bir nokta bile eksilmeyecektir" (Matta 5:18). Tanrı'nın sadakati ve değişmezliği bunu gerektiriyor.

3) Yukarıda (Yakup 1:17) alıntı yaptığımız ayette değişmez-liğiyle birlikte Tanrı'nın Mutlak İyiliği de görülür. Yani kötülüğün olmasına izin verdiği halde O kötülüğün kaynağı değildir. Şer-i Tanrı yaratmadı. Şeytanı bile kötü yaratmadı, yalnız özgür yarattı. Kutsal Kitap'a göre Tanrı hiç kimseyi saptırmaz. "Tanrı kötülüklerle ayartılmadığı gibi, kendisi de kimseyi ayartmaz. Herkes, kendi kötü arzularıyla sürüklenip aldanarak ayartılır" (Yakup 1:13-14). "Tanrı hiç kimsenin mahvolmasını istemiyor, herkesin tövbeye gelmesini istiyor" (II. Petrus 3:9).

4) Tanrı, her şeyden önce "kutsal"dır, "mukaddes"tir. O, kendisine inananlara şöyle sesleniyor: "Kutsal olun, çünkü Ben kutsalım" (I. Petrus 1:16). O'nun huzurunda duran ve yüzlerini örten en yüce yaratıklar, hakkında sürekli "Kutsal, kutsal, kutsaldır, var olmuş, var olan ve var olacak olan, gücü her şeye yeten Rab Tanrı!" diye çağırıyorlar (Esinleme 4:8; Bkz.Yeşaya 6:3). Kutsallığı, Tanrı'nın bütün niteliklerinin temelidir.

Burada kutsallık kavramını kısaca açıklarsak faydalı olur. Kutsal Kitap "Tanrı ışıktır ve O'nda hiç karanlık yoktur" diyor (I. Yuhanna 1:5). "Işık", kutsallık, doğruluk ve paklık anlamına gelir. Tanrı "yaklaşılmaz işıkta yaşayan"dır (I. Timoteyus 6:16). "Karanlık" ise kötülüğü çağrıştırıyor. Tanrı'da en ufak bir kötülük lekesi yoktur. Kutsal Tanrı doğruluğu sever ve her türlü kötülükten sürekli nefret eder. Günahı görmezlikten gelmez. O, "kötülüğü görmekten gözleri temiz olan, ve sapıklığa bakamayan" Tanrı'dır (Habakkuk 1:13). O'nun kutsal huzurunda günah lekesi olan kişi kesinlikle duramaz. Bu nedenle O'nun sevgisi sert bir sevgidir: "Rab sevdiğini terbiye eder...Kendisinin kutsallığına ortak olalım diye bizi kendi yararımıza terbiye ediyor" (İbraniler 12:6,10).

Kutsal Kitap bu niteliğe çok ağırlık verirken Kuran'da Allah'ın kutsallığından yalnız bir kere bahsedilir (Haşr/59:23). Ahlakî iç paklık gibi bir kavram da hiç görülmez. Ancak dış temizlik anlamına gelen abdest temizliği görülür.

5) Kutsal Kitap'taki Tanrı, mutlak bir şekilde Adil ve Doğru (Salih) olduğu için hiç kimsenin dinine veya tuttuğu tarafa bakmaz. "Tanrı, insanlar arasında ayrım yapmaz!" (Romalılar 2:11; Galatyalılar 2:6). İnsanın yüreğine bakarak, O'nun düşüncelerini ve amaçlarını da yargılar. Tanrı'nın, peygamberleri Musa ve Davut'a uyguladığı sert cezalar bunu açıkça gösterir (Bkz. Sayılar 20:12; Tesniye 3:23-27; II. Samuel 12:7-23). Tanrı, "suçluyu asla suçsuz çikarmayan" (Çıkış 34:7) ve "bütün dünyanın Hâkimi" olarak adalet yapandır (Tekvin 18:25). Çarmıh olayı özellikle günaha göz yummayan bu adaleti kanıtlar

Kuran'a gelince: Allah'ın her hangi bir adalet standardına bağlı olmadığı kanaatına varmamak zordur. Örneğin: Allah'tan başka her hangi bir varlığa tapınmak veya secde etmek putperestlik sayılır. Oysa Allah meleklere, "Âdem'e secde edin" dedi, ve İblis'i, Âdem'e secde etmekten kaçındığı için inkâr edenlerden saydı (Bakara/2:34). Allah kendi peygamberlerine, başkalarına yasaklamış olduğu şeyleri yapmalarına izin verir. Muhammed'in dörtten fazla eş almasına verilen özel izin bunun çarpıcı bir örneğidir:

"Ey Peygamber (Muhammed)! Mehirlerini verdiğin eşlerini, Allah'ın sana ganimet olarak verdiği câriyeleri, seninle berâber hicret eden amcanın kızlarını, halalarının kızlarını, teyzelerinin kızlarını ve peygamber nikâhlanmayı dilediği takdirde - mü'minlerden ayrı, sırf sana mahsus olmak üzere - kendisinin mehrini peygambere hiba eden mü'min kadını almanı helâl kılmışızdır." (Ahzâb/33:50)

Başka bir örnek de Muhammed'in evlâtlık oğlu olan Zeyd'in eşini kendi beşinci eşi olarak almasına "vahiy" yoluyla verilen izindir:

"İnsanlardan çekiniyordun; oysa Allah'tan çekinmen daha uygundu. Sonunda Zeyd eşiyle ilgisini kestiğinde onu seninle evlendirdik, ki, evlâtlıkları eşleriyle ilgilerini kestiklerinde onlarla evlenmek konusunda mü'minlere bir sorumluluk olmadığı bilinsin. Allah'ın buyruğu yerine gelecektir." (Ahzâb/33:37)

Allah sıradan müminlerin, esasında doğru olmayan şeyleri yapmalarını da göz ardı eder (Bakara/2:225; Mâide/5:89). Sanki Allah insanın karakterine değil de yalnız boyun eğmesine bakar.

6) Tanrı üzüntü duyar mı? Sevinir mi? Kendisinden dönenleri cezalandırırken yüreği sızlar mı? Yoksa buna benzer "duygular"dan üstün mü? Kutsal Kitap'a göre Rab, çok yüce, değişmez ve kutsal olmakla birlikte kıskançtır. Rab'bin Musa'ya söylediği gibi: "Başka ilâha secde kılmayacaksın; çünkü ismi Kıskanç olan Rab kıskanç bir Allah'tır"(Çıkış 34:14; Bkz. Çıkış 20:5; Sayılar 25:11; Tesniye 4:24; 5:9; 6:15; 29:20; 32:16, 21; Hezekyel 8:3-5; 16:38; Zekeriya 1:14; I. Korintliler 10:22; Yakup 4:5).

Tabii ki bu kıskançlık bildiğimiz insansal kıskançlığa benzemez. Bir başkasının malına çocukça göz dikip onu arzulamak veya bir kimse bir üstünlük gösterdiğinde takınılan olumsuz tutum değildir. Bu çok kötü ve zararlı bir duygudur: "kızgınlık gaddardır, öfke de sel gibidir; fakat kıskançlığın önünde kim durabilir?" (Süleymanın Meselleri 27:4) Ama Tanrı'nın kıskançlığı GAYRET anlamına gelir (Bkz. Yeşaya 9:7; 37:32; İbranice'de "gayret" ve "kıskanç" aynı sözcüktür). O'nun gayretli ve değişmez sevgisinden ileri gelen bir kıskançlıktır. Kurtarıp antlaşma yaptığı halkın veya kişinin sadakatsizliğine karşı Tanrı'nın kıskançlığı alevlenir.

Bizim anlayabileceğimiz dille kendisini sadık bir kocaya benzeterek O'nun mükemmel sevgisine karşı gösterilen aldırmazlığı ve sadakatsizliği ruhsal "zina" olarak adlandırıyor: "Memleket (İsrail) Rabbin ardından ayrılarak çok zina ediyor" (Hoşeya 1:2). "Zina eden kadınlara edilen hükümle sana hükmedeceğim; ve senin üzerine kızgınlıkla ve kıskançlıkla kan hükmü getireceğim" (Hezekyel 16:38).Bir koca ne kadar sadık ve iffetli ise karısının sadakatsizliğine de o kadar acıklı şekilde kederlenir, değil mi? İşte, Tanrı'nın İsrail oğullarını, kendisini terkettikleri için cezalandırmak üzereyken yüreği sızladı:

"Ey İsrail, seni nasıl bırakırım?... İçimde yüreğim döndü, acıma duygularım hep birden alevlendi. Çünkü ben Allahım, ve insan değilim; senin ortanda olan Kuddûsum..." (Hoşeya 11:1-9)

Aynı şekilde İsa Mesih Kudüs'e yaklaşıp kenti görünce orası için ağladı:

"Keşke bugün sen de esenliğe giden yolu bilseydin! Ey Kudüs! Peygamberleri öldüren, kendisine gönderilenleri taşlayan Kudüs! Bir tavuk, civcivlerini kanatları altına nasıl toplarsa, ben de kaç kez senin çocuklarını öylece toplamak istedim, ama siz istemediniz." (Luka 19:42 ile Matta 23:37)

Kutsal Kitap'a göre Tanrı hem üzülür, hem de sevinir. Kaybolan oğluna kavuşan bir baba nasıl coşarsa Tanrı kendisine dönen her günahkâr için büyük sevinç duymaktadır (Bkz. Luka 15). Kuran'da bulunmayan bu görkemli gerçek, Kutsal Yazılarda, Tanrı'nın, kurtardığı kişiler için duyduğu sevinci ortaya koyan, şu harika ayetle ifade edilir:

"Allahın Rab, kuvvetli Kurtarıcı, senin içindedir; senin için çok mesrur (sevinçli) olacaktır; sevgisi içinde susayacaktır; senin için terennümle coşacaktır! (Tsefanya 3:17)

7) Bu örneklerin sonu olarak Tanrı'nın Üçlü Birliğini ele alalım. Kutsal Kitap'a göre Tanrı tektir (Bkz. Tesniye 6:4; Markos 12:29; Galatyalılar 3:20; vb.). Aynı zamanda tek Tanrı üç ayrı bilinç merkezinde (konumda) var olmaktadır. Bir tek cevherde üç benlik mevcuttur. Bunlar Tanrı'nın Özü, Sözü ve Ruhu, veya başka bir deyişle Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olarak adlandırılır. Bu adlar üç Tanrı'yı değil, aynı Tanrı'nın üç bilinçli unsurunu ifade etmektedir. Bu gerçek, sınırlı olan zihinlerimizin boyutlarını fazlasıyla aşıyor.

