Jump to content

Hristiyanlar’ın Şabat Gününü Yerine Getirmeleri Gerekir mi?


melkem

Önerilen Mesajlar

Soru: Şabat hangi gündür, Cumartesi mi, Pazar mı? Hristiyanlar’ın Şabat

gününü yerine getirmeleri gerekir mi?

 

Yanıt:

Mısır’dan Çıkış 20:11’deki Şabat’la yaratılış arasındaki bağlantıdan ötürü sık sık, “Tanrı,

Şabat gününü Aden Bahçesi’nde belirledi” denilir. Tanrı’nın yedinci günde

dinlenmesi (Yaratılış 2:3) gelecekteki Şabat yasasının önceden bir habercisi

olduğu halde, Kutsal Kitap’ta İsrailoğulları Mısır diyarından ayrılmadan önce

Şabat’la ilgili bir kayıt bulunmamaktadır. Kutsal Yazılar’ın hiçbir yerinde,

Adem’den Musa’ya kadar olan zamanda Şabat’ın yerine getirildiğiyle ilgili bir

ipucu bulunmamaktadır.

 

Tanrı Sözü, Şabat’ın yerine getirilmesinin Tanrı’yla İsrail arasındaki özel bir işaret olduğunu çok açık bir şekilde

bildirir. “İsrailliler, sonsuza dek sürecek bir antlaşma gereği olarak, Şabat

Günü'nü kuşaklar boyu kutlamaya özen gösterecekler. Bu, İsrailliler'le benim

aramda sürekli bir belirti olacaktır. Çünkü ben, RAB yeri göğü altı günde

yarattım, yedinci gün işe son verip dinlendim” (Mısır’dan Çıkış

31:16–17).

 

Musa, Yasa’nın Tekrarı 5’de, On Emir’i yeni nesil İsrailliler için yeniden bildirir. Musa burada, 12-14 ayetlerde Şabat’ın yerine getirilmesini yeniden buyurduktan sonra, Şabat’ın İsrail ulusuna neden

verildiğini bildirir: “Mısır'da köle olduğunu ve Tanrın RAB'bin seni oradan

güçlü ve kudretli eliyle çıkardığını anımsayacaksın. Tanrın RAB bu yüzden Şabat

Günü'nü tutmanı buyurdu” (Yasa’nın Tekrarı 5:15).

 

Tanrı’nın İsrail’e Şabat Günü’nü vermekteki amacı onların yaratılışı değil, Mısır’daki

köleliklerini ve Rab’bin kendilerini kurtarışını hatırlamalarıydı. Şabat’ı

yerine getirmek için gerekenlere dikkat edin: O Şabat yasası altında olan bir

insan Şabat gününde evinden ayrılamazdı (Mısır’dan Çıkış 16:29), ateş yakamazdı

(Mısır’dan Çıkış 35:3) ve kimseye iş de yaptıramazdı (Yasa’nın Tekrarı 5:14).

Şabat yasasına karşı gelen bir insanın öldürülmesi gerekiyordu (Mısır’dan Çıkış

31:15; Çölde Sayım 15:32–35).

 

Yeni Antlaşma ayetlerinin incelenmesi bize dört önemli noktayı gösterir:

1) Mesih, dirilmiş haliyle gözüktüğünde ve o günden söz edildiğinde, o gün her zaman haftanın ilk günüdür (Matta 28:1, 9, 10; Markos 16:9; Luka 24:1, 13, 15; Yuhanna 20:19, 26).

2). Elçilerin İşleri’nden Vahiy’e kadar olan kısımda Şabat’tan sadece Yahudiler’e müjdeyi bildirmek için

söz edilir ve bu genelde bir sinagogda yapılır(Elçilerin İşleri 13–18 bölümler).

Pavlus, “Yahudiler'i kazanmak için Yahudiler'e Yahudi gibi davrandım” diye

yazmıştır (1 Korintliler 9:20). Pavlus, sinagoga kutsallarla paydaşlık yapıp

onları geliştirmek için değil, kayıp insanları ikna edip kurtarmak için

gidiyordu.

3) Pavlus bir keresinde, “Bundan böyle öteki uluslara gideceğim”

demiştir (Elçilerin İşleri 18:6), bundan sonra Şabat’tan bir daha hiç söz

edilmemiştir.

4) Yeni Antlaşma’nın geri kalan kısmı, Şabat gününü tutmayı

önermek yerine, bunun tersini ima eder (Koloseliler 2:16’da bulunan yukarıdaki

3’cü noktaya bir istisna da buna dahildir).

