Jump to content

Kontrol Dışılık - Yemek Yemeyi Durduramama


ASİA
 Paylaş

Önerilen Mesajlar

Soru: Ne zaman yemek yemeye başlasam, aç olmadığımda bile yemeyi durduramıyorum. Ağzıma bir parça sakız almadan duramıyorum bile. Yemek yerken kendimi böyle kontrolsüz hissediyorum, ve bir süre sonra durmaksızın ağlıyorum, ve sürekli olarak ellerimi ve kollarımı yıkamama rağmen, tarifsiz bir şekilde kendimi kirli hissetmeye başlıyorum. Sonra eğer yemek yemeyi durduramazsam, tam anlamı ile kendimi dövüyorum. İlk başta sadece obur olduğumu düşündüm, fakat şimdi ciddi bir şekilde kendimi kaybettiğimden şüphelenmeye başlıyorum. Şunu da not etmek istiyorum ki, kendime diğer daha zayıf kadınları model alan bir insan da değilim. Lütfen düşüncelerinizi benimle paylaşın. -- Cemre

 

Cevap: Tarif ettiğiniz davranış, “sadece bir obur olmak”tan daha fazla gibi geliyor. Eğer yemek yemenizi sağlayan şey tamamı ile yemek arzunuz olsa idi, yerken daha fazla zevk alırdınız ve yedikten sonra da çok az ya da hiç suçluluk duymazdınız.

Kilo vermeye çalışmadığınızı belirterek zorlayıcı yemek yeme durumunuzun, kronik bir diyetin kısıtlamalarına karşı bir tepki olma olasılığını da düşürüyorsunuz. Üzerinde çalıştığım zorlayıcı yemek yiyenlerin çoğu – fakat hepsi değil – doğuştan gelen iştahlarını reddetmeye ve yemeklerini sınırlandırmaya çalışarak yıllarını harcadılar. Fakat bir düzeyde iştahları kafes içine ve kontrol altına alınabilir.

 

Zorlayıcı yemek yiyenler sıklıkla yiyecekleri ve yemek yemeyi, öncelikli teselli araçları olarak kullanıyorlar. Başka bir şeyle ihtiyaçlarını ve arzularını ifade etmekte zorlanıyorlar belki de. Onun yerine, duygularını zaptediyor ve yiyeceklerle onları uyuşturmaya çalışıyorlar. Bunu, duygusal olduğu kadar fiziksel olarak da gerçekten nasıl hissettiklerini tanımlayamayacak kadar uzun bir süredir yapıyor olabilirler. Tamamen (yüz yüze) bir görüşme yapmadan neyiniz olduğu ile ilgili kesin bir şey söyleyemem. Fakat ağlamanız, ellerinizi ve kollarınızı ne kadar yıkadığınız önemli olmaksızın “tarif edilmez şekilde kirli hissetmeniz” ve kendinizi dövmeniz, bana diyet yapma ya da duygularını ifade etme zorluğundan doğan zorlayıcı yemek yeme sorunundan daha fazla bir şey olabileceğini söylüyor.

 

Bazı duygularınız ve davranışlarınız, geçmişinizle hatta belki de çocukluğunuzla bağlantılı olabilir. Belleğimizin belirsiz iç taraflarında bulunan deneyimler de şimdiki duygu davranışlarımızı etkileyebilir. Çocukluğunuzda hiç aç kaldınız mı, ya da yeteri kadar yemek yemeden uzun süre zaman geçirdiniz mi? Eğer öyle ise, bugün açlık tehlikesi ile karşı karşıya olmamanıza rağmen yemeğin görünüşüne, kokusuna, tadına aç bir insan gibi tepki veriyor olabilirsiniz.

 

Geçmişinizde hiç yemek yemek yeme ya da yiyecekle alakalı kendinizi pis, utanmış ve kendinizden nefret etmiş hissettiğiniz – ya da söylemiş olduğunuz gibi utanmanız gerektiğini hissettiğiniz – bir zaman oldu mu? Sizin için en iyisinin, esaslı bir değerlendirme ve olası tedavi için bir klinik psikoloğu görmek olduğunu düşünüyorum. Bir psikolog davranışlarınızın nedenini anlamanıza yardımcı olabilir, ve daha önemlisi, bu davranışları değiştirmenize yardımcı olabilir. Bir psikolog ilaç yazamayacak olsa da, faydalı olması gereken ilave psikofarmakolojik tedavi için başka hekim ya da psikiyatriste sizi yönlendirebilir.

 

İyi şanslar.

 

Psikiyatrist Peggy Elam

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Paylaş

×
×
  • Yeni Oluştur...