Kutsal Kitap boyunca açıklanan bu derin sır Kuran'da çok şiddetli bir şekilde inkâr edilir. "Teslis" olarak bilinen Üçlü Birlik öğretisi "şirk" (Tanrı'ya eş koşmak) olarak tanımlanır. Bu konuya açıkça değinen ayetler Medine devrinin sonunda inmiş olan yalnız iki sûrede bulunur (Nisâ/4:171; Mâide/5:73, 116-117). Bunlardan en çok kullanılan üçüncüsüdür. Şöyle diyor:

Allah, "Ey Meryem oğlu İsâ! Sen mi insanlara 'Beni ve annemi Allah'tan başka iki tanrı olarak benimseyin' dedin" demişti de, "Hâşâ, hak olmayan sözü söylemek bana yaraşmaz; eğer söylemişsem, şüphesiz Sen onu bilirsin, ben Senin içinde olanı bilmem; doğrusu görülmeyeni bilen ancak Sensin" demişti.

(Mâide/5:116-117)

Hemen çok önemli bir nokta dikkatimizi çeker: Kuran Hristiyanlıktaki Üçlü Birlik inancını üç ayrı tanrı olarak anlatmaktadır. Hatta söz konusu üç tanrının Baba Allah, İsa, ve İsa'nın annesi Meryem olduğunu yazmaktadır. Halbuki Kuran'da iddia edilenin aksine Hırıstiyanlar böyle bir teslise asla inanmamışlardır. Meryem'e aşırı ve yanlış saygı gösterenler bile Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'tan oluşan bir üçlü birliğe inanıyorlar. Ama mezheplerin inandıkları bir yana Kutsal Kitap'ta böyle bir saçmalık yer almaz Tersine, erkeğe varmamış olan Meryem, kendisinden doğacak olan Mesih'le ilgili haber aldığında şöyle dedi: "Canım Rab'bi ulular; ruhum, Kurtarıcım Tanrı sayesinde sevinçle coşar. Çünkü O, sıradan biri olan kuluyla ilgilendi... Güçlü Olan, benim için büyük işler yaptı. O'nun adı kutsaldır" (Luka 1:46-49).

Tanrı'nın tekliği ve üçlü birliği konusunda bazı çelişkilerin böyle yanlış anlamalardan kaynaklandığı kesindir. Bu konuda Kuran ile Kutsal Kitap arasında çok büyük ve çok önemli fark vardır.

Bu konu dahilinde Kutsal Ruh'un kimliği geçiyor. Kısaca Kutsal Kitap'a göre Kutsal Ruh (Ruhülkudüs), Tanrı'nın kendi ezeli-ebedi Ruhu'dur ve Kitap boyunca O'ndan bu şekilde söz edilir. Ama Kuran'da geçen "Rûhü'l-Kudüs" ismi (Nahl/16:102; Bakara/2:87, 253) genellikle melek Cebrâil olarak yorumlanmaktadır. Aslında bazı ayetleri bu şekilde yorumlamak çok zordur. Örneğin Secde/32:9'da Âdem'i "şekillendirip rûhundan ona üfleyen" Allah'tan söz edilir (Ayrıca bkz. Hicr/15:28-29; Sad/38:72).

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Tanrı kavramındaki farklılıklar şöyle özetlenebilir. Kutsal Kitap'a göre Kuran'da bulunan Allah kavramında ve ilişik kavramlarda şu dört büyük eksiklik vardır:

1. Tanrı'nın "göksel Babalığı" yoktur. Ancak mutlak güç ve irade Allahı'dır.

2. Sevgi sıfatı hemen hemen hiç yoktur.

3. Allah mutlak ve değişmez bir şekilde adil değildir.

4. Allah'ın sıfatları arasında uyum eksiktir.

Şimdi diğer konulara geçelim.

2 - İsa'nın kimliği

Yukarıda değindiğimiz Üçlü Birlik tartışmasının en şiddetli cephesi İsa'nın kimliği olması gerekir.

Kuran İsa hakkında, başka hiç kimse için söylemediği bazı ilginç şeyler söylemektedir. Örneğin Kuran'a göre İsa...

· olağanüstü bir şekilde doğdu (Tahrim/66:12; Meryem/19:19-21)

· bebekken konuştu (Meryem/19:29-30)

· olağanüstü bilgiye sahipti (Âl'i İmrân/3:49)

· her yerde mübârektir (Meryem/19:30-33)

· Kutsal Ruh tarafından desteklendi ve Allah'tan bir Ruh'tur (Bakara/2:87, 253; Nisâ/4:171)

· Allah'ın Sözü'dür (Nisâ/4:171; Âl'i İmrân/3:39, 45)

· yaratma gücüne sahipti (Mâide/5:110)

· iyileştirme ve ölümden diriltme gücüne sahipti (Âl'i İmrân/3:49)

· öldü, Allah'a yükseldi, diridir ve kıyamet gününde gelecek (Âl'i İmrân/3:55; Meryem/19:32-34; Zuhruf/43:61)

"Ey İsâ! Ben seni eceline yetireceğim, seni Kendime yükselteceğim, inkâr edenlerden seni tertemiz ayıracağım; sana uyanları, kıyâmet gününe kadar, inkâr edenlerin üstünde tutacağım." (Âl'i İmrân/3:55)

Fakat bunlara rağmen Kuran'a göre, İsa sadece ve sadece bir peygamberdir (Nisâ/4:171; Mâide/5:78; Zuhruf/43:59).

Kuran'da İsa (ve yalnız İsa), en az sekiz kez "Mesih" olarak adlandırılır (Âl-i İmran/3:45; Nisâ/4:157, 172; Mâide/5:17, 72; Tevbe/9:30, 31). "Meshedilen" anlamına gelen bu unvan, Kutsal Kitap'ta çok anlamlı bir kavramdır. Fakat Kuran'da, Mesih kavramının manası tamamen ortadan kaldırılmıştır. Orada anlamı belirtilmemiş bir unvan olarak İsa adına eklenmiştir. Oysa Kutsal Kitap'a göre "Mesih", Tanrı tarafından seçilen, asırlar boyunca beklenen, bütün peygamberler tarafından tanıklık edilip, hatta Rab diye seslenilen, kurban olarak ölmesiyle insanları Tanrı'yla barıştıran, kıyâmet gününde ölülerle dirileri yargılayacak ve sonsuzluklar boyunca egemenlik sürecek olan dünyanın Kurtarıcısı'dır .

Bir gün İsa, öğrencilerine şunu sordu:

"Halk, İnsanoğlu'nun (kendisi) kim olduğunu söylüyor?"

Öğrencileri şu karşılığı verdiler:

"Kimi Vaftizci Yahya, kimi İlyas, kimileri de Yeremya ya da peygamberlerden biri olduğunu söylüyor."

İsa onlara, "Ya siz" dedi, "ben kimim dersiniz?"

Simun Petrus, "Sen, yaşayan Tanrı'nın Oğlu Mesih'sin" cevabını verdi.

İsa ona, "Ne mutlu sana, Yunus oğlu Simun!" dedi. "Bu sırrı sana açan insan değil, göklerdeki Babamdır." (Matta 16:13-17)

Kutsal Kitap'a göre İsa Mesih, Tanrı'nın ezeli-ebedi biricik Oğlu'dur. O, başlangıçta var olan Tanrı'nın özünden doğan Kelâm'dir. İki bin yıl önce bu sonsuz Söz, yüceliğinden soyunarak bedene bürünüp insan oldu ve insanlar arasında otuz üç sene yaşadı (Bkz. Yuhanna 1:1-14, vb). Çarmıh üzerinde öldü, gömüldü, üç gün sonra ölümden dirildi ve şu anda göklerde yaşayan Efendimiz olarak tüm insanlık üzerinde bütün yetki O'na verildi.

İşte, "İlk ve Son Ben'im" (Esin. 1:17) diyen İsa'nın kimliği konusunda Kuran ve Kutsal Kitap arasında oldukça büyük bir fark vardır.

3 - İnsan kavramı

İnsan yaşamının anlamı nedir? Biz neden bu dünyadayız? Kutsal Kitap'ın ilk bölümünde bu sorunun anlamı şöyle yazıldı:

"Allah dedi: 'Suretimizde, benzeyişimize göre insan yapalım...' Ve Allah insanı kendi suretinde yarattı, onu erkek ve dişi olarak yarattı." (Tekvin 1:26-27)

Yani insan, Tanrı'nın kendi benzeyişinde yaratılmıştır. Bunun için ister erkek ister kadın, her insan çok değerlidir. Bunun için de insanı öldürmek, hatta insana sövmek bile çok yanlıştır! (Tekvin 9:6; Yakup 3:9).

