Jump to content

Vefa Üzerine..


ASİA
 Paylaş

Önerilen Mesajlar

"Vefa Üzerine"

 

Amımsadıkça hala gözlerim dolar. Henüz ilkokula dahi gitmiyordum. Köpeğimiz Kont belediye tarafından zehirli kıymayla zehirlenmişti.

 

Kucağıma aldım ama sığmaz ! Kalbi bugün bile hala kucağımda atar; takatsiz ve yalvaran gözlerle bakmaktadır ama yapacak hiçbir şey kalmamıştır. Ben ağlarım, ağlar annem ve eve döndüğünde babam...

 

Ben işte kucağımda çaresizce çırpınan o köpeğin de ait olduğu canlıların soyundan geliyorum.

 

Vefayı ben onlardan öğrendim.

 

Köpeklerin vefayı ne kadar derinden hissettikleri bilinir. Hatta ölümü göze aldıkları da.

 

Tük Dil Kurumu sözlüğünde vefa "Sevgiyi sürdürme, sevgi bağlılığı" olarak tanımlanıyor.

 

Vefa sadece insanlar arasında yoktur. Vefa kendine, içlerinde sevgiyi yaratan tüm canlılar arasında yer bulur.

 

Sevgiyi sürdürme ve sevgi bağlığı için ölümü göze almak ancak şövalyelere yakışır ama işte kapınızın önündeki köpekler birçok şövalyeden daha güçlü hisseder vefayı. Ölür sizin için.

 

Vefanın ait olduğu sevgi salt sevgidir. Özelleşmemiştir. Geneldir. Sadece aşkı, çocuk sevgisini, arkadaşa duyulan sevgiyi tanımlamaz. Hepsini kapsar. Bu nedenle vefa tanımındaki "sevgi" kavramı çok özeldir. Eşsizdir.

 

Vefa "zor kararları" günlük yaşamında verebilenlerin duygusudur. Elinin tersiyle iter tüm olanakları; vefalısına ihanet etmemek için.

 

Vefa, dünya nimetlerine sırtını dönebilenlerin sahip olduğu şeydir. Bu nedenle mülkiyetsizdir.

 

Günlük çıkarları için arkadaşlarını satan iş arkadaşlarımı düşündükçe, bir köpeğin ruh dünyasının onda birine bile sahip olamadıklarını görüyorum.

 

Üzülüyorum.

 

Vefa, ilişki kurduğu kişinin, ilişki biçimine göre de özelleşir.

 

Aşık olduğunuz kişiye göstereceğiniz vefa farklıdır, arkadaşınıza farklı, anne babanıza farklıdır vefa biçiminiz.

 

Vefanın temelinde emek vardır ve aslında vefa işte sizin için sarf edilmiş olan o emeğe bağlılıktır.

 

Emek ve vefa iç içedir birbirine dönüşür ve yeniden üretir biri diğerini.

 

Ama en değerli vefa, emeklerini karşılıksız olarak verebilenlerin vefasıdır. Burada vefa taçlanır, kutsanır en ala mertebeye çıkar burada vefa.

 

İşte bu vefaya biz vefaların kraliçesi deriz ama asla kralı değil. Kralda otorite vardır çünkü ama kraliçede zerafet.

 

Vefaların zarif olanı budur. Emeklerini karşılıksız verebilenlerin sahip olduğu vefadır kıymetli olan.

 

Yurtları yurt yapan da karşılıksız ölenlerin çabası değil midir? Burada emek ölüme dönüşür, ölüm ise vatana. Vatan ise bizi yaşatır.

 

Aşkın yüce olanı, hiçbir karşılık beklemeden sevebilenler arasında olanıdır. Vefa ve aşk burada birbirine dönüşür. Buradan zarif aşk terimini de üretebiliriz. Zariftir ama güçlüdür doyurur tarafları sonuna değin.

 

Üniversiteye başladığımın ilk aylarıydı sanırım. Einstein ile ilgili bir kitapta okudum. Diyor ki Einstein "Günde yüz kez kendime iç ve dış yaşamımın yaşayan ya da ölü başka insanların emeğine dayandığını hatırlıyorum... Çok derinlere dalmadan günlük hayattan biliyoruz ki bir insan başkaları için vardır"

 

Bu vefanın toplumsal tanımıdır, gerçektir. Eğer siz başkaları içinseniz, başkaları da sizin içindir.

 

Vefa işte başkaları için olanların" hissettiği ve sahip olduğu şeydir.

 

Vefa elle tutulamayandır, ama hissedilir.

 

Sevgiyi sürdürme sanatı, vefayı tanımlar.

 

Sevgilerin temelinde "saygı, vefa ve bağlılık" yok mudur?

Ben anneme vefamı şu sözcüklerimle dile getiririm. "Ben eğer düzgün bir adam olduysam, bu senin sayendedir" Bunu her söylediğimde gözleri dolar, ağlar; bendeki emeği gözyaşlarına dönüşür.

 

Bu satırları yazarken stand by me şarkısını dinliyorum. Bir çığlıktır bu şarkı, benimle kal der sevgiliye Vefasına seslenir onun. Söyleyen sanatçının ses tonunda buluyorum bu vefayı ben O sesin tınılarında aynı içtenliği, aynı vefayı, aynı bağlılığı ,aynı saygıyı görüyorum.

