Jump to content

Düşün Sonu


Renan
 Paylaş

Önerilen Mesajlar

Yeniden başlayamaz artık bu gövde

Gözlerine dokunulduğunda bir yığın toprağın

canlılığını duyar biri. Tan ağırtısında da

kendisini susturamayan topraktır o

Ölü bir gövdedir o bir çok uyanıştan

kalan ama

 

Hergün yaşama başlayacak gücümüz yok

Toprağın önünde, suskun bir gök altında

bir yeniden uyanışı bekliyerek. Şaşırtıyor biri

bunca yoruculuğuna tan ağırtısının

Bir iş yerine getiriliyor bu yeniden uyanışlar içinde

Ama sadece ileri bir işe heyecan yüklemek

ve yaprağı bir kez uyandırmak için yaşıyoruz

Ve kimi kez oraya erişip sonra bizle birlikte

suskunluğa dönüyor

Kımıldanmazdı yüz hafifçe dokunsaydı el

yaşayan el duyuyor dokunulan yaşamı

Bu soğuk tan ağartısında donan toprağın

soğuğu değilse gerçekten belkide yeniden uyanıştır

ve tan ağartısında susan varlıklar

sözcükler söylerler yine. Ama elim titriyor

Ve tüm varlıklar kımıltısız ele benziyor

Bir zamanlar kuru bir acı

ve ışığın kasılmasıydı tan ağırtısında uyanmak

Ama yine de bir özgürlüğe kavuşmaydı

Toprağın verimsiz sözcüğü kısa bir an sevinçliydi

Ve yine orada dönmekti ölüm. Şimdi toprağa

dönmeyen gövde bir çok yeniden uyanışı bekliyor

Ondan sözetmiyor kaskatı dudaklar da

 

Cesare Pavese

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Paylaş

×
×
  • Yeni Oluştur...