Ama Tanrı'nın benzeyişinde yaratılmak ne demektir? Bu bir küfür değil mi? Hayır. Bu fiziksel bir benzeyiş değildir. İnsan her şeyden önce ruhsal bir varlıktır, çünkü Kutsal Kitap'a göre "Tanrı Ruh'tur" (Yuhanna 4:24). İnsan hayvanlardan çok daha üstün olup Tanrı'yla derin, içli-dışlı bir ilişki için yaratılmıştır. Ona sevgi, akıl, yaratıcılık ve doğruluk gibi nitelikler verildi. Bir erkek ile bir kadın olarak birlikte Tanrı'nın benzeyişini yansıtacaklardı. Evlilik bağında birbirine yapışacak, ikisi "tek bir beden" olacaklardı (Tekvin 2:24; Matta 19:6).

Ayrıca Tanrı, insanı sorumlu olarak yarattı, onu bereketlendirdi ve yaradılış üzerine görevlendirdi (Tekvin 1:26, 28; Mezmur 8:4-8). Kuran, Tekvin 1:26'ya benzer bir ifadeyle bunu doğrulamaktadır: "Rabbin meleklere, 'Ben yeryüzünde bir halîfe var edeceğim' demişti" (Bakara/2:30; ayrıca En'âm/6:165). Onlara özgür bir irade ve seçme kabiliyeti verdi, ve verdiği kararlar için hesap vereceklerdi (Tekvin 2:15-17).

Böylece insanın yaşam amacı esasında Tanrı'yla müthiş bir beraberliktir. O'nu bütün yürekle, bütün canla, bütün akılla ve bütün güçle sevmektir. Bunun yanı sıra Tanrı'nın benzeyişinde yaratılmış olan diğer insanları da "kendin" gibi sevmektir (Bkz. Markos 12:29-31). Amacımız, sevgili çocuklar olarak benzerliğinde yaratılmış olduğumuz göksel Babamızı örnek alarak yaşamamızdır (Matta 5:48; Efesliler 5:1-2). Kutsal Kitap, Tanrı'nın birçok "oğul"u kendi yanındaki sonsuz yüceliğe erdirmekte olduğunu söylüyor (İbraniler 2:10). O'nun "evlat edindikleri" olarak kendisinin kutsallığına ortak olacaklar (İbraniler 12:10).

Kuran'a göre ise "Cinleri ve insanları ancak Bana kulluk (ibadet) etmeleri için yaratmışımdır" (Zâriyât/51:56). İnsanın yeryüzünde bulunması bir imtihan veya denemedir (Bkz. Ankebût/29:3; vb.). "İnsânoğlunu, zorluklara katlanacak şekilde yarattık" (Beled/90:4). İnsan Allah'ın kuludur ve yapacağı her şey önceden belirlenmiştir: "her insanın boynuna işlediklerini dolarız" (İsrâ/17:13). Kulun Allah'ın varlığı ile tekliğine inanması, ve O'nun isteğine sürekli boyun eğmesi her şeyden önemlidir. Allah ona merhametle bakar: "insan zayıf yaratılmış olduğundan Allah sizden yükü hafifletmek ister" (Nisâ/4:28). Ama "insanın, Tanrı'nın iradesine mutlak bir şekilde teslim olmakla bekleyebileceği tek şey, Tanrı'nın merhametine kavuşmak ve sadık kulları arasında sayılmaktır."

Kutsal Kitap'a göre insan, Tanrı'nın benzeyişine göre yaratılıp O'nunla sevgi beraberliğine çağrıldı. Kuran'da bu yoktur. Böylece insanın, Tanrı'nın sadece kölesi değil, ama O'nun "dostu" ve "çocuğu" olabilmesi, Kutsal Kitap ile Kuran arasında büyük ve anlamlı bir farktır.

4 - Günah ve Kurtuluş kavramları

Kutsal Kitap der ki: "Allah insanı doğru yarattı; fakat onlar çok düzenler aradılar" (Vaiz 7:29). İlk atamız Âdem, yenmesi yasaklanmış olan iyilik ve kötülük bilme ağacından yediği an Tanrı'nın ona söylemiş olduğu uyarı gerçekleşti: "ondan yediğin günde mutlaka öleceksin" (Tekvin 2:17). Bu acı olay bizi etkiledi mi? Yoksa "her koyun kendi bacağından asılır" sözünde olduğu gibi hiç etkilemedi mi? Kuran'a göre bu olayın bizi etkilediği yoktur.

Ama Kutsal Kitap'a göre bu ilk günah bizi çok etkilemiştir. Orada durumumuz şöyle açıklanır:

"Günah bir insan yoluyla, ölüm de günah yoluyla dünyaya girdi. Böylece ölüm bütün insanlara yayıldı. Çünkü hepsi günah işledi...

Yazılmış olduğu gibi:

'Doğru olan kimse yok, bir kişi bile yoktur.

Anlayan kimse yok,

Tanrı'yı arayan kimse yok.

Hepsi yoldan saptılar,

birlikte yararsız oldular.

İyilik eden yok, bir kişi bile yoktur...'

Hiç ayrım yoktur. Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı'nın yüceliğinden yoksun kaldı." (Romalılar 5:12; 3:10-23)

Kutsal Kitap'a göre insanlığın babası tarafından işlenen ilk günah her insanın yüreğine günah tohumunu ekti. Âdem'in bütün oğulları günaha eğilimlidir. Tanrı'nın kutsallığı önünde kendi yüreğini dürüstçe araştıran kişi şöyle itiraf etmek zorundadır: "İçimde iyiyi yapmaya istek var, ama güç yoktur. İstediğim iyi şeyi yapmıyorum, istemediğim kötü şeyi yapıyorum" (Romalılar 7:18-19). Aramızda düşünceleri tamamen temiz olan var mıdır? Hangi birimiz kimsenin görmediği anlarda yaptıklarımızın başkaları tarafından bilinmesini ister?

Dünyanın durumuna bakınca insanlığın perişanlığı ortadadır. Hiçbirimiz Cennet Bahçe'sinde doğmayız artık. Yaşam zorluklarla doludur. Her kıtada doğal felâketler, kıtlıklar ve hastalıklar yüzünden binlerce insan ölmektedir. Dünya tarihi, insanların birbirlerine karşı düşmanlık tarihidir. Dünyanın halifesi olarak ona boyun eğmesi gereken hayvanlar insanı parçalayıp öldürürler. Herkes ölüme maruz kalmaktadır. İnsanlık üzerindeki ruhsal karanlık, insanları kör edip Tanrı'yı bulmak için binbir dini arayışa sokmuştur.

Bütün yaradılış İsa Mesih'in ikinci gelişini, yani Tanrı'nın eski çağlardan beri peygamberlerinin ağzından bildirdiği gibi, her şeyin yeniden düzenleneceği zamanı büyük özlemle bekliyor. Çünkü Âdem'in günaha düşüşü ile birlikte "yaradılış amaçsızlığa teslim edilmiştir... bütün yaradılışın inleyip doğum ağrısı çektiğini biliriz" (Romalılar 8:20-22).

İsa Mesih hariç, peygamberler dahil olmak üzere tüm insanlar günahlıdır. İşlediğimiz bu günahlar ve içinde yaşadığımız suçlar bizi kutsal Tanrı'dan ayırmıştır. "Sizinle Allah'ınız arasına fesatlarınız ayrılık koydu, ve suçlarınız O'nun yüzünü sizden gizledi de sizi işitmiyor" (Yeşaya 59:2). Âdem, meyveden yediği zaman fiziksel olarak hemen ölmediyse de ruhsal olarak öldü. Yani yaşam kaynağı olan Tanrı'dan kopup ayrıldı. Üstelik gövdesinden kopan bir dal nasıl solarsa, insan da fiziksel ölüme mahkûm kaldı.

V. Bölüm'de göstereceğimiz tapınak örneğinde Tanrı, günahlı insanın Kendisine yaklaşması için bir yol hazırlamıştır. Bu kurtuluş yolu Kutsal Kitap boyunca açıkça bildirilir. İsa Mesih, Tanrı'nın herkes için atadığı tek Kurtarıcı'dır. O günahlara karşılık ölerek dünyayı Tanrı'yla barıştırdı. Ölümden dirilmiş olarak, Kendisine inanan kişiye, Tanrı'nın karşılıksız armağanı olarak sonsuz yaşam veriyor. Onların günahlarını bağışlatan kurban olup sürekli şafaat ederek onları tamamen kurtarıyor. Bu kurtuluş, kutsal ayetlerle şöyle özetlenir:

"İşte, tek bir suç (Âdem'in günahı) bütün insanların mahkûmiyetine yol açtığı gibi, bir doğruluk eylemi (İsa'nın kendisini herkes için fidye olarak sunması) de bütün insanlara yaşam veren aklanmayı sağladı. Bir adamın (Âdem) sözdinlemezliği yüzünden birçoğu günahkâr kılındığı gibi, yine bir adamın (İsa Mesih) söz dinlemesiyle birçoğu doğru kılınacaktır." (Romalılar 5:18-19)

İşte, Tanrı'nın başlangıçtan beri öngördüğü, insanları günahtan kurtarış budur. Mesih İnanlıları kurtulmak için değil, kurtuldukları için iyi işler yaparlar. Ama bu kurtarışta bizim iyi işlerimizin hiç katkısı yoktur:

"Merhameti bol olan Tanrı bizi çok sevdiği için, suçlarımızdan ötürü ölü olduğumuz halde, bizi Mesih'le birlikte yaşama kavuşturdu. ... İman yoluyla, O'nun lütfuyla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı'nın armağanıdır. Kimse övünmesin diye iyi işlerin sonucu değildir. Çünkü biz, Tanrı'nın önceden hazırladığı iyi işlerin yolunda yürüyelim diye Mesih İsa'da yaratılmış olarak Tanrı'nın eseriyiz." (Efesliler 2:4-10)

"Tanrı'nın bütün insanlara kurtuluş sağlayan lütfu ortaya çıkmıştır... Bu arada, mübarek ümidimizin gerçekleşmesini, ulu Tanrı ve Kurtarıcımız İsa Mesih'in yücelik içinde gelmesini bekliyoruz. Mesih, bizi her suçtan kurtarmak, arıtıp kendisine ait ve iyilik etmekte gayretli bir halk yapmak için kendini bizim uğrumuza feda etti." (Titus 2:11-14)

Kuran'a gelince durum çok farklıdır. İlk önce görüyoruz ki Kuran, "Allah'ın insanlara yaratılışta verdiği (fitra) dîn"den söz ediyor (Bkz. Rûm/30:30). Birçok yorumculara göre bu ayet, her bir insanın müslüman olarak doğduğu anlamına gelmektedir. "Her can ölümü tadacaktır...", fakat bu kesinlikle Âdem'in işlediği suçla ilgili olmadan Allah'ın insanları ölümlü kılmasından kaynaklanır (Bkz. Enbiyâ/21:34-35; Tîn/95:4-5).