 

İmbikten süzülmüş bir yaşamın sese yansımasıdır onlar.

 

Hesapsız ve net !

 

Kubilay KIZILDENİZLİ

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

bende bu şiiri okumuştum izninizle böyle başlık açılmışken eklemek istedim.

 

Vefa;

İstanbul’da bir semt adıymış meğer

vefasızlar sarmışken etrafı,

vefalılar cezalandırılıyorlarmış meğer

zor günlerde yalnız bırakanlar

şaşaalı günlerde yanımızda oluyorlarmış meğer

acılı günlerde terkedip gidenler

bir mektubu çok görenler

şimdi etrafta cirit atıyorlarmış meğer

ben yoruldum artık insanlardan

yalanlardan, dolanlardan

 

ben yoruldum artık bu dünyadan

olanlardan, savaşlardan

çekiliyorum artık çevrenizden

vefasızlar sarmış etrafı

vefalı olarak ben, çok gelirim sizlere.

ne işim var vefasız insanların yanında?

ne işiniz var vefasız insanların yanında?

çok mu mutlusunuz birlikte?

iyi ya meydan sizlerin o halde

bana ”elveda” demek düşer yine

sahte insanların sahte sözleri beni kandırmıyor artık

çocukluk yaşlarımızı, çok gerilerde bıraktık

yoruldum, yoruldum, yoruldum, hastalandım

kalplerimizde kırık dökük anılar bıraktık

her birimiz yaptıklarımızda belki kendimizce haklıydık

ama kırılan gönül tamir olmuyor bir türlü

her defasında bana yeni aldanışlar yaşatıldığında

yoruldum, yoruldum, yoruldum, hastalandım

çocukluk yıllarımı çok gerilerde bıraktım

yüreğim de aynen bedenim gibi yara bere içinde

midem, yapılanları hazmedemiyor bir türlü

bana ” elveda ” demek düşer yine.

 

Bircan OĞANKUL

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

bende bu şiiri okumuştum izninizle böyle başlık açılmışken eklemek istedim.

 

Vefa;

İstanbul’da bir semt adıymış meğer

vefasızlar sarmışken etrafı,

vefalılar cezalandırılıyorlarmış meğer

zor günlerde yalnız bırakanlar

şaşaalı günlerde yanımızda oluyorlarmış meğer

acılı günlerde terkedip gidenler

bir mektubu çok görenler

şimdi etrafta cirit atıyorlarmış meğer

ben yoruldum artık insanlardan

yalanlardan, dolanlardan

 

ben yoruldum artık bu dünyadan

olanlardan, savaşlardan

çekiliyorum artık çevrenizden

vefasızlar sarmış etrafı

vefalı olarak ben, çok gelirim sizlere.

ne işim var vefasız insanların yanında?

ne işiniz var vefasız insanların yanında?

çok mu mutlusunuz birlikte?

iyi ya meydan sizlerin o halde

bana ”elveda” demek düşer yine

sahte insanların sahte sözleri beni kandırmıyor artık

çocukluk yaşlarımızı, çok gerilerde bıraktık

yoruldum, yoruldum, yoruldum, hastalandım

kalplerimizde kırık dökük anılar bıraktık

her birimiz yaptıklarımızda belki kendimizce haklıydık

ama kırılan gönül tamir olmuyor bir türlü

her defasında bana yeni aldanışlar yaşatıldığında

yoruldum, yoruldum, yoruldum, hastalandım

çocukluk yıllarımı çok gerilerde bıraktım

yüreğim de aynen bedenim gibi yara bere içinde

midem, yapılanları hazmedemiyor bir türlü

bana ” elveda ” demek düşer yine.

 

Bircan OĞANKUL

 

Cok güzel bır şıır,alıntısız beğendım, paylaşımın ıcın teşekkür ederım Indıgo:)

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Vefa, dünya nimetlerine sırtını dönebilenlerin sahip olduğu şeydir. Bu nedenle mülkiyetsizdir.

 

Günlük çıkarları için arkadaşlarını satan iş arkadaşlarımı düşündükçe, bir köpeğin ruh dünyasının onda birine bile sahip olamadıklarını görüyorum.

 

Üzülüyorum.

 

Teşekkürler güzel paylaşım...

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Paylaş

  • Benzer Konular

    • Vefa Üzerine Mülahazalar...

      Bismillah... Vefa, dost ikliminde yetişen güllerdendir. Onu düşmanlık atmosferinde görmek nâdiratdan ve hatta mümkün değildir. Vefa, duyguda, düşüncede, tasavvurda aynı şeyleri paylaşanların etrafında üfül üfül eser durur. Kinler, nefretler, kıskançlıklar ise onu bir lâhza iflah etmez öldürür. Evet o, sevginin, mürüvvetin bağrında boy atar, gelişir, düşmanlık ikliminde ise bir anda söner gider. Vefayı; insanın, gönlüyle bütünleşmesi şeklinde tarif edenler de olmuştur. Eksik olsa bile yerindedi

      , Yer: İslamiyet

×
×
  • Yeni Oluştur...