 

Yukarıdaki 4’cü noktaya daha yakından bakmak, Yeni Antlaşma inanlısının Şabat’ı yerine getirme yükümlülüğü

altında olmadığını ve “Hıristiyan Şabatı” olarak Pazar gününün kullanılması

düşüncesinin de Kutsal Kitap’a uygun olmadığını ortaya koyacaktır. Yukarıda ele

alındığı gibi, Pavlus öteki uluslara odaklandıktan sonra Şabat’tan sadece bir

tek kez söz edilmiştir: “Bu nedenle kimse yiyecek içecek, bayram, yeni ay ya da

Şabat Günü konusunda sizi yargılamasın. Bunlar gelecek şeylerin gölgesidir, aslı

ise Mesih'tedir” (Koloseliler 2:16–17). Yahudi Şabatı, Mesih’in, “yazılı

antlaşmayı silip onu çarmıha çakarak ortadan kaldırdığı” (Koloseliler 2:14)

çarmıhta yok edilmiştir.

 

Bu düşünce Yeni Antlaşma’da birden fazla kez tekrarlanmıştır. “Kimi bir günü başka bir günden üstün sayar, kimi her günü bir sayar. Herkesin kendi görüşüne tam güveni olsun. Belli bir günü kutlayan, Rab

için kutlar” (Romalılar 14:5–6a). “Şimdiyse Tanrı'yı tanıdınız, daha doğrusu

Tanrı tarafından tanındınız. Öyleyse nasıl oluyor da bu değersiz, etkisiz

ilkelere dönüyorsunuz? Yeniden onların kölesi mi olmak istiyorsunuz? Özel

günler, aylar, mevsimler, yıllar kutluyorsunuz!” (Galatyalılar

4:9–10).

 

Ama bazıları, M.S. 321 yılında İmparator Konstantin’in vermiş

olduğu bir buyruğun Şabat’ı Cumartesi’nden Pazar’a “değiştirdiği”ni söyler. İlk

kilise tapınmak için hangi günde toplanıyordu? Kutsal Kitap hiçbir zaman

inanlıların paydaşlık ya da tapınma için herhangi bir Şabat (Cumartesi) gününde

toplandığından söz etmez. Ancak, haftanın ilk gününden söz eden çok açık ayetler

vardır. Örneğin, Elçilerin İşleri 20:7 “Haftanın ilk günü ekmek bölmek için bir

araya toplandığımızda” der. 1 Korintliler 16:2’de Pavlus, Korintli inanlıları

“Haftanın ilk günü herkes kazancına göre bir miktar para ayırıp biriktirsin”

diye teşvik eder. Pavlus, 2 Korintliler 9:12’de bu sunudan “hizmet” olarak söz

ettiğinden, bu sunu toplanmasının Hristiyan topluluğunun Pazar günkü tapınma

toplantısıyla bağlantılı olması gerekiyor. Tarihsel olarak, Hristiyanlar’ın

kilisede normal olarak toplandıkları gün, Cumartesi değil, Pazar’dır ve bu da

birinci yüzyıldan beri var olan bir uygulamadır.

 

Şabat, kiliseye değil İsrail’e verilmişti. Şabat hâlâ Pazar değil, Cumartesi’dir ve bu hiç

değişmemiştir. Ama Şabat, Eski Antlaşma Yasası’nın bir parçasıdır ve

Hristiyanlar Yasa’ya kölelikten özgür kılınmışlardır (Galatyalılar 4:1-26;

Romalılar 6:14). Hristiyanlar’dan, ister Cumartesi, ister Pazar olsun, Şabat’ı

yerine getirmeleri talep edilmez. Haftanın ilk günü olan Pazar günü Rab’bin

Günü’dür (Vahiy 1:10) ve dirilmiş Başımız olan Mesih’le Yeni Yaratılış’ı kutlar.

Bizler, dinlenerek Musa’nın Yasası’na ait olan Şabat’ı yerine getirmeye mecbur

değiliz, ancak şimdi dirilmiş Mesih’e hizmet ederek O’nu izlemekte özgürüz. Elçi

Pavlus, her bir Hristiyan’ın Şabat günü dinlenmesini yerine getirme konusunda

kendisinin karar vermesi gerektiğini söylemiştir: “Kimi bir günü başka bir

günden üstün sayar, kimi her günü bir sayar. Herkesin kendi görüşüne tam güveni

olsun” (Romalılar 14:5). Tanrı’ya sadece Cumartesi ya da Pazar günleri değil,

her gün tapınmamız lazımdır.

 

Alinti

İleti bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Yeni Oluştur...