Kuran'a göre insanların, işledikleri günahları silmek için sevap kazanmaları gerekir: "Doğrusu iyilikler kötülükleri giderir" (Hûd/11:114). Kuran'da kesin kurtuluş kavramı yoktur (Arapçası "naja" olan "kurtuluş" sözcüğü yalnız bir kere bulunur: Mü'min/40:41). Ancak kişi tövbe edip hayırlı işler yaparak cennete gitme ihtimalini arttırmaya çalışır:

"Ancak tövbe eden, inanıp yararlı iş işleyenlerin, işte Allah onların kötülüklerini iyiliklere çevirir." (Furkân/25:70)

Böylece Müslümanlar değişik hayırlı işleri yaparak günahlarının bağışlanacağını ummaktadırlar. Örneğin bazı kesimlerce Allah adını anıp, söyleyerek yapılan zikir adındaki ibadete çok önem verilir. Kuran'da şöyle der: "...ezan okunduğu zaman Allah'ı anmaya koşun... Allah'ı çok anın (zikredin) ki saâdete (kurtuluşa) erişesiniz" (Cuma/62:10). Ebû Hüreyre, Muhammed'in şöyle söylediğini naklediyor:

"Bir kimse her namazın arkasından otuz üç kez Sübhânallah otuz üç kez Elhamdülillâh ve otuz üç kez Allahüekber der de yüz sayısını Lâ ilâhe illâllah vahdehü lâ şeriykeleh lehülmülkü ve lehülhamdü ve hüve alâ külli şey'in kadiyr diyerek tamamlarsa onun günahları deniz köpüğü kadar çok olsa da mutlaka bağışlanır."

Ama günahın esasında ne olduğu, nereden kaynaklandığı ve insanları nasıl etkilediği konularında Kuran fazla bir şey söylemez. Büyük ve küçük günahlardan söz edilir: "Size yasak edilen büyük günahlardan kaçınırsanız, kusurlarınızı örter ve sizi şerefli bir yere yerleştiririz" (Nisâ/4:31; Bkz. Necm/53:31-32). Ama bunların ne oldukları üzerinde sayısız yorumlar vardır.

Aslında günah o kadar önemli bir sorun değildir. "İçinizden kasdederek yaptıklarınız bir yana, yanılmalarınızda size bir sorumluluk (günah) yoktur" (Ahzâb/33:5). Önemli olan kelimei şahadeti getirmek, Müslüman olmaktır. Çünkü "Allah bağışlayandır, acıyandır". Her sûrenin başında zaten "Bismi'llâhi'r-Rahmâni'r-Rahîm" (yani "merhamet eden, acıyan Allah'ın isminde") yazar.

Günahların Allah tarafından bağışlanması için verilen bazı şartlar vardır. Örneğin:

1. Allah'ın peygamberine itaat etmek (Â'li İmran/3:31; Ahkâf/46:31; Hadîd/57:28; Nûh/71:3-4)

2. İslâm'a dönmek, namaz kılmak, zekât vermek, vb. (Tevbe/9:5; Hucurât/49:14)

3. Hayırlı işler yapmak (Bakara/2:271; Tagabûn/64:17; Tevbe/9:100). Bu kavramın çarpıcı bir örneği şudur:

"Eğer Allah'a güzel bir ödünç takdîminde bulunursanız, onu sizin için kat kat yapar ve sizi bağışlar. Allah, şükran karşılığını verendir; Hâlim'dir." (Tagabûn/64:17)

Kutsal Kitap'taki kurtuluş planında, Tanrı'nın mutlak adaleti ve büyük lütfu buluşmaktadır. "İnayet ve hakikat kavuştular; salâh ve selâmet öpüştüler!" (Mezmur 85:10). Mesih'in çarmıhtaki ölümüyle Tanrı adaletinin gerektirdiği gibi dünyanın günahlarını cezalandırdı (günahın ücreti ölümdür). Mesih gönüllü olarak bizim günahlarımızı yüklendi, Tanrı'nın gazabına uğrayıp öldü. Aynı olayda Tanrı'nın bize olan sevgisini kanıtladı. Biz Tanrı'yı sevmiş değildik, ama O bizi sevdi ve Mesihini günahlarımızı bağışlatan kurban olarak dünyaya gönderdi:

"Herkes günah işledi ve Tanrı'nın yüceliğinden yoksun kaldı. İnsanlar, İsa Mesih'te olan kurtuluşla, Tanrı'nın lütfuyla, karşılıksız olarak aklanırlar. Tanrı Mesih'i, kanına olan imanla günahların bağışlanması için kurban olarak sundu ve böylece adaletini gösterdi. Bunu, adil kalmak ve İsa'ya iman edeni aklamak için kendi adaletini göstermek amacıyla yaptı."

(Romalılar 3:23-26)

Halbuki Kuran'da lütuf ve gerçek buluşmuyor, doğruluk ve selamet öpüşmüyor. Allah, bir günahkârı bağışlamak için ya Kendi yasalarını ilga eder ya da işlenen suçu cezasız bırakarak geçer. Ne Bedel, ne Aracı ne de Kefaret vardır. Aksine Kuran'da İsa'nın çarmıhta ölmediği yazılıyor:

"Bu, bir de inkârlarından Meryem'e büyük bir iftirâda bulunmalarından ve 'Meryem Oğlu İsâ Mesîh'i - Allah'ın elçisi - öldürdük' demelerinden ötürüdür. Oysa onu öldürmediler ve asmadılar, fakat onlara öyle göründü. Ayrılığa düştükleri şeyde doğrusu şüphededirler, bu husustaki bilgileri ancak sanıya uymaktan ibârettir, kesin olarak onu öldürmediler, bilâkis Allah onu kendi katına yükseltti." (Nisâ/4:156-158)

İşte günahtan kurtuluş konusunda esas farklılık budur. Bütün Kutsal Kitap'ın tanıklık ettiği Mesih'in Tanrı Kuzusu olarak çarmıhta ölmesi, Kuran'da yer almamaktadırı hatta inkâr edilmektedir.

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

5- Dünyanın sonu ile cennet/cehennem kavramları

Bu konuda, hepsinde olduğu gibi Kutsal Kitap ile Kuran arasında bazı önemli ortak noktalar vardır. İkisi de bu dünyanın sonundan ve bir yargı gününden söz eder. İkisi de her insanın ölümden dirilip Tanrı'ya hesap vereceğini sık sık söyler. İkisi de insanların sonsuza dek ya acı çekecek ya da huzur içinde yaşayacak oldukları bir cehennem ile cennetten bahseder. Yine de bazı esas farklılıklardan söz etmemek mümkün değildir.

1) Kuran'a göre Allah, herkesin cehenneme uğrayacağına dair karar vermiştir: "Sizden cehenneme uğramayacak yoktur. Bu Rabbinin, yapmayı üzerine aldığı kesinleşmiş bir hükümdür" (Meryem/19:71). Ayrıca bazılarının daha sonra cehennemden çıkabilecekleri ima edilmektedir (Bkz. En'am/6:128; Hûd/11:106-107). Kutsal Kitap'ta durum farklıdır. Mesih sayesinde kurtulanlar cehenneme asla uğramayacak ve cehenneme girenler oradan asla çıkmayacaktır. (Bkz. Danyel 12:1-2; Matta 25:46; Esinleme 14:9-11; Ayrıca daha ayrıntılı bilgi için bkz. V. Bölüm, s. 206-207)

2) Kuran'a göre cennetin erkeklere yönelik zevklerinden biri cinsel ilişkilerdir: "Onları iri siyah gözlü hurilerle eşlendiririz" (Duhân/44:54; bkz. Bakara/2:25; Nisâ/4:57; Yâsin/36:55-56; Saffat/37:48-49; Sâd/38:52; Rahmân/55:54-56; , Vakıa/56:22-24; v.b.). Kutsal Kitap ise cennette ne seksin ne de evliliğin olmayacağını açıkça belirtir:

"Ne Kutsal Yazıları ne de Tanrı'nın gücünü biliyorsunuz. Yanılmanızın nedeni de bu değil mi? İnsanlar ölümden dirilince ne evlenir ne evlendirilir... Bu çağın insanları evlenip evlendirilirler. Ama gelecek çağa ve ölülerin dirilişine erişmeye layık görülenler ne evlenir, ne evlendirilir. Bir daha ölmeleri de söz konusu değildir. Çünkü meleklere benzerler ve dirilişin çocukları olarak Tanrı'nın çocuklarıdırlar."

