Jump to content

Tüm Acılara İhanetlere Rağmen İnadına İnadına Yaşamalı


HaYaLGöZLüM
 Paylaş

Önerilen Mesajlar

Dudağımda güz türküleri birikiyor,

şiirler dökülüyor kaldırımlara sonbahar seslerinden.

Ürküyorum…

Oysa mevsim bahar mevsimi

gül mevsimi, umut mevsimi. Göç etmiş hüzünler, acılar, başka alemlere

Çiçekler selam gönderiyor yeni yetme sevdalara…

 

Ama ben sevinemiyorum.....

bütün ihanetler iz bırakıyor yüreğimde…

Mutsuzum, kalabalıklar içinde yalnız ve avuntusuz, hiç bir neden derinliğimi doldurmuyor…

Hep bir yerlere gitmeleri özlüyorum…

Özledikçe ıssızda kendini arayan ve kanayan dervişler gibiyim…

 

Renkleri solmuş güz yapraklarıyla saklıyorum yüzümü,

inadına kimsesiz sözcüklerle yürüyorum....

İnadına kesmiyorum saçımı sakalımı…

Yabancı bir ülkenin sokaklarında hayatı adımlarken, üzgün kuşlar üşüşüyor saçlarıma......

Soğuk, ıssız ve eğreti bir gülüşle hayatı anlamdırmaya çalışıyorum, olmuyor…

 

Bütün acılar eskise de yerine yeni acılar yeşeriyor.......

Yağmur yağıyor sokaklara....

yüreğime gözlerim yağıyor, ıslanıyor duygular…

İnsanlardan ve küçük hesaplardan anlamıyorum.....

Anlamak da istemiyorum......

Bazen öfkeleniyorum iki yüzlü, içtenliğini yitirmiş dostluklardan,........

çıkarcı ilişkilerden kaçıp kurtulmak istiyorum…

Rüzgar esiyor, üşüyor gözlerim…

Herkes kendi acısını taşıyor yarınlara........

Kimse dönüp bakmıyor yureğimdeki acıya…

 

Yıldızlı geceler kayboldu artık

Kirli düşünceler, onursuz davranışlar, insanın yüreğini incitiyor.

Her ihanet kan oluyor ciğerime…

İnsanların kirlenmiş nehirlere benzediği bir iklimde .......

temiz ve onurlu kalmak ne kadar da zor........

Nereye gittimse çarpık ilişkiler kesmiş yol başlarını, ne yana döndüysem ihanet…

 

Susmanın sınırını tüketiyorum artık......

Haykırmak geliyor içimden var gücümle, tüm pisliklere.......

Tiksindiriyor beni ucuz çıkar ilişkileri…

Durmadan bir öfke büyüyor içimde,

bunalıyorum bazen, hiç bir tarafta esmiyor rüzgar, çağıltısı uzak düşüyor suların......

Anlıyorum ki, ben bu çağın insanı değilim…

 

Günlerim hep tek düze geçiyor, alabildiğine boş ve anlamsız.

Bir incinmişlik alıp gözlerimi benden taa uzaklara götürüyor.......

İnsanları iyi tanıyorum artık, kirli, aşağılık şeyleri unutmuyorum

Bir ihanet gününde ikiyüzlülük hançeri nasıl saplanır yüreğe onu ögrendim,......

ögrendim bir ihanet ne kadar kırar insanı…

Bir ihanet faslında bir bıçak ne kadar işler kalbe biliyorum artık…

 

Uykularıma acılar sızıyor, içim sızlıyor, küle dönüyor, karabasan oluyor rüyalarım.

Düşündükçe yabancılaşıyor duygularım. Öfkeleniyorum…

Unutmak istiyorum gördüğüm bütün ihanetleri, acıları unutmak istiyorum…

Unutmak istiyorum bana edilen bütün kötülükleri, haksızlıkları.....

Ama kırgınlıklar kolay iyileşmiyen yaralardır.....

her anışta kanar içimiz.........

hele de yakınımızda duranlarsa ihanet eden…

 

Ama yinede insan umudunu terketmeden,.......

dişiyle, tırnağıyla mücadele edip,

tüm acılara ve ihanetlere rağmen, inadına, inadına yaşamalı diyorum

 

''Gönderilmemiş aşk mektupları''…

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Paylaş

×
×
  • Yeni Oluştur...