Jump to content

Ben Ben Diye Seveni Sevelim


Vakt-i Leyl
 Paylaş

Önerilen Mesajlar

 

 

oumikp-1.gif

Bir gün anladım ki hayatta kaybettiğim noktalama işaretleri yaşamdan uzaklaştırmış beni

 

Yaşamımda önce virgülü kaybettim Kaybettiğim an cümlelerim basitleşti

 

Güzel cümleler kuramadım Cümlelerimden korkar oldum her geçen gün basite indirgedim

 

İlerleyen günlerde ise ünlem işaretini kaybettim. Sessizleşmeye başladım. Kızamıyor, sevinemiyor sitem edemiyordum. Hayatımda heyecanlı ne var ise kayboluyordu.

 

Ünlemle kalmadı kayıplarım devam etti Soru işaretin ide kaybettim Sorular soramaz oldum Artık soru soramadığım için beni ilgilendiren hiçbir şey kalmamıştı Ne kâinat, ne dünya, ne dost ,ne sevgili, ne kendim m

 

Kayıplar acı hüzün ve benliğimi götürüyordu hayat denen zaman ise anlamsızlaşmaya başlamıştı

 

İşaretlerimi aramak çözüm olmuyordu

 

Uzun zaman geçmedi iki nokta üst üstede beni terketti

 

artık davranış sebeplerimi başkalarına anlatmama gerek kalmamıştı anlatamıyordum

 

Bana kalan işaret ise tırnak işareti idi Neden o bana kalmıştı çünküüüüü o beni değil yalnız başkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu

Kendine has düşüncesi yoktu

 

Neden bu işaretleri kaybetmiştim nedeni çok basitti

Özveri bir noktaya kadar olmalıdır o nokta aşıldığında kendimizden alınanların farkına dahi varamayız

Her geçen gün bir işaretimiz solan yaprak misali kaybolur gider tutamayız

 

 

Kendimizden verilen tavizlerle sevilmek yerine

 

BENİ BEN DİYE SEVENİ sevelim

 

BİZLERİ BİZ YAPAN BU İŞARETLERİMİZDİR

 

 

 

alıntıdır

 

 

 

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Bir gün anladım ki hayatta kaybettiğim noktalama işaretleri yaşamdan uzaklaştırmış beni

 

Yaşamımda önce virgülü kaybettim Kaybettiğim an cümlelerim basitleşti

 

Güzel cümleler kuramadım Cümlelerimden korkar oldum her geçen gün basite indirgedim

 

İlerleyen günlerde ise ünlem işaretini kaybettim. Sessizleşmeye başladım. Kızamıyor, sevinemiyor sitem edemiyordum. Hayatımda heyecanlı ne var ise kayboluyordu.

 

Ünlemle kalmadı kayıplarım devam etti Soru işaretin ide kaybettim Sorular soramaz oldum Artık soru soramadığım için beni ilgilendiren hiçbir şey kalmamıştı Ne kâinat, ne dünya, ne dost ,ne sevgili, ne kendim m

 

Kayıplar acı hüzün ve benliğimi götürüyordu hayat denen zaman ise anlamsızlaşmaya başlamıştı

 

İşaretlerimi aramak çözüm olmuyordu

 

Uzun zaman geçmedi iki nokta üst üstede beni terketti

 

artık davranış sebeplerimi başkalarına anlatmama gerek kalmamıştı anlatamıyordum

 

Bana kalan işaret ise tırnak işareti idi Neden o bana kalmıştı çünküüüüü o beni değil yalnız başkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu

Kendine has düşüncesi yoktu

 

Neden bu işaretleri kaybetmiştim nedeni çok basitti

Özveri bir noktaya kadar olmalıdır o nokta aşıldığında kendimizden alınanların farkına dahi varamayız

Her geçen gün bir işaretimiz solan yaprak misali kaybolur gider tutamayız

 

 

Kendimizden verilen tavizlerle sevilmek yerine

 

BENİ BEN DİYE SEVENİ sevelim

 

BİZLERİ BİZ YAPAN BU İŞARETLERİMİZDİR

çokk güzel bir yazıydı canım yüreğine sağlık...

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Paylaş

×
×
  • Yeni Oluştur...