(Markos 12:24-25; Luka 20:34-36)

Aslında bu konuya daha kapsamlı açıdan bakmak gerekir. Kuran'daki cennet kavramı mü'minlere, cinsel ilişkiler dışında daha birçok bedensel zevk vaat etmektedir: "Doğrusu o gün cennetlikler eğlenceyle meşguldürler. Onlar ve eşleri gölgeliklerde, tahtlar üzerine yaslanmışlardır. Orada meyveler ve istedikleri onlarındır" (Yâ-sîn/36:55-57). "Ölümsüz gençler yanlarında, baş ağrısı ve dönmesi vermeyen bembeyaz bir kaynaktan doldurulmuş kâseler, ibrikler, kadehler; seçecekleri meyveler, arzulayacakları kuş eti ile dolaşırlar" (Vâkıa/56:17-21). "Orada... içenlere zevk veren şarap ırmakları... vardır" (Muhammed/47:15). Kısacası Kuran'a göre dünyada haram olan bir sürü şey cennette yapılacaktır.

Kutsal Kitap'ta cennet hakkında çizilen resim bundan oldukça farklıdır. Orada Rab'bin huzurunda ruhsal sevinç söz konusudur. "Varlığınla beni sevinçle dolduracaksın" (Mezmur 16:11). Tanrı'yla birlikte olmanın yüceliği ve O'nun ev halkı olarak Kendisine günah engeli olmaksızın tapınmak, hizmet etmek Mesih İnanlısının ümididir: "Kurtarıcımız tek Tanrı... sizi kendi yüce huzuruna büyük sevinç içinde lekesiz olarak çıkaracak güçtedir" (Yahuda 24). Mesih İnanlıları olarak "Tanrı'nın vaadine göre, doğruluğun barınacağı yeni gökleri ve yeni yer yüzünü bekliyoruz" (II. Petrus 3:13).

Dirilmiş olan İnanlılar, yüce ruhsal, çürümez, görkemli bedenler alacaklardır (I. Korintliler 15:42-44). Şimdiden Tanrı'nın çocukları olarak kendisine karşı savaştığımız günahın varlığından kurtulmayı ve Rab'bi görmeyi arzuluyorlar. "Mesih göründüğü zaman O'na benzer olacağımızı biliyoruz. Çünkü O'nu olduğu gibi göreceğiz" (I. Yuhanna 3:2).

3) İstikbal kimindir? Kutsal Kitap'a göre her şeyin Mesih'in ikinci gelişine bağlıdır. O büyük görkem içinde bütün melekleriyle birlikte, kendi halkını yanına almaya ve dünyayı yargılamak için dönecektir (Bkz. I. Selanikliler 4:13-18; II. Selanikliler 1:6-8). Ölüler O'nun sesini işitince mezarlarından çıkacaklar (Yuhanna 5:28). Dirilerle ölüleri yargılayacak olan O'dur (II. Timoteyus 4:1). Sonsuzluklar boyunca egemenlik sürecek olan O'dur. Göklerin Egemenliğine kimin gireceği konusunda karar verecek O'dur (Matta 7:21-23; 25:31-46). Hatta Tanrı, "zaman dolunca gerçekleştireceği tasarıya göre, yerdeki ve gökteki tüm varlıkları Mesih'te birleştirecek" (Efesliler 1:10). Tanrı'nın bu görkemli tasarısı Kuran'da yoktur.

6- Tanrı'nın Egemenliği (Düzeni)

Bazen Müslüman arkadaşlarımız İncil'i, dünyayı düzenleyecek bir şeriatı getirmemekle suçluyorlar. Gerçekten de İncil'de onların alıştıkları türde bir şeriat yoktur. Bu yüzden Tanrı'nın Kutsal Kitap'ta açıklanan çağlar programını bilmeyene bu büyük bir eksiklik olarak gelebilir.

Tanrı kendi Egemenliğini bütün yeryüzünde kuracağına söz vermiştir: "Kendimle and ettim: Her diz önümde çökecek, her dil bana and edecek, diye söz ağzımdan çıktı ve geri dönmez" (Yeşaya 45:23). Yeryüzündeki bütün krallıkları yok edip ebedi bir krallık kuracak (Bkz. Danyel 2:44; 7:13-14, 27). Tanrı'nın Egemenliği'nin kralı da Tanrı'nın Mesihi'dir (Bkz. Mezmur 2; Luka 1:32-33; Esinleme 19:6 - 20:4; v.b.). Ama bu egemenlik ancak Mesih'in ikinci gelişiyle kurulacaktır. İsa Mesih ölümden dirilip göğe alındıktan sonra Tanrı O'na "Ben düşmanlarını senin ayaklarının altına serinceye dek, sağımda otur" demiştir (Mezmur 110:1; Bkz. Elçilerin İşleri 2:34-35; İbraniler10:12-13). Ancak o zaman her şey yeniden düzenlenecektir. İşte bütün yaradılışın inleyerek beklediği huzur dönemi o zaman başlayacak.

O zamana kadar ise var olan dünyasal "krallıklar" devam edecektir. Bu çağda Tanrı'nın halkına olan buyruk şudur: "Herkes, altında bulunduğu yönetime boyun eğsin. Çünkü Tanrı'dan olmayan yönetim yoktur. Var olanlar Tanrı tarafından kurulmuştur. Bu nedenle, yönetime karşı direnen, Tanrı'nın düzenlediğine karşı gelmiş olur" (Romalılar 13:1-2). Bu uzun dönemde Tanrı'nın Egemenliği yalnız inanan kişilerin yüreklerinde gözle görülmez bir şekilde kurulmaktadır. İnanlılar, başka insanların bu ruhsal egemenliğe girebilmesi için Tanrı'nın lütfunu açıklayan müjdeyi bütün uluslara bildirmekle yükümlüdürler. Ama bunu herhangi bir silahlı güce başvurmadan, daha doğrusu sevgiyle yapmak zorundadırlar. Efendilerini savunmaya kalkan öğrencilerine düşmanlarını sevmeyi öğreten İsa Mesih'in şu sözüne göre yaşayacaklar: "Kılıcını yerine koy... Kılıcı çekenlerin hepsi kılıçla ölecek..." (Matta 26:52).

Tanrı'nın buyurduklarına karşı gelmediği müddetçe ulusların yönetimlerine boyun eğer, hatta siyasi yapıyı etkilemek amacında olmadan en verimli ve güvenilir vatandaşlar olmaya çalışırlar. Lâiklik kavramının kaynağı olan İsa'nın "Sezar'ın hakkını Sezar'a, Tanrı'nın hakkını Tanrı'ya verin" sözündeki ilkeye bağlı olarak "vergi hakkı olana vergiyi, gümrük hakkı olana gümrüğü, ve saygı hakkı olana saygıyı, herkese hakkını" verirler (Matta 22:21; Romalılar 13:7). Devletin üst yöneticileri için dua ederek ve toplumda örnek bir yaşam sürdürerek, İsa Mesih'in ifade ettiği "yeryüzünün tuzu" ve "dünyanın ışığı" olurlar (Matta 5:13-14; Bkz. Filipililer 2:14-15; I. Timoteyus 2:1-2). Dünyadaki efendilerinin her sözünü dinlerler. Bunu sırf insanları hoşnut etmek isteyenler gibi göze hoş görünen hizmetle değil, saf yürekle, Rab korkusuyla, Rab'den sonsuz yaşam alacağını bilerek, her ne yaparsalar, insanlar için değil, Rab için yapar gibi candan yaparlar (Bkz. Koloseliler 3:22-24). "Çünkü Tanrı'nın Egemenliği, doğruluk, esenlik ve Kutsal Ruh'ta sevinçtir" (Romalılar 14:17).

Yukarıda açıkladığımız ilkeler Kuran'dakilerle çok çelişkilidir. Kuran'da Allah için savaşmak (cihad) ve düşmanlara karşı öç almak teşvik edilir. Hoş görüyü buyuran bir ayette "Dinde zorlama yoktur" (Bakara 2:256) diye yazılmasına rağmen daha sonra gelen birçok ayet, Müslümanlara din için savaşmalarını buyurmaktadır:

"Ey Peygamber, Mü'minleri savaş için coştur!" (Enfâl/8:65)

"Savaş, - hoşunuza gitmediği halde - size farz kılındı." (Bakara/2:216)

"... Eğer sizden uzak durmazlar, barış teklifi etmezler ve sizden el çekmezlerse onları yakalayın, bulduğunuz yerde öldürün... Düşman milleti kovalamaktan gevşeklik göstermeyin."

(Nisâ/4:91, 104)

"Fitne kalmayıp, yalnız Allah'ın dîni kalana kadar onlarla savaşın." (Enfâl/8:39)

"Puta tapanları bulduğunuz yerde öldürün; onları yakalayıp hapsedin... Eğer tevbe eder, namaz kılar ve zekât verirlerse yollarını serbest bırakın... Yeminlerini bozan, peygamberi sürgüne göndermeye azmeden bir toplumla savaşmanız gerekmez mi?" (Tevbe/9:5, 13)

"Kitap verilenlerden, Allah'a, âhiret gününe inanmayan, Allah'ın ve peygamberinin haram kıldığını haram saymayan, hak dînini dîn edinmeyenlerle, boyunlarını büküp kendi elleriyle cizye (Müslüman olmayanlardan alınan vergi) verene kadar savaşın."

(Tevbe/9:29)

"Ey Peygamber! İnkârcılarla ve ikiyüzlülerle savaş; onlara karşı sert davran." (Tahrîm/66:9)

"Ey inananlar! Yakınınızda bulunan inkârcılarla savaşın."

(Tevbe/9:123)

Kuran'a göre cihad sırasında ölenler (şehitler) büyük bir ödül, hatta verdikleri canları ve mallarına karşılık olarak cennette olma hakkını alacaklardır:

"Dünyâ hayâtı yerine âhireti alanlar, Allah yolunda savaşsınlar. Kim Allah yolunda savaşır, öldürülür veyâ gâlib gelirse, Biz ona büyük ecir vereceğiz." (Nisâ/4:74)

"Allah şüphesiz, Allah yolunda savaşıp, öldüren ve öldürülen müminlerin canlarını ve mallarını - Tevrat, İncil (nerede?!) ve Kuran'da söz verilmiş bir hak olarak - cennete karşılık almıştır."

(Tevbe/9:111)

"...onlar müslüman olana kadar savaşmaya çağrılacaksınız; eğer itaat ederseniz, Allah size güzel ecir verir..." (Feth/48:16)

"Allah yolunda canlarınızla, mallarınızla cihad edersiniz... Böyle yaparsanız, Allah günahlarınızı size bağışlar, sizi, içlerinden ırmaklar akan cennetlere... koyar." (Saf/61:11-12)

Yukarıda verilen ayetlerden anlaşıldığı gibi Kuran (en azından klasik Sünnî görüşüne göre) sonuçta İslam'dan başka bir yönetime müsaade etmez. "Sen, inkârcılara boyun eğme (uyma), onlara karşı olanca gücünle savaş" diye buyuruyor (Furkân/25:52). Buna göre dünya, İslam ülkeleri olan Dâr-ül-islâm ve Müslüman egemenliği altına girmediğinden ötürü bir savaş alanı olarak kabul edilen Dâr-ül-harb diye ikiye bölünür.

Devlet işlerini dinden ayrı tutan lâiklik kavramı Kuran'da yer almıyor. Kuran, onda İslam yönetimiyle, hukukuyla ilgili "hüküm" ayetlerinin bulunduğunu söyler (Bkz. Nisâ/4:65; En'am/6:89; Âl'i İmran/3:79). "İslâm dinine göre hüküm (yargı ve buyruk) sadece Tanrı'ya ve Peygamberine özgüdür... Şeriat hukukunda yargıç da bundan ötürü Kuran'a (Tanrı hükmü) ve hadîslere (Peygamber hükmü) göre yargılar ve yargısını saptar." Bu yüzden dünyevi yönetimlere vergi ödememek gibi "suçlar", genellikle Tanrı'ya karşı günah olarak görülmez.

Sonuç olarak bu konuyu şöyle özetleyebiliriz: Kutsal Kitap'a göre İsa Mesih tekrar gelinceye kadar, bütün devletlerde yaşayan Tanrı'nın halkı varolan yönetimlere söylenmeden ve çekişmeden boyun eğeceklerdir. Kuran'a göre ise, Tanrı'nın halkı olan Müslümanlar Muhammed'i inkâr eden yönetimlere boyun eğmeyip tersine, onlara karşı var güçleriyle savaşacaklardır.

7- Kadının konumu

Kadın ve evlilik konularına gelince iki kitap arasında gene çarpıcı farklılıklarla karşı karşıyayız. Kuran'a göre kadınlar erkeklerden aşağıdır, onlarla eşit değerde değillerdir. Hatta Muhammed'in sözleri olarak kabul edilen Hadîs'lerde kadınlar gerçekten aşağılık bir yaratık olarak görülmektedir. Örnek olarak şunları verebiliriz:

"Kadınlar insanın karşısına (yoksa erkeğin karşısına mı?) şeytân gibi çıkarlar."

"Kadınlar arasında sâliha kadın, yüz tane siyah karga arasında alaca karga gibidir."

"Kadın eğe kemiği gibidir. Onu doğrultmak istersen kırarsın. Onu kendi haline bırak ve eğriliğiyle ondan faydalanmaya bak."

"Uğursuzluk üç şeyde vardır: Karı'da, ev'de, ve at'da."

"Kadın, eşek ve kara köpek namazı bozar."

"Benden sonra erkeklere kadınlardan daha zararlı fitne ve fesad olarak hiçbir şey bırakmadım."

"Bana Cehennem halkı gösterildi; çoğunluğu kadınlardı... cehennemin kapısında durdum, oraya girenlerin çoğu kadınlardı..."

"Bir kimsenin bir kimseye secde etmesini emredecek olsaydım, herhalde kadının kocasına secde etmesini emrederdim."

Bunun gibi daha fazla örnek vermek mümkündür fakat asıl amacımızın Kutsal Kitap ile Kuran (Hadîsler değil) arasındaki farklılıkları araştırmak olduğu için Kuran'daki ayetlerle yetineceğiz. Sadece şunu itiraf etmek gerekiyor ki eğer yukarıdaki hadisler insanı erkek ve dişi olarak yaratan Allah'ın kadınlar hakkındaki yorumunu gerçekten ifade etseydi kadınlar gerçekten acınacak kişiler olurlardı!

Fakat Kutsal Kitap'a göre kadın, her yönden erkekle eş değerdedir. Bunun en çarpıcı ve çekici örneğini Mesih açıkladı. Yeryüzündeyken İsa Mesih toplumun bütün kadın-erkek ayrımını oluşturan kalıpları kırdı. Havarileri olarak on iki erkek seçmekle birlikte en yakın öğrencileri arasında birçok kadın vardı. O dönemdeki Yahudi din liderlerini şaşırtan bir şekilde İsa, ayırım yapmadan veya kadınların akıllarını eksik görmeden, en derin öğretişlerini onlara da açıklardı.

Örneğin, bir gün Meryem (İsa'nın annesi değil) adında öğrencisi İsa'nın "ayakları dibine oturmuş O'nun konuşmasını dinliyordu." Ablası Marta ise hizmet işlerinin çokluğundan ötürü Meryem'i kendisine yardım etsin diye İsa'ya şikayet ediyordu. İsa ona "Gerekli olan tek bir şey var. Meryem iyi olanı seçmiştir ve bu kendisinden alınmayacaktır!" dedi(Luka 10:30-42). Ölümden dirildiği zaman İsa ilk önce havarilerinkinden daha büyük imana sahip olan kadın öğrencilerine göründü (Matta 28:8-10; Markos 16:9-11; Yuhanna 20:1-18). Her yönden kadının erkekle eş değerde olduğu görülür.

Kadınların konumunu aşağıdaki beş başlıkta daha ayrıntılı bir şekilde etüt edebiliriz.

1) YARADILIŞ

Kuran'a göre "erkeklerin kadınlardan bir üstün derecesi vardır" (Bakara/2:228). Yani İslam'ın evlenme ("Teehhül") hukukunda kadınlar erkeklere göre daha aşağı bir derecede görülürler. Kuran'a göre iki kadının tanıklığı bir erkeğin tanıklığına bedeldir. (Bkz Bakara/2:282). Peki neden? Buharî ve Müslim gibi kaynakların bildirdiği bir hadîse göre, bu ayetin nedenini soran bazı kadınlara Muhammed şöyle demiş: "İşte bu aklınızın eksikliğindendir." Aynı hadîse göre, kadınların dini de eksiktir demiş peygamber, çünkü âdet gördüğü zaman namaz kılmaz ve oruç tutmaz. Yani bu dinsel eksikliğin kanıtı olarak Muhammed kadınlara, Allah'ın onları "hayızlı (âdet görür) şekilde" yaratmış olduğunu hatırlatmış. Buna benzer bir şekilde miras alma bakımından da kadının mirastan aldığı pay, erkeğin payının yarısıdır (Bkz. Nisâ/4:11, 176).

Kuran'ın bazı ayetleri kadın-erkek ayrımı yapmadan ikisinin cennete gidebileceği şeklinde bildirir (Bkz. Nahl/16:97; Tevbe/9:72). Ama buna karşı Kuran'daki cennet, erkeklerin cenneti olarak gözükmektedir

Kutsal Kitap'a gelince durum çok farklıdır. Tanrı insanı yarattığı zaman, "kendi suretinda yarattı, onu Allah'ın suretinde yarattı; onları erkek ve dişi olarak yarattı" (Tekvin 1:27). Yani erkek kadar kadın da Tanrı'nın benzeyişine göre yaratıldı. Kadın erkekle aynı yüce değere sahiptir. Onları mübarek kılarak, ikisine hitap ederek Tanrı şöyle buyurdu: "Semereli olun, ve çoğalın, ve yeryüzünü doldurun, ve onu tabi kılın; ...ve yeryüzü üzerinde hareket eden her canlı şeye hâkim olun" (Tekvin 1:28). Dünyayı birlikte yönetmek için yaratıldı. Kadın, erkeğin kölesi olarak değil, onun eşi olarak yaratıldı.Onun en değerli arkadaşı, her konudaki paydaşı olmak ve kocasıyla gerçek ruhsal birlik içinde Tanrı'ya hizmet etmek üzere yaratıldı. Kadınlar kocalarıyla "yaşam lütfunun ortak mirasçılarıdır" (I. Petrus 3:8). Rab İsraillileri boşanma konusunda şöyle azarlardı:

"Gençliğinin karısı ile senin aranda RAB şahit oldu, o kadın ki, senin arkadaşın ve kendisiyle ahdettiğin kadın olduğu halde sen ona hainlik ettin." (Malaki 2:14)

2) EVLİLİK

Evlilik konusunda apaçık zıtlıklar vardır. İlkin Kutsal Kitap tek eşlilik buyururken Kuran'da çok karılılık (polijini) sistemi verilmektedir. Şu ayetleri karşılaştırın:

"Yaradan, ta başlangıçtan insanları 'erkek ve dişi olarak yarattı' ve şöyle dedi: 'Bu nedenle adam annesini babasını bırakacak, karısına bağlanacak ve ikisi tek bir beden olacaklar.' Şöyle ki, onlar artık iki değil, tek bedendir. O halde Tanrı'nın birleştirdiğini, insan ayırmasın." (Tekvin 2:24; Matta 19:5-6)

"Her erkeğin bir karısı, her kadının bir kocası olsun."

(I. Korintliler 7:2)

"Hoşunuza giden başka iki, üç ve dörde kadar evlenebilirsiniz."

(Kuran: Nisâ/4:3)

Kutsal Kitap, Tanrı'nın insan için asıl planının tek eşlilik olduğunu vurgulamaktadır. Örneğin Süleyman'ın Meselleri'nin şiirsel bir bölümü tek eşliliğin doğruluğu ve güzelliğini şöyle dile getirir:

"Kendi sarnıcından sular,

Ve kendi kuyunun içinden akar sular iç.

Pınarın mubarek olsun,

Ve gençliğinin karısı ile sevin.

Sevimli geyik ve lâtif ceylan gibi,

onun sevgisi ile daima mest ol.

Ve oğlum, niçin yabancı kadınla mest olasın,

Ve bir ecnebi kadını kucaklıyasın?

Çünkü insanın yolları RABBİN gözü önündedir;

Ve onun bütün yollarını tartar."

(Süleyman'ın Meselleri 5:15-21)

Tevrat'ta başka bir örnek de, tek eşli sevgiyi ve bağlılığı kutlayan "şiirsel" Neşideler Neşidesi bölümüdür. Yeni Antlaşma'da Mesih İnanlıları topluluğunda önder veya görevli olabilmek için "tek karılı" olmak şarttır (Bkz. I. Timoteyus 3:2, 12; Titus 1:6).

3) BOŞANMA

Boşanma olayı da çok çelişkilidir. Kutsal Kitap "karısını cinsel ahlaksızlıktan başka bir nedenle boşayıp başkasıyla evlenen, zina etmiş olur. Kocasını boşayıp başkasıyla evlenen kadın da zina etmiş olur" (Matta 19:9; Markos 10:11-12) diye buyurur. Orada Tanrı, boşanmayla ilgili tutumunu açıklar: "Tek yapmadı mı? Allahı RAB diyor: Ben boşamadan... nefret ederim, orduların RABBİ diyor; bunun için ruhunuzu sakının da hainlik etmeyin" (Malaki 2:16).

Kuran ise erkeklere, boşamaya karar verdikten sonra dört ay beklemeleri gereğinden ve bunu saygıyla yapmaktan başka her hangi bir sınır koymamaktadır (Bkz. Bakara/2:228-232). Yani sonuçta erkek istediği zaman karısını boşayabilir. Fakat kadın boşanma hakkına sahip değildir. Kadınlar ancak ellerinden alınamayacak altın ve değerli şeyleri biriktirerek kendilerini korumaya çalışırlar (Bkz. Bakara/2:229).

4) KARI KOCA İLİŞKİSİ

Bu konuda oldukça büyük bir fark vardır. Kuran, "erkekler kadınlar üzerine hâkimdirler" (Nisâ/4:34) ilkesine dayanarak şöyle buyurur:

Allah Âdem ile Havva'ya: "Birbirinize düşman olarak inin, yeryüzünde bir müddet için yerleşip geçineceksiniz." (Bakara/2:36)

"Karılar tarlalarınızdır, tarlalarınıza dilediğiniz gibi girin."

(Bakara/2:223)

"Serkeşlik etmelerinden endişelendiğiniz kadınlara öğüt verin, yataklarında onları yalnız bırakın, nihâyet dövün." (Nisa/4:34)

Kutsal Kitap'in öğretisine göre ise, evlilikte ne kadın erkekten, ne de erkek kadından bağımsızdır. Daha doğrusu ikisi diğerine aittir.

"Erkek karısına, kadın da kocasına hakkını versin. Kadının bedeni kendine değil, kocasına aittir. Benzer şekilde, erkeğin bedeni kendine değil, karısına aittir." (I. Korintliler 7:3-4)

Kuran'da da kadının haklarıyla ilgili ayetler bulunur (örneğin Bakara/2:228, v.b.). Herhalde İslam disiplini içinde kadının durumu, İslâmlıktan önceki Arabistan'daki kadının durumuna göre büyük bir aşamadır. Ama olay, hak verip vermemenin veya kimin kime ait olduğunun çok ötesine gider. Kutsal Kitap kocalara, her şeyden önce karılarını özverili bir şekilde sevmelerini buyurur. Mesih İnanlılarının bütün ilişkilerinde olduğu gibi örneğimiz ve ölçütümüz İsa Mesih'in yüce sevgisidir. "Birbirinizi sevin. Benim sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin" (Yuhanna 13:34-35; 15:12-14). Mesih'in bizi nasıl sevdiyse ve kendisini bizim için güzel kokulu bir sunu ve kurban olarak nasıl Tanrı'ya sunduysa, işte kocalar da eşlerini öylece sevmeliler. Onlara şöyle seslenir:

"Ey kocalar, Mesih inanlılar topluluğunu nasıl sevip onun uğruna kendini feda ettiyse, siz de karılarınızı öyle sevin. Kocalar karılarını kendi bedenleri gibi sevmelidir. Karısını seven kendini sever. Hiç kimse hiçbir zaman kendi bedeninden nefret etmemiştir. Tersine, onu besler ve kayırır, tıpkı Mesih'in inanlılar topluluğunu besleyip kayırdığı gibi. 'Bunun için adam annesini babasını bırakacak, karısına bağlanacak ve ikisi tek bir beden olacaklar.' Her biriniz karısını kendisi gibi sevsin. Kadın da kocasına saygı göstersin." (Efesliler 5:25-33)

Bununla birlikte Kutsal Kitap'taki düzenin "Mesih'e duyduğunuz saygıdan ötürü birbirinize boyun eğin" ana ilkesi, evlilik alanında da geçerlidir. Bu yüzden karı-kocalara seslenirken Tanrı'nın evlilik için öngördüğü düzen şöyle belirtilir: "Ey kadınlar, Rab'be ait olanlara yaraşır biçimde, kocalarınıza boyun eğin. Ey kocalar, karılarınızı sevin. Onlara sert davranmayın" (Koloseliler 3:18-19). Şunu hatırlamamız gerekir ki Kutsal Kitap'ta yer alan boyun eğmek ve erkek kadının başıdır gibidüzenkavramları hiçbir şekilde Rab katında kadının erkekle eş değerde olduğu gerçeğini değiştirmez. "Artık ne Yahudi ne Grek, ne köle ne özgür, ne erkek ne dişi ayırımı vardır. (Galatyalılar 3:28).

5) EVLENMEYEN KİŞİ

Son bir nokta olarak erkeğin veya kadının bekâr kalıp evlenmemek konusuna bakabiliriz. Bu konuya iki açıdan bakmamız gerekir: 1) Evlenmenin, bekâr kalmaktan daha hayırlı olup olmaması. 2) Erdenliğin, kızlar için önemli olduğu kadar erkekler için de önemli olup olmaması.

1) Hadîslerden birinde hz Muhammed şöyle konuşmuş:

"Kadını hayırlı yapan şeylerden biri de, erken yaşlarda evlendirilmeleridir."

Böylece İslam'a göre bir kadının evlenmesinin, onun bâkire kalmasından daha hayırlı olduğu anlaşılır. Kutsal Kitap'a göre ise bir kadının veya bir erkeğin Tanrı'nın Egemenliği uğruna evlenmemesi iyidir (Bkz. Matta 19:11-12; I. Korintliler 7:1, 6-8). Neden? Çünkü...

"Evli olmayan erkek, Rab'bi nasıl hoşnut edeceğini düşünerek Rab'bin işleri için kaygı çeker. Ama evli erkek karısını nasıl hoşnut edeceğini düşünerek dünya işleri için kaygı çeker. Böylece ilgisi ikiye bölünür. Evli olmayan kadın ya da kız hem bedence hem de ruhça kutsal olmak amacıyla Rab'bin işleri için kaygı çeker. Ama evli kadın, kocasını nasıl hoşnut edeceğini düşünerek dünya işleri için kaygı çeker... Dikkatinizi dağıtmadan, Rab'be adanmış olarak ve O'na yaraşır biçimde yaşamanız için... "

(I. Korintliler 7:32-35)

Yani evlenmemiş kadın veya erkek eksik değildir. Hatta büyük bir ayrıcalığa sahiptir. Yine de, bu şekilde bekâr kalmayı ancak böyle bir Tanrı vergisine sahip olanlar kabul edebilir. Tabii ki çoğunluk, Tanrı'nın insanlık için uygun gördüğü şekilde evlenecektir. Evliliğe saygı gösterilmelidir (Bkz. İbraniler 13:4).

2) İslam ülkelerinde "erdenlik" öğesinin önemi çok büyüktür. Halbuki evlenmeden cinsel ilişkilere girmemenin önemi yalnız kızlar için gerekli görülür. Öyle ki "bekâret" kelimesi "kızlık" veya "kız oğlan kız" olma durumu anlamına gelir. Muhammed evlilik öğütleri verirken, evleneceği kadında bekâret aranmasını tavsiye etti: "Bâkire kadınlarla evleniniz. Çünkü onlar doğurgandırlar, daha tatlı dilli, dudaklıdırlar. Cinsel ilişkide ve harcamada daha kanâatkârdırlar." Bu açıdan Kuran, cennetlik erkeklere "bâkire", yani "bakışlarını yalnız erkeklerine çevirmiş, daha önce ne insan ne de cinlerin dokunmuş olduğu eşler" verileceğini söylemektir (Bkz. Vakıa/56:35-38; Rahmân/55:56).

Kutsal Kitap'a göre evlenmeden önce veya evlilik dışında cinsel ilişkilere giren her kadın ve de her erkek günah işlemiştir. Hiç ayrım yoktur. "Tanrı cinsel ahlaksızlıkta bulunan (evlenmeden cinsel ilişkiye girenler) ve zina edenleri (evli olduğu kişiden başkasıyla cinsel ilişkiye girenler) yargılayacak" (İbraniler 13:4). İsa Mesih, zinada yakalanmış bir kadını getirip onun taşlanmasını isteyen erkek din bilginlere şunu söyledi: "Aranızda günahsız olan, ona ilk taşı atsın!" (Yuhanna 8:1-11).

Kutsal Kitap'ın standartları, şartları şöyledir:

"Tanrı'nın isteği şudur: kutsal olmanız, cinsel ahlaksızlıktan kaçınmanız, her birinizin, Tanrı'yı tanımayan uluslar gibi şehvet tutkusunda değil, kutsallık ve saygınlık içinde kendi bedenini denetleyebilmesi... Rab bütün bu suçlardan ötürü insanları cezalandıracaktır. Çünkü Tanrı bizi ahlaksızlıkta değil, kutsallık içinde yaşamaya çağırdı." (I. Selanikliler 4:3-7)

Hatta iç varlıklarının günahlarıyla ilgili olarak İsa erkeklere şöyle buyurdu, "'Zina etme' denildiğini duydunuz. Ama ben size diyorum ki, bir kadına bakıp onu arzulayan her adam, zaten yüreğinde o kadınla zina etmiştir" (Matta 5:27-28).

Gördüğümüz gibi diğer konularda olduğu gibi kadının konumu konusunda da Kutsal Kitap ile Kuran arasında büyük ve esaslı çelişkiler vardır. Bundan doğan sonuç, kadınların durumunu çok farklı şekilde belirleyen bu iki bildirinin aynı kaynaktan geldiğini söylemenin mümkün olmamasıdır.

8-Tarihsel Farklılıklar

Yukarıda incelediğimiz esas kavramsal farklılıklar dışında Kutsal Kitap ile Kuran arasında birçok tarihsel çelişki görülmektedir. Bunların en belirgin olanları ile bulundukları ayetlerin referanslarını aşağıda sıralayacağız:

1. Nuh'un gemisi nereye kondu?

Kutsal Kitap Nuh'un gemisinin Ağrı Dağına konduğunu açıkça ifade eder, halbuki Kuran Nuh'un gemisinin Cudi Dağına konduğunu söyler.

Kutsal Kitap: Tekvin 8:4

Kuran: Hûd/11:44

2. Nuh'un oğlu boğuldu mu?

Kutsal Kitap Nuh'un oğulları olan Sam, Ham ve Yafet'in eşleriyle birlikte gemiye bindiklerini ve tufandan kurtulduklarını bildirir. Fakat Kuran Nuh'un oğullarından birisinin tufanda boğulduğunu ifade eder.

Kutsal Kitap: Tekvin 6:10; 7:7; 8:18; 10:1; I. Petrus 3:20

Kuran: Hûd/11:43-45

3. İbrahim'in babası kimdir?

Kutsal Kitap İbrahim'in babasının Terah olduğunu ifade ederken Kuran onun Azer olduğunu söyler.

Kutsal Kitap: Tekvin 11:26

Kuran: En'am/6:74

4. Musa ve Samiriler

Kutsal Kitap'ta Samirilerin şehrinin Musa'nın ölümünden yüzlerce yıl sonra kurulduğunu ifade ederken Kuran'da Samirilerin Musa zamanında çölde altın ineğe taptıkları yazılır.

Kutsal Kitap: I. Krallar 16:24

Kuran: En'am/20:85, 95

5. Davut'la mı Gideon'la mı?

Kutsal Kitap'a göre Calut (Golyat) Davut'a karşı savaşmıştır. Fakat Kuran Calut'un, Davut'tan birkaç yüzyıl önce yaşamış olan Gideon'la savaşmış olduğunu söyler.

Kutsal Kitap: Hakimler 7:1-7; I. Samuel 17:4, 23, 45-49

Kuran: Bakara/2:249-252

6. Musa'yı evlat edinen Firavun'un karısı mı kızı mıydı?

Kutsal Kitap'a göre Musa'yı nehirden kurtarıp evlat edinen kişi Firavun'un kızıydı. Fakat Kuran'a göre Musa'yı evlat edinen Firavun'un karısıydı.

Kutsal Kitap: Çıkış 2:5-10

Kuran: Kasas/28:8-9

7. İbrahim Yahudi (İbrani, İsrail'li) mi, değil miydi?

Kutsal Kitap, İbrahim'in Yahudi milletinin doğal babası ve Mesih İnanlıları'nın manevi babası olduğunu ifade eder. Fakat Kuran İbrahim'in Yahudi veya Hristiyan olmayıp bir "Müslüman" olduğunu söyler.

Kutsal Kitap: Tekvin 14:13; Çıkış 4:5; Romalılar 4; Gal. 3:29

Kuran: Âl-i İmran/3:67

8. Haman Musa'nın zamanında mı yaşadı?

Kuran Haman'ın Musa zamanında Firavun'un veziri olduğunu ifade eder. Fakat Kutsal Kitap Haman'ın Ester zamanında Ahaşveroş'un (Xerxes olarak bilinir) veziri olduğunu açıkça bildirir. Tarih olarak, Musa ve Firavun M.Ö. 1447-1410 civarında yaşadılar, fakat Ester, Haman ve Ahaşveroş birkaç yüzyıl sonra yaşadılar. Ahaşveroş Pers kralı olarak M.Ö. 486'dan 465'e kadar saltanat sürdü.

Kutsal Kitap: Çıkış 1:11; Ester 1:1; 3:1

Kuran: Kasas/28:1-8, 38

9. İsa hurma ağacının altında mı doğdu?

Kutsal Kitap çok açık bir şekilde Mesih İsa'nın Beytlehem şehrinde doğuduğunu ifade eder. Hatta Tevrat'ın İsa'nın doğuşundan yaklaşık 700 yıl önce kaleme alınan Mika bölümünde de O'nun orada doğacağına dair açık bir önbildiri vardır. Kuran ise, İsa'nın çölde bir hurma ağacın altında doğduğunu söyler.

Kutsal Kitap: Mika 5:2; Luka 2:1-16

Kuran: Meryem/19:23

10. İmran'ın kızı Meryem, Musa'nın ablası mı İsa'nın annesi miydi?

Kutsal Kitap aynı adı paylaşan iki farklı Meryem'den söz eder: (1) Musa'nın ablası Meryem ve (2) İsa'nın annesi Meryem. Bunlar bin yıl kadar farklı tarihlerde yaşadılar. Musa'nın, ağabeyi Harun ve ablası Meryem'in babasının ismi Amram'dı (yani "İmran"). Fakat Kuran, İsa'nın annesi olan Meryem'i İmran'ın kızı ve Harun'un kızkardeşi olarak göstererek bu iki dönemi birleştirmiştir.

Kutsal Kitap: Sayılar 26:59; Luka 2:1-7

Kuran: Meryem/19:28; Tahrîm/66:12; Tâhâ/20:25-30

11. Eşiyle evlenebilmek için bedel olarak yıllarca çalışan Musa mı Yakup muydu?

Kutsal Kitap Yakup'un eşi Rahel'le evlenebilmek için yedi yıl köle gibi çalıştığını söyler. Musa'ya gelince böyle bir şey söz konusu değildir. Ancak onun evlendiği kadın yedi kızkardeşten biriydi. Kuran ise Musa'nın iki kızdan biriyle evlenmek için on senelik bir süreyi doldurduğunu ifade eder.

Kutsal Kitap: Çıkış 2:16-22; Tekvin 29:18

Kuran: Kasas/28:22-29

Bunların dışında başka birçok tarihsel çelişkiler daha verilebilir. Fakat bu örnekleri, Kuran'ın, daha esaslı açılardan olduğu gibi, tarihsel ayrıntılar açısından da kendisinden önce gelen Kutsal Kitap'ta kaydedilen gerçeklerle uyuşmadığını kanıtlamak amacıyla sunuyoruz.

Arap kökenli yazar Adel-th Khoury gayet nesnel bir şekilde Hristiyanlığı ve İslamiyeti kendi kaynak kitaplarını karşılaştırıp, şu kapsamlı özeti yaptı:

[Kutsal Kitap'a göre] Tanrı, insanı kendi benzeyişinde ve suretinde yarattı ve yaradılışta Kendi etkinliğinin izlerinin rastlanmasına izin veriyor. Ama Tanrı her şeyden önce, Kendini insanlara açıklayan ve iç yaşamını örten perdeyi çekmeye karar veren Baba'dır. Son ve tam Vahiy, bedene bürünen Tanrısal Söz (Kellamullah) olarak geldi. Bu Söz, İsa Mesih ve Tanrı'nın Oğlu'dur. Baba da insanları kurtarmaya ve Mesih'teki lütuf aracılığıyla onları Tanrı çocukları saygınlığına yüceltmeye karar vermiş bulunuyor. Bu sayede yaşamlarına, uygun bir düzen de sağlamıştır. Vahiy, insanların Tanrı'nın ev halkı düzeyine yüceltildiklerine dair ipuçları veriyor.

İslam'a göre ise Tanrı, mutlak deneyüstülüğün ve gizemin ta kendisidir. İç yaşamına kimse giremez. Vahiy, Tanrı'nın özü ve varlığı ile ilgili şahsi bir açıklama kesinlikle değildir, yalnız okunan bir duyurudur, bir Kuran'dır. Tanrı insanlara, Kendi özgür iradesi ve yetkisiyle beyan ettiği buyrukları bildirir. İnsanın, Tanrı'nın iradesine mutlak bir şekilde teslim olmakla bekleyebileceği tek şey, Tanrı'nın tahmin edilemeyen merhametine kavuşmak ve sadık kulları arasında sayılmaktır. Bu nedenle Tanrı'nın bedene büründüğü düşüncesi İslam mantığına tamamen aykırıdır. Aynı şekilde birinin ölümü sayesinde başkalarının kurtuluşundan ve insanların Tanrı çocukları sayılmasından söz etmek boş laflar içinde kaybolmaktır. Tanrı'yla yarattığı insan arasında hiçbir yönden benzerlik yoktur. Bu nedenle insan Tanrı'nın ev halkı seviyesine asla erişemez

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Yeni Oluştur...